Mikro wystawa Dużych zdjęć ładnych roślin z latającym światłem… oraz koncert The Complainer w witrynie Bęca to najbardziej oczekiwane wydarzenia tegorocznej Nocy Muzeów w Warszawie! Wojt3k Kucharczyk mówiąc o swoim nocnym/mrocznym wcieleniu tłumaczy: normalnie mrok to mrok, ale według mnie jest to raczej kondensacja światła - żeby je zobaczyć trzeba mieć dookoła siebie mrok. Dodatkowo MR OK można czytać jako MISTER OKAY...

Natomiast o swojej działalności fotograficznej Wojt3k mówi tak: Nie uważam się za fotografa. Po prostu miałem taki pomysł i fotograficzny aparat pomógł mi go zrealizować. (...) Nie polowałem na rośliny, nie mam pojęcia jakie to gatunki i jak brzmią ich łacińskie nazwy. Ogrodnikiem jestem początkującym. Patrzyłem na to, co mi się podobało. Szkoda, że na zdjęciach nie można pokazać zapachu, z temperaturą powietrza jest nieco łatwiej. Latające światło pewnie powinno coś symbolizować. Być może.

WOJCIECH KUCHARCZYK: MR OK
koncert + fotografie z serii Duże zdjęcia ładnych roślin z latającym światłem
koncert: 19.05, wieczorem (w MR OKu)
wystawa: od 19.05-10.06.2012
miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

Wojciech Kucharczyk (ur. 1969) – artysta, który używa muzyki, dźwięku, obrazu, ruchu i wielu innych elementów. Założyciel legendarnej wytwórni – kolektywu mik.musik.!. Jako muzyk działa w zespole Mołr Drammaz, retro*sex*galaxy, ale przede wszystkim jako The Complainer. Wydał ponad 40 płyt. Kiedyś robił sporo wystaw, teraz do tego wraca. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Mieszka i pracuje w Skoczowie. Podróżuje.

thecomplainer.mikmusik.org
facebook.com/WojciechKucharczykOfficial

Po 30 latach Zbigniew Boniek powraca do Barcelony! Zapis jednoosobowego odtworzenia przez szwajcarskiego artystę Massimo Furlana meczu Polska-Belgia (3:0) do komentarza Tomasza Zimniocha prezentowany będzie w siedzibie klubu kibica FC Barcelona, mieszczącej się niedaleko Plaça de Catalunya w Barcelonie. Projekcja wchodzi w skład festiwalu Screen form Barcelona.

Samotny performance Massimo Furlana, którego choreografia była wzorowana na grze Zbigniewa Bońka – kluczowego gracza reprezentacji Polski na Mistrzostwach Świata w Hiszpani w 1982 roku – inicjował cykl wydarzeń perfromatywnych „Finisaż Stadionu X-lecia i Jarmarku Europa w odcinkach” zrezlizowany w latach 2007-2008 w miejscu dzisiejszego Stadionu Narodowego w Warszawie.

BONIEK W BARCELONIE 1982-2012
czas: 18.05-2.06.2012
miejsce: Barcelona, el Bastió Blaugrana, c/ Jovellanos 7 + Raval Route, CityScreen
www.stadion-x.pl

Organizatorzy:
Fundacja Bęc Zmiana, www.funbec.eu | Fundacja Laury Palmer, www.laura-palmer.pl | Instytut Polski w Madrycie, www.culturapolaca.es | Screen from Barcelona, www.screen-barcelona.com

Raport z wyboru: +TU  / English info: + HERE 

36 projektów, których autorzy reprezentują 10 krajów europejskich, nadesłanych zostało w odpowiedzi na międzynarodowy call na interwencję miejską dla dzielnicy Ursus w Warszawie. Po szczegółowej analizie wszystkich propozycji oraz rozważeniu potencjału oraz relacji do problemów objawiających się w dzielnicy poniższe projekty wybrane zostały do realizacji w drugiej połowie 2012 roku:

Untilted – (Kwasieborski design) Wykorzystanie wielkoformatowych nośników na stacji Ursus do prezentacji wyników sondażu dotyczącego tożsamości dzielnicy, przeprowadzonego wśród mieszkańców.
Ursus District GPS-gardening (Jürgen Lehmeier) Strategia oparta o stworzenie alternatywnej mapy atrakcji i interesujących artefaktów w dzielnicy Ursus za pomocą platformy Geocaching. Wybór i lokalizacja zostanie wskazana przez mieszkańców dzielnicy.

Następujące projekty zostały wyróżnione:
1952-2012 (Magdalena Prus) Instalacja dźwiękowa upamiętniająca koncert orkiestry Filharmonii Warszawskiej w klubie zakładowym Zakładów Mechanicznych „Ursus” z 1952 roku. Wykonany został poemat symfoniczny „Bajka” S. Moniuszki, wydarzenie stało się kanwą dokumentu Andrzeja Munka o tym samym tytule.
The Cleaning (Maryna Tomaszewska) Pragmatyczna propozycja oczyszczenia budynku stacji kolejowej Ursus z pomocą 10 lokalnych wolontariuszy.

CULBURB_URSUS - międzynarodowy call adresowany do architektów, artystów, badaczy miasta jak również do miejskich aktywistów i wszystkich zainteresowanych problematyką miejską. Celem projektu jest ożywienie debaty wokół problemów i potencjału podmiejskiej dzielnicy Ursus w Warszawie poprzez zastosowanie mikrointerwencji tzw. miejskiej akupunktury. Projekt Culburb, zainicjowany przez Centre for Central European Architecture z Pragi realizowany jest na przedmieściach Warszawy, Budapesztu, Lubljany, Wiednia, Pragi, Bratysławy. Projekt zainicjowany przez realizowany jest dzięki dofinansowaniu m.in. z unijnego Programu Kultura, Funduszu Wyszehradzkiego oraz European Cultural Foundation. Część polska koordynowana jest przez Fundację Bęc Zmiana w ramach 5 edycji festiwalu Synchronicity. Projekty dla Warszawy przyszłości, którego głównym tematem w tym roku jest promocja miasta przez architekturę.

Koordynator Culburb Ursus: Piotr Bujas
Organizator Culburb Ursus: Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa / www.funbec.eu
Organizator Culburb: Centre for Central European Architecture, Praga / www.ccea.cz
Współorganizatorzy Culburb: Soho in Ottakring, Wiedeń; Kortárs Építeszeti Központ, Budapeszt; KUD C3, Lublana; Verejný podstavec, Bratysława; Centrum komunitného rozvoja, Bratysława Projekt Synchronicity 2012 realizowany jest dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

<<< Ursus, maj 2012, fot. Piotr Bujas

Radykalni krytycy neoliberalizmu zarzucają trzeciemu sektorowi usprawiedliwianie niesprawności państwa/miasta, które nie potrafi dobrze zagospodarować takich segmentów jak kultura, edukacja czy medycyna. W miejscu państwa/miasta i powoływanych przez nie instytucji pojawia się stowarzyszenie/fundacja, które swoimi działaniami dotowanymi przez publiczne pieniądze tylko maskują faktyczne mankamenty systemu.

Warszawa ostatnich lat jest polem działania nie tylko wielu instytucji kultury, ale także wciąż rosnącej liczby fundacji, stowarzyszeń i inicjatyw oddolnych. Co je łączy, a co skłóca? Czy instytucje kultury, bez względu na swoją formę, są w stanie przeskoczyć zmęczenie instytucjonalne i biurokrację? Czy możliwa jest współpraca instytucji kultury i trzeciego sektora bez resentymentu grantowego? Czy rywalizacji, czy współdziałania bardziej nam dziś potrzeba?

ETATOWCY, ENTUZJAŚCI I RYWALIZACJA KULTURALNA
czas: 15.05 (wtorek), g. 18.30
miejsce: Warszawa, Galeria Raster, ul. Wspólna 63
uczestnicy: Frąckowiak, Gałązka, Lewandowski, Nowak, Szreder
partner: HOBO Art Foundation
organizatorzy: Fundacja Bęc Zmiana, Galeria Raster

W dyskusji udział wezmą:
Bartosz Frąckowiak – reżyser i dramaturg. Absolwent MISH na Uniwersytecie Warszawskim i międzyuczelnianych studiów w Akademii „Artes Liberales. Doktorant w Katedrze Dramatu i Teatru IFP UAM. Reżyser m.in. takich spektakli, jak "Komornicka. Biografia pozorna" (Teatr Polski w Bydgoszczy, Scena Prapremier InVitro z Lublina i HOBO Art Foundation), "W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych" (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu) czy "Ksiądz H., czyli Anioły w Amsterdamie (Teatr Wybrzeże w Gdańsku). Członek Zespołu „Krytyki Politycznej”. Prezes HOBO Art Foundation.
Alina Gałązka - koordynatorka portalu dla organizacji pozarządowych www.ngo.pl, członkini Warszawskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego, działaczka Komuny Warszawa (dawniej Komuny Otwock) i Inicjatywy Warszawa 2020.
Grzegorz Lewandowski - właściciel Klubokawiarni Chłodna 25 w Warszawie, jeden z inicjatorów koalicji ReAnimator, szef prezydium Komisji Dialogu Społecznego ds. Kultury w latach 2009-2011, jeden z pomysłodawców Inicjatywy Warszawa 2020, organizator licznych debat i wydarzeń kulturalnych; od kilku lat działa na rzecz reformy warszawskiej kultury.
Maciej Nowak - teatrolog, krytyk teatralny i kulinarny. Dyrektor Instytut Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Wcześniej, w latach 1997-2000 kierownik działu kultury w "Gazecie Wyborczej", a od 2000 do 2006 roku dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Wybrzeże w Gdańsku. W 2008 roku tygodnik "Polityka" uznał go za najbardziej wpływową osobę polskiego teatru.
Kuba Szreder - socjolog, kurator, redaktor, założyciel Wolnego Uniwersytetu Warszawy, współpracuje m.in. z Korporacją Ha!art, Fundacją Bęc Zmiana, InSitu, współautor Manifestu Komitetu na rzecz Radykalnych Zmian w Kulturze.

*Dyskusja odbywa się w rocznicę podpisania Paktu dla Kultury przez premiera Donalda Tuska i ruch społeczny Obywatele Kultury (14.05.2011).

W ostatnich dziesięcioleciach równość społeczną traktowano z dużą podejrzliwością. Uznano, że idea równości zagraża wolności i różnorodności oraz  prowadzi do totalitaryzmu. W efekcie budowano i usprawiedliwiano wielkienierówności, które w ostatnichlatach z całą mocą ujawnił kryzys kapitalizmu. W tym samym czasie różne grupy społeczne - od genderowych po kulturowe - rozwijały i wyrażały swoje dążenia równościowe. W tym kontekście pragniemy na nowo zadać kilka kluczowych pytań. Co znaczy równość w świecie społecznym, który jest wewnętrz niezróżnicowany? Jakie są argumenty za równością ekonomiczną? Jakie siły w świecie społecznym dążą do równości? Czy żądanie równości ma szanse powodzenia? Jakie są najważniejsze współcześnie mechanizmy tworzenia nierówności? W jakiej relacji pozostaje równość do wolności?

ZNAKI RÓWNOŚCI
spotkanie wokól najnowszego numeru "Bez Dogmatu"
czas: 7.05, poniedziałek, g.18.30
miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7
udział wezmą: Michał Kozłowski, Piotr Szumlewicz, Piotr Laskowski
moderacja: Anna Zawadzka
organizatorzy: Wolny Uniwersytet Warszawy, Bez Dogmatu, Bęc Zmiana

Michał Kozłowski (ur. 1974) - filozof. Zajmuje się historią, kapitalizmem, nowoczesnością, władzą, podmiotem, pożądaniem i ich przyległościami. Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim, filozofię w KU Leuven, nauki społeczne w paryskiej EHESS. Współtworzy kwartalnik "Bez dogmatu", współredaguje miesięcznik "Le Monde Diplomatique Edycja Polska". Wykłada historię filozofii nowożytnej w Instytucie Filozofii UW.

Piotr Szumlewicz (ur. 1976) - dziennikarz i publicysta. Absolwent socjologii i filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Od wielu lat redaktor kwartalnika Bez Dogmatu i portalu www.lewica.pl. Jego teksty ukazywały się również między innymi w "Przeglądzie", "Gazecie Wyborczej", "Trybunie" i polskiej edycji miesięcznika "Le Monde diplomatique". Przez wiele miesięcy komentator wydarzeń politycznych w Superstacji.

Piotr Laskowski (1976) - pracuje na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Filozofii i Bioetyki Collegium Medicum, jak również w Wielokulturowym Liceum Humanistycznym im. Jacka Kuronia w Warszawie. Zajmuje się historią idei oraz filozofią polityczną XIX i XX wieku, a także historią i praktyką wolnościowej pedagogiki.

Anna Zawadzka - socjolożka, pracuje w Archiwum Etnograficznym w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW, redaktorka 'Bez Dogmatu' i 'Furii', prowadziła feministyczną audycję 'Lepiej późno niż wcale" w radiu Tok Fm, niegdyś współtwórczyni zespołu Duldung. Obecnie pracuje w Instytucie Slawistyki PAN.

<< Pierwsza strona magazynu "Równość" z dn. 24.06.1897, źródło: commons.wikimedia.org

WIDEO ZAPIS Z DYSKUSJI: +TU

Czy przemysł jest w mieście naprawdę niepotrzebny? Jaką rolę może odegrać w budowaniu pozytywnych procesów społecznych? Czy lepsza jest neo industrializacja czy reindustrializacja? O tym na przykładzie warszawskiej dzielnicy Ursus, rozmawiać będą Edwin Bendyk, publicysta, dyrektor Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas, autor wydanej właśnie książki Bunt sieci oraz Krzysztof Nawratek, architekt i urbanista, wykładający architekturę na Uniwersytecie w Plymouth.
 
Krzysztof Nawratek przylatuje do Warszawy na zaproszenie Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Ursusa, by poprowadzić warsztaty urbanistyczne dla studentów Uniwersytetu Warszawskiego. W tekście wstępu pisze m.in.: Podstawowym problemem współczesnego miasta jest utrata podmiotowości – pieniądze, idee, regulacje, władza, ludzie mają znaczenie, gdy przychodzą z zewnątrz. (…) Re-industrializacja jest więc warunkiem koniecznym odbudowy podmiotowości miasta, pozwala ona bowiem związać poszczególne miejskie wątki, porozumieć się poszczególnym skalom w jakich miejscy aktorzy działają. Re-industrializacja nie jest więc jedynie pomysłem na powtórne wprowadzenie przemysłu do miast, lecz na odbudowę relacji pomiędzy kapitałem a życiem i miejscem.
W warszawskiej dzielnicy Ursus te rozważania mają charakter jak najbardziej konkretny – przyszłość 180 hektarów terenów, na których wśród częściowo wyburzonych fabrycznych hal działa blisko sto różnych przedsiębiorstw, nie została przesądzona.
 – Przez długie lata symbolem Ursusa był animowany neon na budynku dyrekcji fabryki traktorów – mówi Edwin Bendyk. – Trzy ciągniki o kręcących się wesoło kołach odeszły do historii podobnie jak całe Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS. Neon łatwo odtworzyć, ale czy można i warto przywracać Ursusowi przemysł? Nie ma powrotu do dumnej industrialnej przeszłości, bo oparta była na modelu infrastrukturalnym i surowcowym, którego nie sposób utrzymać. Możliwa jest jednak neoindustrializacja, projekt budowy realnej gospodarki opartej na bitach, atomach i kreatywnej pracy ucieleśnionej, a nie spekulacjach.

czas: 20.04 (piątek), g. 18.30
miejsce: Warszawa, Galeria Raster, ul. Wspólna 63

Edwin Bendyk – publicysta zajmujący się wpływem technologii na życie społeczne. Publikuje w tygodniku „Polityka”. Członek założyciel Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego. Wykłada w Collegium Civitas i Centrum Nauk Społecznych Państwowej Akademii Nauk. Dyrektor Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas oraz członek Rady Fundacji Nowoczesna Polska. Autor książek: Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności (2002); Antymatrix – człowiek w labiryncie sieci (2004); Miłość, wojna, rewolucja. Szkice na czas kryzysu (2009), Bunt sieci (2012) / www.bendyk.blog.polityka.pl
 
Krzysztof Nawratek – architekt, urbanista, absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach, doktor nauk technicznych. Wykładał geografię społeczną na uniwersytecie w Rydze. Autor alternatywnego planu zagospodarowania przestrzennego Rygi. Od 2006 do 2008 roku mieszkał w Irlandii, gdzie pracował jako główny urbanista w firmie Colin Buchanan w Dublinie, a następnie jako pracownik naukowy w Instytucie Analiz Przestrzennych i Regionalnych na Uniwersytecie w Maynooth. Obecnie wykładowca architektury na Uniwersytecie w Plymouth w Wielkiej Brytanii / www.krzysztofnawratek.blox.pl

Dyskusja odbywa się w ramach tegorocznej edycji festiwalu Synchronicity. Projekty dla Warszawy przyszłości oraz działania Culburb. Ursus
www.architekturaXXI.pl/ursus Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / Koordynator Culburb Ursus: Piotr Bujas
Projekt współfinansują: Miasto Stołeczne Warszawa, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 
Współpraca: Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Ursusa - organizator konkursu „Miasto Przemysłowe 2.0″ współorganizowanego z Kołem Naukowym Studentów Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Warszawskiego „SPATIUM” / www.ursusnaprzyszlosc.pl

LUBLIN:
czas: 17.04 (wtorek), g. 18.00
miejsce: TEKTURA Przestrzeń Inicjatyw Twórczych, ul. Wieniawska 15a
W spotkaniu udział wzięli redaktor książki Maciej Frąckowiak, socjolog Łukasz Rogowski, fotograf Henryk Kuś. Prowadzenie historyczka sztuki Magda Linkowska.

ŁÓDŹ:
czas: 15.03 (czwartek), g.18.00
miejsce: Miejski Punkt Kultury Prexer-UŁ, ul. Pomorska 39
W spotkaniu udział wezięli redaktorzy książki: Maciej Frąckowiak, Krzysztof Olechnicki, Marek Krajewski oraz Marek Domański i Andrzej Rostocki. Prowadzenie Tomasz Ferenc. Dyskusji towarzyszła projekcja filmów Niewidzialnego miasta www.niewidzialnemiasto.pl oraz www.nmbadania.info

POZNAŃ:
czas: 10.01 (wtorek), g. 18.00
miejsce: Galeria Miejska Arsenał, Stary Rynek 6
W spotkaniu udział wzięli socjolodzy z Uniwersytetu Adama Mickiewicza: redaktor Maciej Frąckowiak, Krzysztof Podemski i Łukasz Rogowski oraz fotograf Sławomir Tobis.

WARSZAWA:
czas: 29.10 (sobota), godz. 15.00
miejsce: Narodowy Instytut Audiowizualny ul. Wałbrzyska 3/5, poziom 2.0, kawiarnia
partner spotkania: Narodowy Instytut Audiowizualny
W spotkaniu promocyjnym udział wzięli redaktorzy książki Maciej Frąckowiak i Krzysztof Olechnicki, socjolog Rafał Drozdowski, antropolog Tomasz Rakowski. Prowadzenie Adam Mazur.

O KSIĄŻCE:  Nie jest to jedna z wielu książek o kulturze wizualnej "w ogóle", lecz zbiór tekstów, w którym przykłady konkretnych badań ilustrują, po co i w jaki sposób wykorzystywać obraz w analizach życia społecznego, zarówno jego uniwersalnych, jak i współczesnych problemów - nowych mediów, nierówności, zmiany społecznej, wiedzy, zdrowia i choroby, miasta, tożsamości.
więcej: +TU

Redaktorzy:
Maciej Frąckowiak - socjolog, zajmuje sie obrazem, próbuje go traktować jako narzędzie i pretekst do badań oraz zmiany relacji społecznych. Autor wystaw, wystąpień i tekstów z tej dziedziny, publikowanych m.in. w "Kulturze i Społeczeństwie", "Przeglądzie Socjologii Jakościowej" oraz "Studiach Socjologicznych". W Instytucie Socjologii UAM pracuje nad doktoratem poświęconym współczesnym strategiom interwencji socjologicznej. Uczestnik i współkoordynator projektów Niewidzialne miasto, Kwestionariusz Kultury Wizualnej, a ostatnio Kolaboratorium. Popularyzacja współdziałania w kulturze. Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Fundacji Rodziny Kulczyków.
Krzysztof Olechnicki (ur. 1969) – doktor habilitowany, pracownik Instytutu Socjologii UMK, kierownik Zakładu Badań Kultury. Interesuje się socjologią i antropologią obrazu, antropologią społeczną, socjologią religii oraz nowymi ruchami społecznymi. Stypendysta tygodnika „Polityka” w ramach akcji „Zostańcie z nami” i Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Redaktor pisma „Ikonosfera. Studia z Socjologii i Antropologii Obrazu”. Autor wielu ksiązek, m.in. Słownik socjologiczny; Antropologia obrazu. Fotografia jako metoda, przedmiot i medium nauk społecznych; Fotoblogi, pamiętniki z opcja przekazu. Fotografia i fotoblogerzy w kulturze konsumpcyjnej.
Marek Krajewski (ur. 1969) socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej; POPamiętane. Redaktor i współredaktor naukowy publikacji: W stronę socjologii przedmiotów; Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym; Wyobraźnia społeczna. Horyzonty – źródła – dynamika; Handmade. Praca rąk w postindustrialnej rzeczywistości. Kurator Zewnętrznej Galerii AMS (1998-2004) oraz pomysłodawca projektu Niewidzialne miasto.

czas: 26.03 (poniedziałek), g. 18.30
miejsce: Warszawa, Galeria Raster, ul. Wspólna 63

W Polsce w latach 1939-1956 dokonała się rewolucja społeczna. Okrutna, brutalna, narzucona z zewnątrz, ale jednak rewolucja. Ta rewolucja niesłychanie głęboko przeorała tkankę polskiego społeczeństwa, tworząc warunki dla dzisiejszej ekspansji klasy średniej, czyli mieszczaństwa, do najgłębszej być może od wieków zmiany mentalności Polaków: odejścia od mentalności określonej przez wieś i folwark ku zdeterminowanej przez miasto i miejski sposób życia - taką tezę stawia w tekście Kto nam zabrał tę rewolucję? ("Krytyka Polityczna" nr 29/2011) filozof Andrzej Leder.
Tę radykalną zmianę wyznaczają dwa wydarzenia: zajęcie pozycji społeczno-ekonomicznej po mniejszości żydowskiej oraz usunięcie przez aparat stalinowski grup społecznych, których funkcją było utrzymywanie symboli i wyobrażeń umożliwiających wspólnotową identyfikację. Pusta przestrzeń, jaka pojawiła się w tkance społecznej w wyniku tych działań, dawała możliwość niebywale szybkiego awansu ludności masowo migrującej ze wsi do miast. Jednak genealogia tego mentalnego skoku - fakt, że nie był to ruch upodmiotowienia jednostek, lecz ich radykalnego odpodmiotowienia - została wyparta ze zbiorowej świadomości. Czy chcemy tego czy nie, jako kolejne pokolenia jesteśmy nosicielami tego zapomnienia.

Projektowanie przestrzeni miejskiej, która nie jest niczym innym jak materialnym wyrazem wyobrażeń, jakie mamy o samych sobie, to najlepsza odwzorowanie kulturowego fenomenu przywołanego przez Andrzeja Ledera. Przestrzeń miasta jest taka jak społeczeństwo, które ją buduje. Wszystko to widać w architekturze polskich miast. Tkwimy w nie naszej przeszłości, śniąc o powrocie do rzeczywistości szlacheckich dworków, nawet jeśli w naszej rodzinnej historii nigdy ich nie było - dowodzi tego moda na budownictwo "dworkowe". A z drugiej strony marzymy o "przynależności do nowojorsko-tokijsko-londyńskiej elity" - ucieleśnienie tego pragnienia to centra handlowe, wieżowce, popularne sushi-bary. Stadion Narodowy stanowi zaś ciekawy przykład zlania się tych dwóch fantazji, bo tu hipernowoczesność przykryta została barwami narodowej flagi.

Czy poznając ukryte źródła naszych wyobrażeń o sobie, uda nam się stworzyć lepsze miasta, lepsze przestrzenie wspólnoty?
Do dyskusji oprócz Andrzeja Ledera zaprosiliśmy Jana Sowę, autora wydanej właśnie książki Fantomowe ciało króla. Peryferyjne zmagania z nowoczesną formą, która w nieoczekiwany sposób - przy użyciu teorii postkolonialnych, psychoanalizy Lacana czy teorii wydarzenia Alaina Badiou - mierzy się ze społeczno-kulturową tożsamością Polski, a także Dariusza Gawina, dyrektora Instytutu Stefana Starzyńskiego działającego przy Muzeum Powstania Warszawskiego, autora m.in. książki Blask i gorycz wolności, która dotyczy problemu pamięci oraz jej znaczenia dla dobra demokracji.

-------
Dariusz Gawin (ur. 1964) - historyk idei, filozof, socjolog i publicysta. Od maja 2005 pełni funkcję zastępcy dyrektora Muzeum Powstania Warszawskiego oraz szefa Instytutu Stefana Starzyńskiego. Współpracuje z krakowskim Ośrodkiem Myśli Politycznej. Opublikował m.in. Spór o Powstanie. Powstanie Warszawskie w powojennej publicystyce polskiej 1945-1981 (2004), Polska, wieczny romans. O związkach literatury i polityki w XX wieku (2005), Granice demokracji liberalnej. Szkice z filozofii politycznej i historii idei (2007).

Andrzej Leder (ur. 1960) - filozof kultury, psychoterapeuta. Pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii Państwowej Akademii Nauk. Zajmuje się filozoficznymi założeniami kultury współczesnej. Opublikował takie prace, jak Przemiana mitów, czyli życie w epoce schyłku (1997), Nieświadomość jako pustka (2001), Przemiana mitów druga, czyli wojna o obraz (2004), Nauka Freuda w epoce "Sein und Zeit" (2007).

Jan Sowa (ur. 1976) - studiował filologię polską, psychologię i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz na Uniwersytecie Paryż VIII w Saint-Denis. Doktor socjologii, pracownik naukowy Katedry Kultury Współczesnej UJ. Jest autorem około stu tekstów opublikowanych w Polsce i zagranicą oraz książek: Sezon w teatrze lalek i inne eseje (2003) i Ciesz się, późny wnuku. Kolonializm, globalizacja i demokracja radykalna (2007) oraz Fantomowe ciało króla. Peryferyjne zmagania z nowoczesną formą (2012).

Ogłaszamy otwarty nabór filmów i wideoklipów, które mogą zostać włączone do powstającej właśnie międzynarodowej sieci wymiany i cyrkulacji filmów poświęconych architektonicznej transformacji Europy Środkowej. Prezentacje będą miały miejsce m.in. w Budapeszcie i Warszawie.

The Central European Architecture Film and Video Exchange to międzynarodowy program współpracy mający na celu kolekcjonowanie i upowszechnianie materiałów filmowych poświęconych transformacji architektonicznej środkowoeuropejskich miast. Jego głównym celem jest inicjowanie międzynarodowego dialogu oraz dyskusji na temat specyfiki środkowoeuropejskiej architektury i urbanistyki.

Propozycje filmów, wraz z któtkim opisem, prosimy przesyłać na adres bec@architekturaXXI.info do 31 marca 2012 roku.

Inicjator: Hungarian Contemporary Architecture Centre / www.kek.org.hu
Partnerzy: Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa; Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Małopolski Instytut Kultury, Kraków; Punkt, Bratysława; 4AM Forum for Architecture and New Media, Brno; Praguewatch, Praga
Projekt realizowany dzięki dotacji przyznanej ze środków Funduszu Wyszehradzkiego

ENGLISH INFO: +HERE

Informujemy, że proces przyjmowania zgłoszeń został zakończony. Wpłynęło ponad 60 projektów z całej Europy oraz USA. Dziękujemy!

CALL na interwencję miejską dla dzielnicy Ursus w Warszawie adresowany do architektów, artystów, badaczy miasta jak również do miejskich aktywistów i wszystkich zainteresowanych problematyką miejską. Proponowane akcje mogą być fizycznymi interwencjami w przestrzeń miejską, ale też działaniami tymczasowymi, jednorazowymi, performatywnymi.

Projekt powinien rozważać złożoną sytuację społeczną, polityczną i wieloaspektowość problemów dzielnicy. Zgłoszenia do konkursu, zawierające formularze aplikacji oraz CV, powinny zostać przesłane do dnia: 29.03.2012 na adres bec@architekturaXXI.info

FORMULARZE ORAZ SZCZEGÓŁY: www.architekturaXXI.info/ursus
ZGŁOSZENIA: do 29.03, mailowo na adres: bec@architekturaXXI.info
O PROJEKCIE CULBURB CZYTAJ: www.culburb.eu

URSUS jest jedną z najmniejszych dzielnic Warszawy, chociaż jest najgęściej zaludniony. Przyłączony został do stolicy 35 lat temu, jak głosi legenda, „za karę” po protestach robotników z tamtejszych Zakładów Mechanicznych „Ursus”, które miały miejsce w czerwcu 1976 roku. Dziś zakładów już nie ma — na ich miejscu jest 180 hektarów pustych terenów pofabrycznych, których przyszłość jest na razie niewiadomą. Jak będzie się rozwijała dzielnica, czy staną tam osiedla mieszkaniowe? Jak tę sytuację odbierają mieszkańcy? Do odpowiedzi na te pytania zapraszamy w ramach międzynarodowego projektu CULBURB, którego część realizowana będzie w tym roku w Ursusie.

CULBURB (połączenie kultury i przedmieść, ang. culture + suburb) to projekt mający na celu ożywienie przestrzeni publicznej na przedmieściach środkowoeuropejskich stolic za pomocą kulturalnej akupunktury realnie wpływającej na życie lokalnej społeczności, tworzącej interakcje między mieszkańcami. Na miejsca interwencji wybrano przedmieścia Warszawy, Budapesztu, Lubljany, Wiednia, Pragi, Bratysławy — wszystkie charakteryzujące się swoistymi problemami i zróżnicowanym potencjałem. Projekt zainicjowany przez Centre for Central European Architecture z Pragi realizowany jest dzięki dofinansowaniu m.in. z unijnego Programu Kultura, Funduszu Wyszehradzkiego oraz European Cultural Foundation. Część polska koordynowana jest przez Fundację Bęc Zmiana w ramach 5. edycji festiwalu Synchronicity. Projekty dla Warszawy przyszłości, którego głównym tematem w tym roku jest promocja miasta przez architekturę.

Synchronicity 2012 realizowane jest dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

<<Ursus, luty 2012, fot. Piotr Bujas

Koordynator Culburb Ursus: Piotr Bujas
Organizator Culburb Ursus: Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa / www.funbec.eu
Organizator Culburb: Centre for Central European Architecture, Praga / www.ccea.cz
Współorganizatorzy Culburb: Soho in Ottakring, Wiedeń; Kortárs Építeszeti Központ, Budapeszt; KUD C3, Lublana; Verejný podstavec, Bratysława; Centrum komunitného rozvoja, Bratysława
Projekt Synchronicity 2012 realizowany jest dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W niepewnych czasach pogłębiającego się kryzysu, zapaści rynków finansowych, wzrastającego deficytu, drastycznych planów oszczędnościowych oraz radykalizujących się postaw społecznych Wolny Uniwersytet Warszawy zaprasza na spotkanie poświęcone statusowi oraz społecznej roli pieniądza w czasach późnego kapitalizmu i niematerialnej gospodarki.

Spotkanie poprowadzi pochodzący z Grecji filozof i ekonomista Georgios Papadopoulos. Autor publikacji Notes Towards a Critique of Money wykorzystuje teorie inspirowane pracami Jacques'a Lacana i Jeana Baudrillarda do analizy społecznych funkcji pieniądza. Rynek ujmuje jako kulturowy system, który nadając wartość produkuje znaczenia oraz poprzez procesy produkcji i konsumpcji reguluje podmiotowość. Podczas spotkania teoretyczne pytanie o związek kapitalizmu i pożądania stanowić będzie punkt wyjścia do analizy rosnącego napięcia pomiędzy globalnym rynkiem finansowym oraz nowo powstającymi ruchami społecznymi. Ze szczególną uwagą przyjrzymy się obecnej sytuacji w Atenach - gdzie ogniskuje się trwający od 2008 roku kryzys finansowy.

"Wartość ekonomiczna wyraża czystą potencjalność, będąc lustrzanym odbiciem przyszłych korzyści i przyjemności. To one stawnowią jej jedyne uzasadnienie. Jeżeli pieniądz posiada jakąkolwiek istotę, to z pewnością jest nią pożądanie - wyobrażenie wszystkich potencjalnych dóbr i przyjemności, które może zapewnić. Pieniądz pełni więc rolę pośrednika pomiędzy podmiotem a utowarowionym przedmiotem jego pożądania". Georgios Papadopoulos, Notes Towards a Critique of Money

PIENIĄDZ I POŻĄDANIE
CZYTANKI DLA ROBOTNIKÓW SZTUKI
czas: 21.02, wtorek, g. 18:30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
lektury: Georgios Papadopoulos, Notes Towards a Critique of Money; Jan Sowa, Dług, czyli widmo bogactwa
język spotkania: angielski

Georgios Papadopoulos - absolwent wydziału Filozofii i Nauk Społecznych w London School of Economics. Pracuje nad doktoratem z filozofii i ekonomii na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie. Członek Circle for Lacanian Ideology Critique na Jan van Academie w Maastricht. Obecnie koordynuje projekt badawczy "Drachma, spekulacja na wartości symbolicznej" poświęcony ekonomii współczesnej Grecji.

<< Georgios Papadopoulos, Notes Towards a Critique of Money, design: Neda Firfova

Zapraszamy do udziału w dyskusjach i spotkaniach towarzyszących premierze najnowszej publikacji Wolnego Uniwersytetu Warszawy Wieczna radość prezentującej krytyczne spojrzenie na współczesną ideologię kreatywności. Publikacja zawiera pierwsze w Polsce przekłady tekstów znanych uznanych teoretyków/czek i praktyków/czek sztuki takich jak takich jak Luc Boltanski, Issabelle Graw czy Martha Rosler.

Wieczna radość to obietnica powszechnego szczęścia, które zapewnić ma szeroko aplikowana, także w życiu gospodarczym, kreatywność. Dla autorek i autorów tekstów zawartych w najnowszej publikacji Wolnego Uniwersytetu Warszawy problem stanowi sam status mocy twórczej: czy kreatywność stanowi narzędzie ludzkiej emancypacji, czy może raczej instrument kontroli oraz przestrzeń dla inwestycji i spekulacji?

Czytaj wstęp: + TU

WARSZAWA: 14.02, wtorek, g. 18.00
miejsce: Główna Księgarnia Naukowa im. Bolesława Prusa, ul. Krakowskie Przedmieście 7
uczestnicy: Michał Kozłowski, Jan Sowa, Kuba Szreder
prowadzenie: Mikołaj Ratajczak

ŁÓDŹ: 22.02, środa, g. 18.00
miejsce: Świetlica Krytyki Politycznej, ul. Piotrkowska 101, lewa oficyna, I piętro
uczestnicy: Joanna Sokołowska, Jan Sowa, Kuba Szreder, Mikołaj Ratajczak
prowadzenie: Wiktor Marzec

POZNAŃ: 26.01, czwartek, g. 18.00
miejsce: Dom Ekonomisty, ul. Klasztorna 24/25, Poznań
uczestnicy: dr Joanna Bednarek (PPG UAM), Maciej Frąckowiak (IS UAM), Krystian Szadkowski (WUW, Praktyka Teoretyczna)
Prowadzenie dyskusji: Maciej Szlinder (Fundacja ZaCzyn, Praktyka Teoretyczna)
organizatorzy: Praktyka Teoretyczna i Fundacja ZaCzyn
www.wuw-warszawa.pl | www.praktykateoretyczna.pl

WROCŁAW: 11.01, środa, g. 19-21
miejsce: Galeria Mieszkanie Gepperta, ul.Ofiar Oświęcimskich 1/2
uczestnicy: Kuba Szreder, Janek Sowa  / Wolny Uniwersytet Warszawy
porowadzenie dyskusji: Karolina Bieniek / Fundacja Art Transparent
partner spotkania: Fundacja Art Transparent

Wieczna radość. Ekonomia polityczna społecznej kreatywności
autorzy tekstów: Luc Boltanski, Alexander Neumann, John Roberts, Jason Francis Mc Gimsey,  Dušan Grlja, Massimiliano Tomba, Matteo Pasquinelli, Bojana Romic, Yiannis Mylonas, Joanna Bednarek, Ewa Majewska, Anna Zawadzka, Isabelle Bruno, Patricia Reed, Diedrich Diederichsen, Neil Cummings, Marina Vishmidt, Isabelle Graw, Hans Abbing, The Freee Art Collective, Vlad Morariu, Stevphen Shukaitis, Martha Rosler, Gigi Roggero, Patricia Reed
komitet redakcyjny: Michał Kozłowski, Agnieszka Kurant, Jan Sowa (redaktor prowadzący), Krystian Szadkowski, Kuba Szreder
recenzja naukowa: dr hab. Piotr Żuk
tłumaczenia: Paweł Michał Bartolik, Joanna Bednarek, Iwona Bojadżijewa, Piotr Juskowiak, Mateusz Karolak, Agnieszka Kowalczyk, Paulina Sieniuć, Wiktor Marzec, Mikołaj Ratajczak, Jan Sowa, Krystian Szadkowski, Maciej Szlinder, Anna Wojczyńska

www.wuw-warszawa.pl

Fundacja Bęc Zmiana oraz Księgarnia Artystyczna w Zachęcie zapraszają na spotkanie wokół książki Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku.

Publikacja Architektura XXI wieku umieszcza przyszłość architektury w szerszym planie społecznym - słowo architektura oznacza tu nie tylko formy kształtowania przestrzeni poprzez budynki, ale także - w szerszym rozumieniu - wszystko to, co wpływa na architekturę społeczeństw: sposoby (samo)organizacji obywateli, związki architektury z ekonomią, społeczne konsekwencje budynków.


Więcej o książce: +TU

czas: 9.02 (czwartek), godz. 18.00
miejsce: Warszawa, księgarnia Zachęty Narodowej Galerii Sztuki,
 pl. Małachowskiego 3

uczestnicy: Marlena Happach, Piotr Laskowski, Grzegorz Piątek
prowadzenie: Bogna Świątkowska


www.architekturaxxi.info

Marlena Happach - architektka, animatorka oraz dydaktyk. Asystentka na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej (kierunek: gospodarka przestrzenna). Założycielka i prezeska Stowarzyszenia Odblokuj. Konsultantka w programie Pogotowie architektoniczne dla bibliotek FRSI.
Piotr Laskowski - pracuje na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Filozofii i Bioetyki Collegium Medicum, jak również w Wielokulturowym Liceum Humanistycznym im. Jacka Kuronia w Warszawie. Zajmuje się historią idei oraz filozofią polityczną XIX i XX wieku, a także historią i praktyką wolnościowej pedagogiki. 


Grzegorz Piątek - krytyk architektury, kurator. Współkurator wystawy Hotel Polonia. The Afterlifie of Buildings na XI Biennale Architektury w Wenecji (2008) nagrodzonej Złotym Lwem. Kurator wystaw i projektów związanych z architekturą m.in. Modernizacion/Modernitzacio (Cuenca/Barcelona, 2010, z Jarosławem Trybusiem); Góry dla Warszawy (Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa, 2009). Członek zarządu Fundacji Centrum Architektury.

czas: 31.01 (wtorek), godz. 19.00
miejsce: Recto | Verso, bistro w Bibliotece Narodowej, Al. Niepodległości 213, Warszawa

W PROGRAMIE FINISAŻU: ostatnie oprowadzanie po wystawie poprowadzi tegoroczny laureat Paszportu "Polityki" Nicolas Grospierre / oficjalna premiera książki Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku / Paweł Giergoń, wykład: Mozaiki Kazimierza Gąsiorowskiego /Roman Chymkowski, wykład: Praktyki nieczytania w Bibliotece Narodowej / spotkanie w nowootwartym bistro odnowionym wg projektu Jana Strumiłło

Plastyka w architekturze Biblioteki Narodowej w Warszawie
Wykład dotyczący twórczości Kazimierza Gąsiorowskiego, nieżyjącego już artysty plastyka, autora zrealizowanych w 1987 roku monumentalnych mozaik w niedostępnej dla czytelników części administracyjnej gmachu Biblioteki oraz innych, licznych realizacji w przestrzeni publicznej Warszawy.
Paweł Giergoń - historyk sztuki, doktorant w Instytucie Sztuki PAN. Badacz architektury i plastyki w architekturze Warszawy czasów PRL. Wydawca serwisu internetowego www.sztuka.net

Książka jako rzecz. Praktyki nie-czytania w Bibliotece Narodowej
Ralacja z badania etnograficznego metodą obserwacji uczestniczącej skoncentrowanego na drodze, jaką pokonują przysyłane do Biblioteki Narodowej egzemplarze obowiązkowe książek - od kancelarii aż po magazyn. Narzędzia analityczne, powstałe w odniesieniu do kultur tradycyjnych, zostaną zastosowane do interpretacji procedur, strategii i praktyk, którym podlegają książki w ich rzeczowym, tj. materialnym wymiarze. Książki w blibliotece podlegają czynnościom równie silnie skonwencjonalizowanym jak czytanie, ale samym czytaniem nie będącym.
Roman Chymkowski - kierownik Pracowni Badań Czytelnictwa BN, adiunkt w Instytucie Kultury Polskiej UW, autor m.in. Autobiografii lekturowych studentów (2011); interesuje się antropologią praktyk czytelniczych oraz dziejami podróżopisarstwa.

Recto | Verso - nowe bistro w Bibliotece Narodowej działające w miejscu dotychczasowej stołówki. Otwarty w styczniu br. lokal serwuje od rana m.in. kanapki, pierogi, naleśniki, sałatki, napoje i ciastka, gorące śniadania, a po południu dania obiadowe.
Projekt wnętrza: Jan Strumiłło - ur. 1979 w Warszawie. Studiował architekturę w Polsce, Francji i politechnice ETH w Zurychu, gdzie był asystentem Christiana Kereza. Praktykę zdobywał w renomowanych pracowniach: JEMS w Polsce oraz Baumschlager Eberle w Austrii i Szwajcarii. www.janstrumillo.com

Organizatorzy: Biblioteka Narodowa / www.bn.org.pl
Fundacja Bęc Zmiana / www.architekturaXXI.pl


<<<Recto | Verso, fot. z archiwum Biblioteki Narodowej
<<<Nicolas Grospierre, z cyklu Biblioteka

Żeby wiedzieć czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym będzie społeczeństwa przyszłości.

Fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości architektury w szerszym planie społecznym. Słowo architektura oznacza przecież nie tylko formę przestrzeni ukształtowaną przez budynki, ale także – w szerszym rozumieniu – staje się synonimem struktury i porządku. Mówimy więc nie tylko o architekturze w sensie dosłownym, ale o wzajemnym oddziaływaniu i napięciu, jakie tworzy się na linii architektura miast – architektura społeczeństw. Nie ufamy wizualizacjom architektury XXI wieku produkowanym dziś przez architektów: bliżej im do nastawionych na efekt scenografii filmów science fiction albo komputerowych gier niż do zaspokojenia potrzeb mieszkańców miast. Pytamy więc o zdolność projektowania przyszłości. Ta zaś nieodłącznie związana jest z wyobraźnią charakteryzującą daną epokę, z duchem czasu, który wyznacza horyzont sposobów działania i myślenia.

Wśród autorów tekstów znaleźli się m.in. Bielecki, Borowski, Buchner, BudCud, Budzyński, Bendyk, Beylin, Cichocki, Cohen, Cymer, Czeredys, Czyżewski, Dominik, Erbel, Filiciak, Foucault, Gdula, Grosz, Happach/Happach, Jay, Jędruch/Leśniak-Rychlak, Krajewski, Kuciewicz/Gancarczyk, Kucza-Kuczyński, Kusiak, Kwietowicz, Laskowski, Leder, Lewicki/Łatak, London, Miesto, Murawski, Nawratek, Piątek, Rodrik, Rudnicka, Rutkowski, Skalska, Staniszkis, Stelmach, Szczęsny, Szlendak, Tarkowska, Tournikiotis, Trammer, Trybuś, Vidler, Walzer, Wasilkowska, Wiśniewski, Wojciechowski, WWAA, Wygnański, Zaremba, Żwirek, +48

Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku
redakcja: Bogna Świątkowska
współpraca redakcyjna: Grzegorz Piątek, Magda Roszkowska
zespół redakcyjny: Arek Gruszczyński, Ela Petruk
tłumaczenia: Emilia Bulman, Jo Harper, Marek Jarosz, Łukasz Mojsak, Małgorzata Nowicka
korekta: Paulina Sieniuć Anna Hegman, Mariusz Sobczyński
projekt graficzny i skład: Tomasz Bersz (berszmisiak.com)
skład: Gosia Gąsiorowska
wydawca: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt realizowany dzięki dotacji od m.st. Warszawy

Wieczna radość to obietnica powszechnego szczęścia, które zapewnić ma szeroko aplikowana, także w życiu gospodarczym, kreatywność. Czy kreatywność stanowi narzędzie ludzkiej emancypacji, czy raczej instrument kontroli oraz przestrzeń dla inwestycji i spekulacji? 

Krytyczne spojrzenie na ideologię, która kreatywne sektory produkcji uznaje za centralne segmenty gospodarki, a klasę kreatywną za wiodącą siłę społeczną. Książka nie dotyczy jednak tylko wąsko rozumianego świata sztuki, chociaż poświęca jej wiele miejsca. Sztuka analizowana jest tutaj jako społeczny poligon doświadczalny, na którym testowane są nowatorskie sposoby organizowania pracy i jej zawłaszczania, produkcji i spekulacji, generowania wartości i jej akumulacji. 

Publikacja zawiera pierwsze w Polsce przekłady tekstów znanych myślicieli takich jak Luc Boltanski, Issabelle Graw czy Martha Rosler. Publikacja nie zatrzymuje się tylko na krytycznej diagnozie, prezentuje także możliwe alternatywy dla obecnego status quo.

Czytaj wstęp: +tu

autorzy tekstów: Luc Boltanski, Alexander Neumann, John Roberts, Jason Francis Mc Gimsey,  Dušan Grlja, Massimiliano Tomba, Matteo Pasquinelli, Bojana Romic, Yiannis Mylonas, Joanna Bednarek, Ewa Majewska, Anna Zawadzka, Isabelle Bruno, Patricia Reed, Diedrich Diederichsen, Neil Cummings, Marina Vishmidt, Isabelle Graw, Hans Abbing, The Freee Art Collective, Vlad Morariu, Stevphen Shukaitis, Martha Rosler, Gigi Roggero, Patricia Reed
komitet redakcyjny: Michał Kozłowski, Agnieszka Kurant, Jan Sowa (redaktor prowadzący), Krystian Szadkowski, Kuba Szreder
recenzja naukowa: dr hab. Piotr Żuk
tłumaczenia: Paweł Michał Bartolik, Joanna Bednarek, Iwona Bojadżijewa, Piotr Juskowiak, Mateusz Karolak, Agnieszka Kowalczyk, Paulina Sieniuć, Wiktor Marzec, Mikołaj Ratajczak, Jan Sowa, Krystian Szadkowski, Maciej Szlinder, Anna Wojczyńska
wybór ilustracji: Martha Rosler, ilustracje z domeny publicznej oraz archiwum artystki
opracowanie redakcyjne: Aniela Pilarska
korekta: Paulina Sieniuć
projekt graficzny/skład: Grzegorz Laszuk, Anna Hegman (Książki i Strony)
wydawca: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana / www.funbec.eu
cena: 40 pln
ZAMAWIAM 

<< fot. Ewa Dyszlewicz

W projekcie Widoki władzy. Warszawa Konrad Pustoła potraktował fotografię jako wehikuł pozwalający wszystkim chociaż na chwilę przyjąć punkt widzenia tych nielicznych, którzy mają realną władzę. Jest to seria fotograficznych przedstawień widoków z okien gabinetów najważniejszych / najbardziej wpływowych ludzi w Warszawie. Punkt widzenia, zawsze traktowany jako wyznacznik statusu społecznego jest jednocześnie bezpośrednim źródłem informacji o świecie zewnętrznym podczas czasu pracy. Co widzą z okien swoich gabinetów ludzie, którzy mają władzę polityczną, ekonomiczną, symboliczną? Z ponad dwudziestu powstałych fotografii, na ulicach Warszawy i w metrze zobaczyć będzie można widoki z okien polityków, przedsiębiorców, ludzi mediów, kultury i gwiazd pop, m.in. Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, Kazimierza Nycza, Michała Boniego, Marka Belki, Janusza Palikota, Adama Michnika, Igora Janke, Julisza Brauna, Zygmunta Solorza-Żaka, Krystyny Jandy, Krzysztofa Materny, Jerzego Owsiaka i Dody.
Pierwsza odsłona projektu Widoki władzy zrealizowana została w Krakowie w ramach festiwalu ArtBoom 2011.
Projektowi towarzyszy dyskusja, w której udział wezmą: Maciej Gdula, Jarosław Trybuś, Adam Mazur, prof. Maria Poprzęcka i Konrad Pustoła 6.12 (wtorek), g.19.00, CSW Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2 / www.csw.art.pl

Konrad Pustoła (1976) – ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Warszawskim (2003) oraz artystyczne w londyńskim Royal College of Art (2008). W swoich projektach zajmuje się badaniem wizualnych aspektów relacji społecznych i ekonomicznych. Laureat konkursu Polskiej Fotografii Prasowej za cykl Sanna (2001). Uczestnik wielu wystaw m. in. Nowi Dokumentaliści (2005) CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Bloomberg New Contemporaries (2008) w Londynie; Storia, memoria, identitia (2009) w Modenie, PhotoEspania (2010) w Madrycie. W 2010 roku wydał album Dark Rooms nagrodzony w ogólnopolskim konkursie katalogów i albumów o sztuce Reminiscencje.

Czas: 1 – 15.12
Miejsce: Warszawa, różne lokalizacjeL bilbordy + wagony metra
Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65
www.viewsofpower.com

<<< Konrad Pustoła: Widok z okna przewodniczącego Rady Nadzorczej Telewizji Polsat Sp. z o.o. Zygmunta Solorza-Żaka, 2011

Myśląc o architekturze przyszłości, nie możemy zapominać o jej związkach z ekonomią czy sytuacją społeczną. Cykl fotografii Franciszka Buchnera pokazuje, jak obecny kryzys ekonomiczny wpływa na architekturę – w pierwszej dekadzie XXI wieku realizacja wielu warszawskich inwestycji została zawieszona. W efekcie w środku miasta natykamy się na szkielety budynków, które zanim powstały, już zamieniły się we współczesne ruiny. Samo to sformułowanie jest paradoksalne, bo czy ślady przeszłości mogą być współczesne? Tak, jeśli pomyślimy o nich w kontekście współczesnego doświadczenia czasu, którego nie określa już oś biegnąca od przeszłości przez teraźniejszość ku przyszłości. Dziś czas to fragment, sekwencja i natychmiastowość. Wszystko, co nie wpisuje się w ten porządek, staje się nieaktualne. Tu pojawia się kolejny paradoks: ruina to przecież coś, co, należąc do przeszłości, nie może przestać być ruiną. Ale budynki sfotografowane przez Buchnera wciąż czekają na swoje przeobrażenie – zrzucenie powłoki tymczasowości, stanie się pełnoprawnym elementem miasta, którym jeszcze nie zdążyły być.
Uchwycony przez artystę stan zawieszenia, czasowa dezaktywacja w sposób niemal dosłowny oddaje to, co poprzez tę wystawę chcieliśmy powiedzieć: na razie nie wiemy, jaka będzie architektura przyszłości, nie mamy też wizji przyszłych społeczeństwa, ale energia poszukiwań została już uwolniona.

Franciszek Buchner – fotograf. Absolwent Wydziału Komunikacji Multimedialnej w Katedrze Fotografii na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Współpracuje z warszawską Galerią Czułość.

Czas: do 31.12
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

<<< Franciszek Buchner, Architektura XXI wieku, 2011

Projekt realizowany dzięki dotacji od m.st. Warszawy

Żeby wiedzieć, czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym ma być społeczeństwo przyszłości. To dlatego fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości architektury w szerszym planie społecznym. Interesują nas nie tyle budynki, postawy architektów, czy nowe możliwości technologiczne, ile wszystko co ma wpływ na architekturę społeczeństw: sposoby (samo)organizacji obywateli, związki architektury z ekonomią, społeczne konsekwencje budynków.
W mijającym roku powstawały spontaniczne ruchy społeczne, takie jak Ruch Oburzonych w Europie, czy 99% w wielu miastach USA. Obecny światowy kryzys finansowy zaczął się od bańki spekulacyjnej na rynkach nieruchomości w Stanach Zjednoczonych. Dotkliwie uderza w zwykłych obywateli, oszczędza tych, którzy przez stosowanie ryzykownych narzędzi ekonomicznych stoją za jego wywołaniem.
Ekonomiści, filozofowie, publicyści przyznają, że jesteśmy w punkcie, kiedy wiadomo już, że dotychczasowe zasady funkcjonowania społeczeństw nie działają, jednak nadal nie wiadomo co miałoby je zastąpić. Wyłania się puste pole, przestrzeń, którą coś musi wypełnić.
Energia poszukiwań krąży dziś w świecie. I właśnie tę cechę XXI wieku chcieliśmy uchwycić na wystawie. Dlatego główną jej część prezentujemy w Bibliotece Narodowej, odpowiedzialnej za gromadzenie wiedzy, tak przydatnej w momencie poszukiwań inspiracji lub przestrogi.
Częścią projektu jest strona internetowa poświęcona informacjom przydatnym do spekulowania na temat przyszłości architektury, miast, społeczeństw: www.architekturaXXI.info
Wystawie towarzyszy publikacja, której premiera nastąpi w grudniu.
Katalog można oglądać +TU.

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Partner wystawy: Biblioteka Narodowa / www.bn.org.pl

Projekt realizowany dzięki dotacji od m.st. Warszawy

czas: 22.11.2011-31.01.2012, otwarcie: 22.11 (wtorek), g. 19.00
miejsce: Warszawa, Biblioteka Narodowa, al. Niepodległości 213

WYDARZENIA DODATKOWE / ARCHITEKTURA WIEDZY
>>>>OPROWADZANIA KURATORSKIE PO WYSTAWIE:
26.11, 3.12, 17.12, godz. 11.00
>>>>BUDYNEK BIBLIOTEKI NARODOWEJ. WYCIECZKI:  28.11, 5.12, 8.12, 15.12, godz. 11.00
małe grupy, ilość miejsc ograniczona, prosimy o zapisy: bec@architekturaXXI.info

Autorzy prac prezentowanych na wystawie: Franciszek Buchner, Hubert Czerepok, Rafał Dominik, Stanisław Fijałkowski, Tomasz Gancarczyk, Maurycy Gomulicki, Nicolas Grospierre, Małgorzata Kuciewicz, Maciej Landsberg, Konrad Pustoła, Gregor Różański, Tomasz Szerszeń, Filip Zagórski, Rafał Żwirek.

---------------------------------
<<<Stanisław Fijałkowski, Projekt wnętrza Bibilioteki Narodowej w Warszawie, dzięki uprzejmości architekta

<<<Nicolas Grospierre, z cyklu Biblioteka, 2011

W ramach projektu SYNCHRONICITY_2011*, którego tegoroczna edycja poświęcona jest Architekturze XXI wieku, zapraszamy na serię spotkań poświęconych aktualnym zjawiskom tworzącym pejzaż miast dwudziestegopierwszego wieku.
Pierwsza z nich będzie poświęcona rozmaitym strategiom zajmowania przestrzeni miejskiej przez obywateli. Będzie m.in. o ruchu lokatorskim (Kolektyw Syrena), o społecznych ruchach okupacyjnych na przykładzie Occupy Wall Street (Joanna Kusiak), o handlu ulicznym, bazarach i mikroekonomii jako formach emancypacji wolnego rynku (Ola Wasilkowska), a także o tym jak z pozoru frywolna i apolityczna dzialaność artystyczna może doprowadzić do konkretnych i interesujacych zawirowań w procesach produkowania przestrzeni i przekształcania miasta (Kuba Szreder na przykładzie KNOTa i Pałacyku Konopackiego).
Drugie spotkanie przedstawi zapis dokumentalny tworzenia się i fukcjonowania języka wizualnej komunikacji europejskiego Ruchu Oburzonych. Od początku jego uczestnicy komunikują się za pomocą pisanych ręcznie plaktów, transparentów, których nie tylko treść, ale i forma są odbiciem przekonań i zaangażowania ich autorów. Jaki jest język wizualny tych komunikatów oraz symboli, które powstały w namiotowych miasteczkach Oburzonych? Jaka jest charakterystyka tego języka wizualnego? Czy można go oceniać w kategoriach projektowych? Czy indywidualizm, emocjonalność, niedoskonałość, skrótowość są jego siłą czy słabością?
Cykl zakończy poddający krytycznej analizie popularne oczekiwania wobec architektury w XXI wieku wykład Krzysztofa Nawratka, znanego z kontrowersyjnych tez teoretyka miasta, dyrektora studiów magisterskich w School of Architecture, Design and Environment na Uniwersytecie w Plymouth (UK). W tekście do towarzyszącej cyklowi Architektura XXI wieku publikacji, Krzysztof Nawratek napisał: Architektura powstaje z marzeń. Z idei i snów, które przekraczają „tu i teraz”. Szklane domy to było marzenie o lepszym świecie, o lepszym, bardziej sprawiedliwym społeczeństwie. Architektura lat 60. i 70. to było marzenie o nieograniczonym postępie, takim, który sięgnie gwiazd. O czym marzymy dziś? A przede wszystkim – kto marzy? By marzenie stało się architekturą, nie wystarczy marzenie jednostki.

Wszystkie biogramy uczestników i szczegóły +TU: www.architekturaXXI.info

15.11, g. 18.30
ZAJMOWANIE MIEJSKIEJ PRZESTRZENI. Instalacje artystyczne, okupacje obywatelskie, ruchy lokatorskie, handel spontaniczny.
DYSKUSJA: Kuba Szreder, Joanna Kusiak, Ola Wasilkowska, Kolektyw Syrena.
miejsce: Syrena, ul. Wilcza 30, Warszawa

16.11, g. 18.30
ORGANIZACJA WIZUALNA RUCHU OBURZONYCH. Oddolne projektowanie identyfikacji ruchu społecznego.
WYKŁAD: Rafał Żwirek oraz Igor Stokfiszewski ("Krytyka Polityczna")
miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7, Warszawa

17.11, g. 18.30
NOWA CZERWONA ARCHITEKTURA. Jakie marzenia, taka architektura. Instytucje też muszą marzyć.
WYKŁAD: Krzysztof Nawratek
miejsce: Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, ul. Koszykowa 55

*Synchronicity_Warsaw. Projekty dla Warszawy przyszłości to projekt realizowany przez Fundację Bęc Zmiana, w którym głos zabierają architekci, dizajnerzy i artyści poszukujący rozwiązań współczesnych problemów występujących w przestrzeni miejskiej, problemów funkcjonalnych, społecznych, ekonomicznych, estetycznych, emocjonalnych. W ramach cyklu Synchronicity od 2007 r. realizujemy wystawy, instalacje w przestrzeni miasta oraz publikacje.

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy dyskusji: Kolektyw Syrena / www.syrena.tk
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury OSSA / www.ossa.org.pl
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy

< Nowy Jork, Occupy Wall Street, fot. David Shankbone / www.blog.shankbone.org

<< Warszawa, Ursynów, Stefan Rusu: Block 89, interaktywna instalacja site-specific w ramach KNOT, 2010 / http://knotland.net

<<< Bruksela, namioty Ruchu Oburzonych, 16.10.2011, fot. Żwirek

DYSKUSJA: ARCHITEKTURA XXI WIEKU
czas: 5.11 (sobota), godz. 16.00
miejsce: Warszawa, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Koszykowa 55
udział biorą: Alastair Donald, Grzegorz Piątek, Aleksandra Wasilkowska + OSSA
prowadzenie: Clair Fox / Institute of Ideas, Londyn
partnerzy: Battle of Ideas / Londyn, British Council w Warszawie, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury OSSA
produkcja: Angus Kennedy / Battle of Ideas, Szymon Żydek / Fundacja Bęc Zmiana
dyskusja w języku angielskim

Jak rozmawiać o architekturze przyszłości w chwili, kiedy projektowanie przyszłości jest osłabione niepewnością wynikającą z kryzysu ekonomii w Europie? Czy nowe ruchy społeczne zaowocują nowymi formami organizacji przestrzeni? Jeśli nie, to jak długo trwać będziemy uwięzieni w architekturze XX-wiecznej?

Alastair Donald - zastępca dyrektora The Future Cities Project (www.futurecities.org.uk); współredaktor tomu The Lure of the City: From Slums to Suburbs (Pluto 2011). Prowadzenia badania dotyczące mobilności i przestrzeni na Martin Centre for Architectural and Urban Studies, University of Cambridge. Współtwórca manifestu W stronę nowego humanizmu w Architekturze (Towards a New Humanism in Architecture).
Aleksandra Wasilkowska - studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz w École d'Architecture de Bretagne, a od roku 2007 prowadzi w Warszawie własną pracownię. Współpracowała z artystami, socjologami, naukowcami i matematykami, badając przestrzenie na styku architektury, sztuki i nauki. Jest współautorką, wraz z Agnieszką Kurant, pracy Emergency Exit, prezentowaną w Pawilonie Polskim podczas 12. Biennale Architektury w Wenecji w 2010 r.
Grzegorz Piątek - krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Kurator (wraz z Robem Wilsonem, RIBA) wystawy "OPEN:POLAND. Architecture and Identity" (Londyn, 2009). Kurator (z Jarosławem Trybusiem) wystawy "Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings" w Pawilonie Polonia nagrodzonej Złotym Lwem podczas Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r. W latach 2005-2011 członek redakcji miesięcznika "Architektura-murator", obecnie działa w fundacji Centrum Architektury.
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury (OSSA) -założone w 1997 roku z inicjatywy studentów, których pragnieniem było poszerzanie horyzontów i nabycie doświadczenia zawodowego. OSSA wychodzi naprzeciw potrzebom studentów, którzy nie zawsze mają okazję na pełne wykorzystanie swoich możliwości.
Claire Fox - założycielka i dyrektorka londyńskiego Institute of Ideas (IoI), którego zadaniem jest kreowanie sytuacji i przestrzeni publicznych, sprzyjających nieskrępowanej wymianie myśli.

*Synchronicity_Warsaw. Projekty dla Warszawy przyszłości to projekt realizowany przez Fundację Bęc Zmiana, w którym głos zabierają architekci, dizajnerzy i artyści poszukujący rozwiązań współczesnych problemów występujących w przestrzeni miejskiej, problemów funkcjonalnych społecznych, ekonomicznych, estetycznych, emocjonalnych. W ramach cyklu Synchronicity od 2007 r. realizujemy wystawy, instalacje w przestrzeni miasta oraz publikacje publikacji.


Dyskusja wchodzi w skład programu międzynarodowego londyńskiego festiwalu Battle of Ideas, www.battleofideas.org.uk

organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu
partnerzy dyskusji: Battle of Ideas / www.battleofideas.org.uk
British Council w Warszawie / www.britishcouncil.pl
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury OSSA / www.ossa.org.pl
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy
<<< źródło: www.masdar.ae

Jaki jest status obrazu w badaniach społecznych? Publikacja wypełnia lukę w naukowych opracowaniach dotyczących metodologii badań wizualnych oraz strategii ich wykorzystywania w analizach i zmianie współczesnej rzeczywistości społeczno-kulturowej.

Nie jest to jedna z wielu książek o kulturze wizualnej „w ogóle”, lecz zbiór tekstów, w którym przykłady konkretnych badań ilustrują, po co i w jaki sposób wykorzystywać obraz w analizach życia społecznego, zarówno jego uniwersalnych, jak i współczesnych problemów – nowych mediów, nierówności, zmiany społecznej, wiedzy, zdrowia i choroby, miasta, tożsamości. Wspólnym mianownikiem jest tu badanie społeczeństwa za pomocą tego, co wizualne, naoczne i zapośredniczone przez różnorodne technologie rejestracji i emisji obrazów. (ze wstępu)

Publikacja zawiera teksty dotychczas niepublikowane w Polsce, między innymi:
John Berger, Zrozumieć fotografię;
Marisol Clark Ibáñez, Kadrowanie świata społecznego przy użyciu wywiadu fotograficzego;
Elizabeth Edwards, Janice Hart, Fotografie jako przedmioty;
John Grady, Obrazy reklamowe jako wskaźniki;
Hubert Knoblauch, Performans wiedzy: wskazywanie i wiedza w prezentacjach powerpoint;
Sarah Pink, Uruchamiając etnografię wizualną;
Michael Rich, Richard Chalfen, Astma w słowach i obrazach. Narracje wizualne jako środek diagnozy, prewencji i terapii chorób przewlekłych;
Dirk Vom Lehn, Christian Heath, Odkrywanie wystaw: wideoanaliza interakcji w muzeach i centrach nauki.

Maciej Frąckowiak (ur. 1985) - socjolog, zajmuje sie obrazem, próbuje go traktować jako narzędzie i pretekst do badań oraz zmiany relacji społecznych. Autor wystaw, wystąpień i tekstów z tej dziedziny, publikowanych m.in. w "Kulturze i Społeczeństwie", "Przeglądzie Socjologii Jakościowej" oraz "Studiach Socjologicznych". W Instytucie Socjologii UAM pracuje nad doktoratem poświęconym współczesnym strategiom interwencji socjologicznej. Uczestnik i współkoordynator projektów Niewidzialne miasto, Kwestionariusz Kultury Wizualnej, a ostatnio Kolaboratorium. Popularyzacja współdziałania w kulturze. Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Fundacji Rodziny Kulczyków.

Krzysztof Olechnicki (ur. 1969) – doktor habilitowany, pracownik Instytutu Socjologii UMK, kierownik Zakładu Badań Kultury. Interesuje się socjologią i antropologią obrazu, antropologią społeczną, socjologią religii oraz nowymi ruchami społecznymi. Stypendysta tygodnika „Polityka” w ramach akcji „Zostańcie z nami” i Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Redaktor pisma „Ikonosfera. Studia z Socjologii i Antropologii Obrazu”. Autor wielu ksiązek, m.in. Słownik socjologiczny; Antropologia obrazu. Fotografia jako metoda, przedmiot i medium nauk społecznych; Fotoblogi, pamiętniki z opcja przekazu. Fotografia i fotoblogerzy w kulturze konsumpcyjnej.

Marek Krajewski (ur. 1969) socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej; POPamiętane. Redaktor i współredaktor naukowy publikacji: W stronę socjologii przedmiotów; Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym; Wyobraźnia społeczna. Horyzonty – źródła – dynamika; Handmade. Praca rąk w postindustrialnej rzeczywistości. Kurator Zewnętrznej Galerii AMS (1998-2004) oraz pomysłodawca projektu Niewidzialne miasto.

Redakcja naukowa: Maciej Frąckowiak. Krzysztof Olechnicki, współpraca Marek Krajewski
Projekt graficzny: Grzegorz Laszuk
Zdjęcie na okładce: Komputer Felixa, z tekstu Marisol Clark -Ibáñez
Wydawca: Fundacja Bęc Zmiana przy współpracy Narodowego Instytutu Audiowizualnego oraz Instytutu Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

EKONOMIA POLITYCZNA SPOŁECZNEJ KREATYWNOŚCI
międzynarodowa konferencja Wolnego Uniwersytetu Warszawy
czas: 20-22.10.2011
miejscie: Warszawa, Stary BUW, Krakowskie Przedmieście 26/28

udział wezmą: Diedrich Diederichsen, Gigi Roggero, Hans Abbing, Hito Steyerl, Isabelle Graw, John Roberts, Luc Boltanski, Martha  Rosler , Matteo Pasquinelli, Neil Cummings, Alexander Neumann, Bojana Romic, Britta Timm Knudsen, Dusan Grlja, Ewa Majewska, Isabelle Bruno, Jason Francis Mcgimsey, Joanna Bednarek, Joshua Simon, Marina Vishmidt, Massimiliano Tomba, Precarious Workers Brigade, Stevphen Shukaitis, Vlad Morariu, Yiannis Mylonas oraz Goldin&Senneby, Patricia Reed
zapisy: szymon[at]funbec.eu
szczegółowy program już wkrótce na www.wuw-warszawa.pl

Tegoroczna konferencja Wolnego Uniwersytetu Warszawy podejmuje krytyczną refleksję nad kwestią gospodarki opartej na wiedzy i powszechnej kreatywności. Przyświecające jej hasło "politycznej ekonomii kreatywności" to zaproszenie do całościowej i skrupulatnej analizy ekonomicznych i społecznych mechanizmów organizujących funkcjonowanie "kreatywnej" gospodarki oraz je związków z kreatywnością jako wartością społeczną.

Jeśli prawdą jest, że współczesny kapitalizm dokonał przełomowego zwrotu w ramach właściwych sobie sposobów wytwarzania wartości, wówczas kreatywność, a w szczególności kreatywność kolektywna, staje się centralną kategorią dla całego społeczeństwa. Natomiast artystyczne i kulturalne sposoby produkcji (jak również te naukowe) przestają być dłużej nadprogramowymi polami kapitalistycznej infrastruktury społecznej. Stają się one centralnym sektorami produkcji, który symbolicznie i ekonomicznie podporządkowuje inne obszary pracy społecznej. Być może jednak ten nowy paradygmat jest jedynie zasłoną dymną skrywającą kryzys obecnie funkcjonujących, kapitalistycznych sposobów organizacji produkcji? Może wciąż pozostajemy we władzy starego prawa wartości opartego raczej na pracy żywej niż na kreatywnym usieciowieniu? W tym wypadku nową, "kreatywną" gospodarkę można by raczej analizować jako potężny symptom obecnego kryzysu. W trakcie konferencji postaramy się przedyskutować wszystkie te perspektywy, z zainteresowaniem przyjmiemy propozycje odwołujące się do różnych modeli i ujęć problemu.

Kurator WUW: Kuba Szreder
zespół kuratorski konferencji: Michał Kozłowski, Agnieszka Kurant, Jan Sowa, Krystian Szadkowski, Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

Konferencja "Ekonomia polityczna społecznej kreatywności" realizowana jest we współpracy z Wydziałem Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego przy wpsarciu Austriackiego Forum Kultury w Warszawie w ramach projektu Wolnego Uniwersytety Warszawy edycja 2011 "Społeczna ekonomia kreatywności. W poszukiwaniu ekonomicznych strategii wspierania niezależnego obiegu kultury" realizowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury / www.obserwatoriumkultury.nck.pl

UTOPIE I ICH KRYZYSY. DYSKUSJA
czas: 30.09 (piątek), godz. 18.00
miejsce: Warszawa, gabinet Bolesława Bieruta, Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat” (dawny Komitet Centralny PZPR), Nowy Świat 6/12
liczba miejsc ograniczona, zapisy: bec@funbec.eu

Poszukiwanie wizji przyszłości i przypomnienie wyobrażeń XXI wieku powstałych w wieku XX jest tematem tegorocznej edycji cyklu Synchronicity*, realizowanego przez Bęc Zmianę od 2007 r.
Co jest architekturą XXI wieku w sensie tradycyjnym (budynki, miasta), ale także w innych (relacje społeczne, wydarzenia ulotne – wypełniające miasta treścią), a co nią miało być? Co się stało z XX wiecznymi wyobrażeniami o miastach XXI wieku? Czy wiek XXI zdołał wytworzyć architektoniczne wizje, które warte byłyby uwagi?
Do dyskusji zaprosiliśmy Dorotę Leśniak-Rychlak oraz Dorotę Jędruch, redaktorki krakowskiego kwartalnika „Autoportret”, którego najnowszy numer w całości poświęcony jest utopiom. „Czy możemy dziś mówić o kryzysie utopii, myślenia utopijnego? Jeśli tak, to jakie są przyczyny takiego zjawiska, jeśli nie, to gdzie leży źródło współczesnej utopii?” – na te pytania odpowiadają  w „Autoportrecie” m.in. Zygmunt Bauman, Immanuel Wallerstein, Łukasz Stanek, David Crowley.
Miejsce spotkania zostało przez nas wybrano celowo jako symboliczne dla powojennych losów Warszawy – dyskusji towarzyszyć będą egzemplarze publikacji Plan sześcioletni odbudowy Warszawy Bolesława Bieruta (Książka i Wiedza, 1950 r.). O głos w dyskusji na temat utopii realizowanych w Warszawie poprosiliśmy młodą badaczkę Martynę Obarską, autorkę książki MDM między utopią a codziennością.
Podczas spotkania nastąpi premierowy pokaz fotografii Tomka Szerszenia z cyklu Starożytności warszawskie.

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy


O UCZESTNIKACH SPOTKANIA:
Dorota Jędruch – historyczka sztuki, doktorantka Instytutu Historii Sztuki UJ. Interesuje się architekturą nowoczesną, szczególnie w jej aspekcie społecznym) i sztuką współczesną.  Pracuje w sekcji edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie. Współtwórczyni „Autoportretu" poświęconego utopiom.
Dorota Leśniak-Rychlak – z wykształcenia historyczka sztuki i architektka, z wyboru redaktorka. Kuratorka wystawy dzieł C. R. Mackintosha w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie oraz współkuratorka wystawy 3_2_1. Nowa architektura w Japonii i Polsce w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „manggha” w Krakowie. Redaktor naczelna kwartalnika „Autoportret” poświęconego przestrzeni, w której żyjemy. O idei pisma: „Wychodzimy od stwierdzenia, że otoczenia wywiera wpływ na człowieka, a człowiek wpływa na swoje otoczenie. Interesują nas związki architektury i polityki, wpływ nowych mediów na przestrzeń, dziedzictwo architektoniczne, język za pomocą którego mówimy o przestrzeni, architektura współczesna, kreowanie tożsamości poprzez architekturę, przestrzeń codzienności. Przyglądamy się tym związkom i zdobywamy wiedzę o nas samych - stąd też tytuł czasopisma. Chcemy rozumieć przestrzeń”. Wydawcą ukazującego się od 2002 r. czasopisma jest Małopolski Instytut Kultury. http://autoportret.pl
Martyna Obarska – kulturoznawczyni, redaktorka „Res Publiki Nowej”, autorka książki MDM między utopią a codziennością, nagrodzonej jeszcze jako praca magisterska w konkursie im. Jana Józefa Lipskiego nagrodą II stopnia przyznaną przez Stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita. Laureatka VI edycji Konkursu Mazowiecka Akademia Książki.  Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW.
Tomasz Szerszeń – fotograf i antropolog kultury. Absolwent fotografii w łódzkiej Filmówce, MISH-u na UW i studium doktoranckiego w Instytucie Sztuki PAN. Członek redakcji kwartalnika „Konteksty”. W 2010 roku w Galerii Wymiany w Łodzi odbyła się jego wystawa Byłem pierwszym polskim surrealistą. Prace z lat 1929-39. O cyklu Starożytności warszawskie pisze tak: „A gdyby tak wyjąć warszawską architekturę socrealistyczną z lokalnego kontekstu historyczno-politycznego i spojrzeć na nią jako na coś ulokowanego poza czasem? Jak na ślady pewnej estetycznej utopii, ale również – czemu nie? – jak na ruiny starożytnego Rzymu z rycin Piranesiego: antichità di Varsovia. Ruiny upadłej cywilizacji, które mamy na wyciągnięcie ręki – trzeba je jednak odszukać, wygrzebać spod warstw czasu, spod innych warstw miasta...”.

<<<Tomasz Szerszeń, z cyklu Starożytności warszawskie

Bęc Zmiana, pod wpływem dwójki młodych kuratorów - Wojciecha Tubaja i Moniki Kędziory (twórców tegorocznej wystawy Warszawę oskarżam!), postanowiła zmierzyć się z własnym zbiorem sztuki najnowszej. Czym jest ten zbiór? Jakie są możliwe kierunki jego rozwoju? Czy stał się już kolekcją? I właściwie co i kto o tym decyduje?

Badaniu poddany został bardzo różnorodny zbiór obiektów zidentyfikowanych przez kuratorów jako elementy kolekcji - prace współczesnych artystów polskich i najnowszy dizajn sąsiadują z obiektami no-name, no-history oraz no-purpose. Kuratorzy wraz z osobami związanymi z Fundacją, autorami wybranych prac oraz specjalistami różnych dziedzin (historycy sztuki, kuratorzy, prawnicy, poeci, kolekcjonerzy sztuki oraz jedna inżynier budownictwa), usiłują wspólnie przyjrzeć się historii tego zbioru, zrekonstruować drogi, którymi poszczególne obiekty trafiły do Fundacji. Efektem jest wystawa Bęc! Kolekcja oraz raport omawiający ten osobliwy zbiór.

Kuratorzy: Monika Kędziora (ur. 1985) - historyczka i teoretyczka sztuki, doktorantka w Instytucie Historii Sztuki UAM, gdzie pisze pracę pt. Wyobraźnia narratopiczna: (re)konstrukcje tożsamości w sztuce instalacji, publikowała m.in. w "Czasie Kultury", "Artluku", "Arteonie" oraz "Arte e Politica de Identidad", koordynatorka programu towarzyszącego Mediations Biennale 2010, kuratorka wystawy Warszawę oskarżam!
Wojciech Tubaja (ur. 1986) - student Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu oraz niedoszły student historii sztuki, w swojej twórczości badający zagadnienie powtórzenia w różnych dziedzinach sztuki i życia, obecnie mieszka i pracuje w Warszawie, współkurator wystawy Warszawę oskarżam!, odkrywca Bęc! Kolekcji.

Bęc! Kolekcja
czas: od 26.09.2011, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa


<<Będzie dodrze, praca Wunderteam (www.wunderteam.art.pl) nabyta w Rastrze na Targach Taniej Sztuki prawdopodobnie w 2002 r., to jeden z najważniejszych obiektów w kolekcji Bęca. Stoi zawsze dobrze widoczna, bo mówi prawdę.

Praca Piotra Sakowskiego to rodzaj drobnej interwencji w przestrzeń witryny lokalu Fundacji Bęc Zmiana przy ulicy Mokotowskiej w Warszawie; skromny gest uwidacznia nie tyle skończone dzieło co sam akt tworzenia.

Piotr Sakowski (1983) - w pracy twórczej posługuje się różnymi mediami. Jego projekty łączą tradycję sztuki konceptualnej, działań efemerycznych z refleksją na temat postprodukcji. Skromne propozycje, które tworzy Sakowski objawiają się w formie niewielkich obiektów, instalacji oraz prac site specific. Mieszka i pracuje w Warszawie

Czas: 12-26.09
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

<<< Piotr Sakowski, Unconceptual
fot. autor nieznany

Wydany z okazji okazji Europejskiego Kongresu Kultury przewodnik napisany przez zmarłego niedawno Dragana Klaica to niezbędne narzędzie dla wszystkich osób zajmujących się kulturą zawodowo.

Trudno dzisiaj kwestionować sens współpracy kulturalnej. Świat jej sprzyja, w Europie stanowi istotny czynnik integracji, w sukurs jej idzie mobilność płynnej nowoczesności i globalizacja. Wydaje się oczywista, a dla jej entuzjastów problemem jest jedynie dysponowanie coraz doskonalszymi narzędziami i środkami rozwoju - pisze we wstępie do książki Krzysztof Czyżewski - inicjator, współtwórca i organizator Fundacji Pogranicze oraz Ośrodka Pogranicze w Sejnach, autor aplikacji Lublina w konkursie o tytuł ESK2016.

Dragan Klaić  (1950-2011) – był teatrologiem i analitykiem kultury oraz stałym członkiem Fundacji Felix Meritis w Amsterdamie, uczestniczył w licznych konferencjach i sympozjach naukowych. Wykładał m.in. Politykę Sztuki i Kultury na Uniwersytecie w Lejdzie. Pracował jako doradca, wydawca, eseista, badacz i szkoleniowiec. Jego zainteresowania obejmowały: współczesne sztuki performatywne, europejskie strategie kulturalne, strategie rozwoju kulturalnego i kulturalnej współpracy międzynarodowej, interkulturalizm i pamięć kulturową. Był jednym z założycieli "European Theater Quarterly Euromaske", oraz szefem Theater Instituut Nederland oraz European Network of Information Centers for the Performing Arts (IETM), a także European Forum for the Arts and Heritage (obecnie Culture Action Europe). Był autorem raportu Europe as a Cultural Project (Europa jako projekt kulturalny), a także licznych artykułów i książek, z których najnowsza Mobility of Imagination, a companion guide to international cultural cooperation ukazuje się właśnie z inicjatywy Narodowego Instytutu Audiowizualnego z okazji Europejskiego Kongresu Kultury.
Dragan Klaić często odwiedzał Polskę, wspierał Lublin w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Wstęp do ksiąźki Mobilność wyobraźni i wspomnienie o Klaiću napisał Krzysztof Czyżewski, autor aplikacji Lublina w konkursie o tytuł ESK2016.

<<< fot. Mikołaj Długosz

Dragan Klaić, Mobilność wyobraźni. Międzynarodowa współpraca kulturalna. Przewodnik, Warszawa 2011
Wydawcy: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Narodowy Instytut Audiowizualny
Redakcja merytoryczna: Ewa Kolankiewicz, Marcela Wasilewska (Federacja Centrum Szpitalna)
Projekt graficzny: Grzegorz Laszuk

Książka powstała na zamówienie Narodowego Instytutu Audiowizualnego z okazji Europejskiego Kongresu Kultury / www.culturecongress.eu

Wystawy mówione to wykonywane na żywo słuchowisko, odnoszące się do zapomnianych, przeoczonych oraz zmitologizowanych rozdziałów z historii polskiej kultury XX wieku. Ta nieistniejąca, niemożliwa do zmaterializowania wystawa kompiluje fikcje i mity, "fantomowe" dzieła oraz trudne do zweryfikowania relacje świadków, dotyczące niezaistniałej XX-wiecznej muzyki, architektury i sztuki.

Słuchowisko w trzech aktach inspirowane jest artystycznymi próbami "zdematerializowania" dzieła sztuki, jak i eksperymentalnymi formatami wystaw z lat 60. i 70. Rozpisany na role tekstowy kolaż, złożony z istniejących i wyimaginowanych zapisków tworzy rodzaj, niepozbawionej humoru i dezynwoltury, opery instytucjonalnej lub też inscenizowanego wykładu specjalistycznego.  Wystawy mówione zaprezentowane zostaną w sześciu europejskich stolicach: Berlinie, Brukseli, Madrycie, Moskwie, Londynie, Kijowie.

Autorami tekstów są: Sebastian Cichocki (kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), Grzegorz Piątek i Jarosław Trybuś (zdobywcy Złotego Lwa na Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r.) oraz Michał Libera (kurator, krytyk i teoretyk muzyki).

Ścieżka dźwiękowa przygotowana została przez: Patryka Zakrockiego, Radka Dudę, Michała Ścibiora oraz Wojciecha Kucharczyka.

Katalog Wystaw mówionych to specjalny numer magazynu "Format P", podszywający się pod ich "libretto".  Teksty wystawy w pięciu wersjach językowych oraz ścieżka dźwiękowa dostępne na stronie internetowej www.wystawymowione.pl, umożliwiają kolejne wykonania i interpretacje słuchowiska.

WY - STA - WY  MÓ - WIO - NE*
* Opera instytucjonalna w trzech aktach
www.wystawymowione.pl

26.08.2011 Bruksela, WIELS | 09.10.2011 Moskwa, Garage CCA | 10.11.2011 Madryt, Reina Sophia | 28.11.2011 Londyn, Royal College of Art | 02.12.2011 Berlin, Archive Kabinett | 09.12.2011 Kijów, Foundation CCA

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Tegoroczna konferencja Wolnego Uniwersytetu Warszawy podejmuje krytyczną refleksję nad kwestią gospodarki opartej na wiedzy i powszechnej kreatywności. Przyświecające jej hasło "politycznej ekonomii kreatywności" to zaproszenie do całościowej i skrupulatnej analizy ekonomicznych i społecznych mechanizmów organizujących funkcjonowanie "kreatywnej" gospodarki oraz jej związków z kreatywnością jako wartością społeczną.

Czy artystyczne i kulturalne sposoby produkcji (również te naukowe) rzeczywiście stały się centralnymi sektorami produkcji, które symbolicznie i ekonomicznie podporządkowują sobie inne obszary pracy społecznej?  Czy wręcz przeciwnie: stanowią one zasłonę dymną skrywającą kryzys obecnie funkcjonujących, kapitalistycznych sposobów organizacji produkcji? Być może w rzeczywistości wciąż pozostajemy we władzy starego prawa wartości opartego raczej na pracy żywej niż na kreatywnym usieciowieniu? W tym wypadku nową, "kreatywną" gospodarkę można by raczej analizować jako potężny symptom obecnego kryzysu.

EKONOMIA POLITYCZNA SPOŁECZNEJ KREATYWNOŚCI. PRACA I WARTOŚĆ WE WSPÓŁCZESNYM KAPITALIZMIE
międzynarodowa konferencja Wolnego Uniwersytetu Warszawy
20-22.10.2011, Warszawa

udział wezmą m.in.: Luc Boltanski, Neil Cummings, Diedrich Diederichsen, Matteo Pasquinelli, John Roberts, Gigi Roggero, Martha Rosler, Hito Steyerl
zespół kuratorski konferencji: Michał Kozłowski, Agnieszka Kurant, Jan Sowa, Krystian Szadkowski, Kuba Szreder
forma uczestnictwa: 15-20 minutowe wystąpienie w jednej z konferencyjnych sesji. Językiem konferencji jest angielski.
termin nadsyłania zgłoszeń: 15.092011
kontakt: szymon[at]funbec.eu
szczegóły: www.wuw-warszawa.pl

+++
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organzator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

Konferencja realizowana jest w ramach projektu Wolnego Uniwersytety Warszawy edycja 2011 "Społeczna ekonomia kreatywności. W poszukiwaniu ekonomicznych strategii wspierania niezależnego obiegu kultury" realizowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Obserwatorium Kultury / www.obserwatoriumkultury.nck.pl

Konferencja realizowana jest we współpracy z Wydziałem Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego przy wsparciu Austriackiego Forum Kultury w Warszawie

Praski alfabet to haftowany dokument, który powstał podczas dwutygodniowego pobytu Vahidy Ramujkic i Aviva Kruglanskiego na warszawskiej Pradze. Praca składa się z 25 reprezentacji - każda rozpoczyna się kolejną literą alfabetu. Artyści, pracując w plenerze i rozmawiając z mieszkańcami, stworzyli arras dokumentujący przestrzeń społeczną okolicy. W czerwcu i lipcu prażanie mogli oglądać haft, który był prezentowany w witrynie u tapicera, na rogu Wileńskiej i Inżynierskiej. Teraz haft oglądać można także po drugiej stronie Wisły!
Vahida Ramujkic i Aviv Kruglanski od kilku lat rozwijają metody rejestracji rzeczywistości, stosując haft dokumentalny. Wykorzystywana przez nich technika nazywana jest metodą low-tech w odróżnieniu od high-tech (technologii zaawansowanej). Czas potrzebny do stworzenia haftu pozwala na badanie zastanej rzeczywistości - nawiązanie rozmowy z mieszkacami, pogłębienie relacji, budowę poczucia wspólnoty. Powstałe prace, często zbiorowego autorstwa, dokumentują procesy zachodzące w danej grupie. Forma dzieła staje się jego treścią, a dokumentowany może stać się dokumentującym - i na odwrót.
Projekt powstał dzięki współpracy artystów z Galerią Nizio www.nizio.com.pl
Kuratorka: Paulina Jeziorek

Vahida Ramujkic (ur. 1973) - urodzona w Belgradzie, gdzie obecnie mieszka i pracuje. Skupia się na działaniach w przestrzeni miejskiej i środowisku naturalnym. Jest współzałożycielką kolektywu Rotor (www.rotorrr.org), który zainicjował serię zabawnych i krytycznych projektów na ulicach, dachach, plażach w okolicach Barcelony (2001-2007). Pracowała w Europie oraz Ameryce i Afryce Północnej. irational.org/vahida

Aviv Kruglanski (ur.1970) - urodzony w Tel-Avivie, mieszka i pracuje w Barcelonie. W pracy wykorzystuje tekstylia, które w sferze i przestrzeni publicznej służą jako społeczny katalizator. Należał do kolektywów Las Agencias i Yomango, a także Costura De Código Abierto (Open Source Sewing). Podczas pobytu w Chicago założył Dogmatic Gallery i "Goodlookin Magazine". Organizował nietypowe pokazy mody, które były formą społecznej interwencji. opensourcepants.net

Czas: od 27.07
Miejsce: Warszawa, Fundacja Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7

<<< Vahida Ramujkic i Aviv Kruglanski, Praski alfabet, 2011

udział biorą: Ewa Rudnicka
 (architektka/kuratorka projektu UFO w Warszawie), Pau Faus (architekt/artysta), Jakub Szczęsny (architekt), Kaja Pawełek (kuratorka CSW Zamek Ujazdowski)
czas: 20.07 (środa), g. 18.30
miejsce: UFO (Unexpected Fountain Occupation), Plac Na Rozdrożu, Warszawa

Czy dziś jest możliwe wizjonerskie, całościowe myślenie o przyszłości, charakterystyczne dla utopijnych projektów modernistycznych? Jakiego rodzaju jakość dodają do przestrzeni miast działania architektów szukających nowych dróg, działających poza światem budowlanego biznesu? Czy architekturą XXI wieku są stawiane na zamówienia rządów i miast gmachy użyteczności publicznej, komercyjne centra handlowe, deweloperskie osiedla mieszkaniowe? A może charakter XXI wieku bardziej oddają tymczasowe, nietrwałe ingerencje w przestrzeń miejską, jak te, których autorami są hiszpański architekt i artysta Pau Faus, francuski kolektyw EXYZT, czy warszawski architekt Jakub Szczęsny?
Dyskusja z ich udziałem zainauguruje tegoroczną odsłonę cyklu Synchronicity, której tematem jest budowanie wizji przyszłości, prezentacja nowych możliwych scenariuszy rozwoju miast i przypomnienie wyobrażeń XXI wieku powstałych w wieku XX.

*Cykl Synchronicity, realizowany od 2007 r., oddaje głos architektom i projektantom poszukującym rozwiązań problemów obecnych dziś w przestrzeni miejskiej. Tegoroczna edycja poświęcona jest ideom wizjonerskim, próbom nadania kształtu przyszłości. Więcej informacji na: www.synchronicity.pl

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy


<<<Jakub Szczęsny: Stretched Pavilion, Schloss Solitude, Sztutgart

FORMAT P jest magazynem humanistycznym. Regularnie zmienia się jego profil, zespół redakcyjny, zasięg dystrybucji, a nawet same motywacje wydawców. Identyczny pozostaje tylko poręczny format magazynu: 13 na 17 centymetrów.

Najnowsza edycja FORMATU P, pod tytułem "The Future of Art Criticism as Pure Fiction" dojrzewała długo - większość tekstów została napisana jesienią i zimą 2010 roku. Tym razem jest to anglojęzyczny zbiór tekstów literackich, napisanych przez kilkunastoosobową grupę autorów zaproszonych przez redaktora prowadzącego tego numeru, Sebastiana Cichockiego. Kuratorzy i krytycy sztuki flirtowali z literaturą, jako "potencjalnym formatem wystawy sztuki". W efekcie powstało dziewiętnaście wystaw (obowiązywała zasada: tylko tekst, żadnych ilustracji), podszywających się pod opowiadania science-fiction czy erotyczne, fikcyjne wywiady, wiersze, etc. "Wydarzenie towarzyszące", dwudziesty element projektu, to pocztówka, której treść stworzyli wspólnie wszyscy autorzy numeru. Wśród gości Formatu #4 znajdują się m. in.: Sina Najafi, Raqs Media Collective, Łukasz Ronduda & Łukasz Gorczyca, Dieter Roelstraete, Aaron Schuster i Ysla Leaver-Lap.

Premiera zielonego FORMATU P na trawie w Królikarni, to tylko początek serii wydarzeń przybliżających nasz magazyn szerokiej publiczności.  Więcej informacji wkrótce!

FORMAT P ma formułę przechodnią, zespół redakcyjny współpracuje przy każdym wydaniu z inną grupą specjalistów, której powierza opracowanie merytorycznej koncepcji danego numeru. Każdy z nich ma swoje mocno zaakcentowane spięcie tematyczne. Do współpracy przy tworzeniu kolejnych numerów kwartalnika zapraszane są osoby, bądź zespoły, związane z różnymi kolektywami intelektualnymi, artystycznymi lub instytucjami.

THE FUTURE OF ART CRITICISM AS PURE FICTION
FORMAT P (P jak Piknik): zagadki filozoficzne, specjalna edycja magazynu, wystawa w Księgarni, relaks.
czas: 17.07, g. 18.00- 20.00, podczas otwarcia wystawy "Damy z pieskiem i małpką"
miejsce: Księgarnia w Królikarni, ul. Puławska 113a, Warszawa
www.format-p.pl

Format P. Magazyn humanistyczny
redaguje zespół: Sebastian Cichocki, Bogna Świątkowska, Jakub Jezierski, Clare Butcher, Krzysztof Gutfrański
Projekt graficzny: Jakub Jezierski
zamówienia: www.funbec.eu/sklep / sklep@funbec.eu
wydawca: Fundacja Bęc Zmiana
cena: 15 PLN

KLIKNIJ I ZOBACZ 20. ELEMENT FORMATU P!

<<< Format P: "The Future of Art Criticism as Pure Fiction", red. Sebastian Cichocki, proj. Jakub Jezierski, fot. Mikołaj Długosz

Widmowa biblioteka Agnieszki Kurant to kolekcja fizycznie wyprodukowanych, fikcyjnych, widmowych i niewidzialnych książek. Pozycje te znane są tylko ze wzmianek na stronach autorów takich jak Stanisław Lem, Jorge L. Borges, Richard Brautigan czy Philip K. Dick. Na instalację składa się 400 obiektów, z tytułami i nazwiskami fikcyjnych autorów nadrukowanymi na okładkach oraz grzbietach. Książki te otrzymały numery ISBN oraz kody kreskowe, nadające im status podmiotów ekonomicznych. Przy pracy nad instalacją artystka korzystała z wyników wieloletnich badań, prowadzonych przez m.in. Pawła Dunina-Wąsowicza, Briana Quinette, Enrique Villa-Matasa, Jeana Yvesa Jouannais i innych osób katalogujących fikcyjne książki. Tytuł pracy nawiązuje bezpośrednio do książki Widmowa biblioteka. Leksykon książek urojonych, której autorem jest Paweł Dunin-Wąsowicz (Lampa i Iskra Boża, 1997) Autorką projektów graficznych okładek jest Kasia Korczak (Slavs and Tatars).

Projekt nawiązuje do idei wyobrażonego, wirtualnego kapitału, pracy niematerialnej, wartości dodatkowej (mehrwert) w sztuce oraz hybrydalnego autorstwa i własności w kapitalizmie kognitywnym. Zagadnienia te rozwijają we współczesnej filozofii m.in. Maurizio Lazaratto, Luc Boltanski, Diedrich Diederichsen. W Widmowej bibliotece Kurnat rozwija swoje wieloletnie zainteresowanie tym, w jaki sposób fikcje oraz niewidzialne elementy rzeczywistości uzyskują realną wartość; stają się istotne symbolicznie, ekonomicznie lub politycznie. Artystka analizuje sytuacje, w których wartość uzyskują wirtualne przedmioty, kolonizacji podlegają fikcyjne, nieistniejące w rzeczywistości terytoria, a nieznane nieznane (unknown unknown) naszej wiedzy staje się kluczowym czynnikiem decydującym o zmianach w systemie złożonym jakim jest społeczeństwo.

Fragmenty projektu pokazywane były na wystawiach: The End of Money w Witte de With w Rotterdamie; East by South West, towarzyszącej targom Vienna Fair w Wiedniu oraz na indywidualnej wystawie artystki w Centrum Sztuki Montehermoso w Vitoria-Gasteiz w Hiszpanii.

AGNIESZKA KURANT: WIDMOWA BIBLIOTEKA
czas: do 18.09 | Wiedeń: Kerstin Engholm Galerie, Schleifmuhlgasse 3, Austria, www.engholmengelhorn.com | Vitoria-Gasteiz: Centro Cultural Montehermosob Kulturunea, Fray Zacarías Martínez 2, Hiszpania,  www.montehermoso.net

Produkcja projektu: Fundacja Bęc Zmiana

Widmowa biblioteka realizowana jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy


Projekt Widmowa biblioteka dofinansowano ze środków Instytutu Adama Mickiewicza
 

<<<Agnieszka Kurant: Widmowa biblioteka, projekty książek: Kasia Korczak

Tytuł wystawy jest fragmentem (nie) sławnej wypowiedzi europosła Filipa Kaczmarka: Każdy ma prawo do swojej opinii, natomiast twórca jest niezależny wtedy, gdy sam finansuje swoją działalność. To normalne, że wiceprezydent może wezwać do siebie podległego mu dyrektora. Poseł komentował wówczas wezwanie "na dywanik" przez wiceprezydenta Poznania Sławomira Hinca, dyrektorki Teatru Ósmego Dnia, Ewy Wójciak. Wiceprezydent postanowił w ten sposób sprzeciwić się wyrażeniu przez Wójciak poparcia dla działań polityka Janusza Palikota.

Tytułowa teza skłania do refleksji nad pozycją artysty we współczesnym społeczeństwie, kwestionuje rolę środków stypendialnych oraz prywatnych w kontekście artystycznej niezależności. Czy rzeczywiście każda pomoc zaoferowana kulturze równoznaczna jest z utratą przez nią wolności wypowiedzi? W wystawie wezmą udział studenci z Pracowni Wideo prowadzonej przez Marka Wasilewskiego i Huberta Czerepoka z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Na wystawie zobaczyć można: zapis wideo z akcji Dominika Boberskiego, który na ogrodzeniu remontowanego placu Wolności w Pozaniu zawiesił baner informujący o budowie w tym miejcu Pomnika Wolności - piramidy pluszowych zabawek, pracę Tomasza Koszewnika, która sfinansowała zostałą dzięki wyprawie autora na tor wyścigów konnych w Poznaniu, wideo Kingi Michaliny Mistrzak Co powie tata wykorzystujące wczesną twórczość Natalii Kukulskiej, pracę Karoliny Janikowskiej, w której Babi Targ (mekka poznańskich zakupoholiczek) stanowi tło dla rozważań o istocie sztuki oraz  Interview with João Tratae Mira Amadea Breuer i Jamiego Vasconcelosa i Dali Files Manuela Bernat.
www.tworcaniezalezny.tk

TWÓRCA JEST NIEZALEŻNY WTEDY,
GDY SAM FINANSUJE SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ
czas: 22.06-12.07
miejsce: Warszawa, Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

<<<Karolina Janikowska, kadry z wideo, 2011

Z placu Puerta del Sol, z centrum Madrytu, zniknęły w niedzielę 12 czerwca namioty uczestników Ruchu oburzonych, zwanego także Ruchem 15 maja (od daty rozpoczęcia akcji). Organizatorzy zapowiedzieli, że przenoszą się z tą inicjatywą w inne miejsca. Zapraszamy więc wszystkich do namiotu YES WE CAMP, na Mokotowską 65 w Warszawie, który jest efektem wyprawy Kolektywu 12 Plemion do Madrytu.

Przyjdźcie sprawdzić jak brzmi Manifest Ruchu 15 Maja i zobaczyć zdjęcia z wielkiego pola namiotowego, gdzie młodzi ludzie nie tylko z Hiszpanii, ale z różnych miejsc Europy rozpoczęli protest przeciwko bezrobociu i niewydolności obecnie istniejącego systemu.

Jesteśmy zwykłymi ludźmi. Jesteśmy tacy jak ty: wstajemy rano, żeby studiować, pracować, mamy rodziny i przyjaciół. Jesteśmy ludźmi pracy, którzy codziennie zarabiają na życie i lepszą przyszłość dla wszystkich wokół nas. Niektórzy z nas są bardziej progresywni, inni bardziej konserwatywni. Jedni są religijni, inni nie. Jedni są określeni politycznie, inni - apolityczni. Ale wszyscy jesteśmy zmartwieni i oburzeni tym, jak wygląda obecnie scena polityczna, system ekonomiczny i życie społeczne. Korupcją świata polityki, biznesu, bankowości. Bezradnością zwykłego obywatela - Manifest Ruchu 15 Maja tłumaczyła Dorota Głażewska (dziękujemy!)
www.democraciarealya.es

Relację Kolektywu 12 Plemion z placu Puerta del Sol w Madrycie oraz manifest Ruchu 15 Maja czytaj: ++TU

YES WE CAMP
czas: od 17.06, start około godz. 16.00
miejsce: Warszawa, Mokotowska 65

Widoki Władzy Konrada Pustoły to seria fotografii przedstawiających widoki z okien gabinetów najważniejszych/najbardziej wpływowych ludzi w Krakowie, pozwalających wszystkim chociaż na chwilę przyjąć punkt widzenia tych nielicznych, którzy mają realną władzę.

Cykl  dokumentuje widoki z okien m.in.: ks. Adama Bonieckiego, Kardynała Stanisława Dziwisza, Wojewody Małopolskiego Stanisława Kracika, Prezydenta Jacka Majchrowskiego, przedsiębiorcy Jerzego Meysztowicza, Rektora UJ Karola Musioła, europosłów Bogusława Sonika i Róży Thun, a także Wisławy Szymborskiej, Andrzeja Wajdy i Grzegorza Turnaua. Co widzą ludzie, którzy decydują o losach Krakowa? Punkt widzenia, zawsze traktowany jako wyznacznik statusu społecznego jest jednocześnie bezpośrednim źródłem informacji o realnym świecie zewnętrznym podczas czasu pracy.

Konrad Pustoła (1976) ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Warszawskim (2003) oraz artystyczne w londyńskim Royal College of Art (2008). W swoich projektach zajmuje się badaniem wizualnych aspektów relacji społecznych i ekonomicznych. Laureat konkursu Polskiej Fotografii Prasowej za cykl Sanna (2001). Uczestnik wielu wystaw m. in. Nowi Dokumentaliści (2005) CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Bloomberg New Contemporaries (2008) w Londynie; Storia, memoria, identitia (2009) w Modenie, PhotoEspania (2010) w Madrycie. W 2010 roku wydał album Dark rooms nagrodzony w ogólnopolskim konkursie katalogów i albumów o sztuce Reminiscencje.

WIDOKI WŁADZY. PROJEKT KONRADA PUSTOŁY
fotografie na bilbordach + wideo + dysksusja
DYSKUSJA | uczestnicy: Magda Sroka (zastępczyni Prezydenta Krakowa ds. Promocji i Kultury), Kuba Szreder, Cecylia Malik, Piotr Marecki i Konrad Pustoła | czas: 16.06 (czwartek), godz. 18.00 | miejsce: No Local, ul. Sławkowska 14, II piętro
FOTOGRAFIE NA BILBORDACH | czas: 16-30.06 | miejsce: różne lokalizacje w Krakowie
WIDEO | czas: 16-30.06 | miejsce:  Galeria ZPAF i S-ka w Krakowie, ul. Św. Tomasza 24

Produkcja: Fundacja Bęc Zmiana

Zrealizowano w ramach: Festiwalu ArtBoom w Krakowie 2011 www.artboomfestival.pl

Partnerzy: Galeria ZPAF i S-ka w Krakowie, Fundacja No Local, AMS

<<<Konrad Pustoła: Widok z okna kardynała Stanisława Dziwisza, z cyklu Widoki władzy. Kraków, 2011 / www.viewsofpower.com

<<<Konrad Pustoła: Widok z okna Wisławy Szymborskiej, z cyklu Widoki władzy. Kraków, 2011 / www.viewsofpower.com

Tajemniczy tercet OH!LOGO po raz pierwszy zaprezentuje w Warszawie swoje działania z pogranicza designu, sztuki i akcji performatywnej. Przy użyciu symboli popkultury, elementów znalezionych i pozyskanych, a przede wszystkim – własnej anarchicznej inwencji – O!L zaciera granice pomiędzy surrealistycznym żartem a śmiertelnie poważną refleksją. W sobotę przeprowadzą designerski happening, który wypuści ładunek wirusów w centrum Warszawy.

OH!LOGO - to tercet aktywistów z Niemiec: dizajner Mark André Flierl, dizajner i architekt Irakli Kiziria, oraz artysta Sascha Mikloweit. Ich działania polegają na wprowadzaniu do obiegu wytworzonych przez siebie „asynchronicznych” wobec rzeczywistości obiektów podszywających się pod produkty.

Czas: 11.06, 12:00
Miejsce: Warszawa, plac Zbawiciela

Organizatorzy: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Goethe-Institut oraz Ambasada Niemiec w Warszawie

Projekt jest realizowany dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl

Projekt zrealizowany dzięki dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej

Projekt realizowany w ramach polsko-niemieckiego festiwalu nowoczesnego sąsiedztwa Sąsiedzi 2.0 (www.sasiedzi20.com) organizowanego przez Goethe-Institut oraz Ambasadę Niemiec w Warszawie

Wystawy Dizajn_Wawa 2011 wspierają:
  

<<OH! LOGO-6/10_ILOVEYOU_WAW

Zielony skwer Batalionu AK Ruczaj to dziś centrum napięć na styku przestrzeni publicznej i prywatnej. Pojawienie się prawa własności zlikwidowało publicznie użytkowanie dawniej wspólnego obszaru. Czy mieszkańcy mogą obronić przestrzeń parku? Film Płotek kolektywu 12 Plemion dokumentuje zmiany na skwerze Batalionu AK Ruczaj.

PŁOTEK. KWESTIA NAPIĘĆ.
film i dyskusja z udziałem Joanny Erbel, Łukasza Jasiny, Jolanty Walczak i Aleksandry Wasilkowskiej. 
czas: 9.06, g. 18.00
miejsce: Warsztat, siedziba Warszawa - ESK 2016, Plac Konstytucji 4

Organizatorzy: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Goethe-Institut oraz Ambasada Niemiec w Warszawie

Projekt jest realizowany dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl

Projekt zrealizowany dzięki dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej

Projekt realizowany w ramach polsko-niemieckiego festiwalu nowoczesnego sąsiedztwa Sąsiedzi 2.0 (www.sasiedzi20.com) organizowanego przez Goethe-Institut oraz Ambasadę Niemiec w Warszawie

Wystawy Dizajn_Wawa 2011 wspierają:
  

<<< Intymne/Publiczne, sytuacja wokół zagrodzonej prywatnym ogrodzeniem ścieżki na Skwerze AK Ruczaj w Warszawie, wideo 12 Plemion, fot. Bęc

Tegoroczna edycja projetku Dizajn Wawa. Projektowanie w działaniu mówi o kształtowaniu otoczenia - tego publicznego, ale też prywatnego i półprywatnego, przestrzeni naszych mieszkań, klatek schodowych i balkonów. Młodzi dizajnerzy z Polski i Niemiec protestują przeciwko stereotypom, świadomie pokazują projektowanie w innych barwach, innych miejscach i wymiarach. W wydarzeniu bierze udział ponad 70 twórców z Polski i Niemiec. 

W ramach Projektowania w działaniu zrealizowane zostaną m.in:

PROTOBAZAR. Tribute to Mohamed Bouazizi - punktem wyjścia jest bazar jako miejsce zawiązywania się relacji intymnych między mieszkańcami miasta w sytuacji publicznej. Aleksandra Wasilkowska wraz z grupą studentów SWPS zorganizuje idealną przestrzeń mikrohandlu.
czas:  11.06, sobota, g. 12-16
miejsce: weekendowy bazar przy stacji i klubokawiarni Warszawa Powiśle

FILM kolektywu 12 Plemion dokumentujący zmiany na skwerze AK Ruczaj porusza kwestię napięć powstających przy zetknięciu przestrzeni publicznej i prywatnej, prawa własności znoszącego publiczne użytkowanie dawniej wspólnego obszaru. Czy mieszkańcy mogą obronić przestrzeń parku?
pokaz filmu i dyskusja: 9.06 g. 18.00
miejsce: Warsztat, siedziba Warszawa - ESK 2016, plac Konstytucji 4


A w Bęc Zmianie KRZYWA ŁAWECZKA projektu Pawła Jasiewicza, Ancymon duetu Agata Hasiak, Krzysztof Seyfried. Ławeczka to odpowiedź na specyficzną potrzebę, jaką jest krzywy próg przy witrynie sklepu. Prosta konstrukcja w przyjazny sposób wykorzystuje minimalną przestrzeń.
premiera: 9.06, czwartek, g. 19.00
miejsce: Bęc Sklep, Mokotowska 65, Warszawa

MIEJSKA POZYTYWKA Patryka Zakrockiego rozbrzmiewać będzie w okolicach ulicy Mokotowskiej, o różnych porach dnia, specjalnie na tę okazję skomponowaną muzyką.
czas: 9-19.06, cały dzień
miejsce: ul. Mokotowska i okolice

+++ POZA TYM W PROJEKCIE PROJEKTOWANIE W DZIAŁANIU. PROJEKT WZOROWY. DIZAJN WAWA 2011:
kilkadziesiąt ingerencji w przestrzeń miejską, wycieczek tematycznych, koncertów, warsztatów i wykładów. Szczegóły: www.dizajnwawa.pl

DIZAJN_WAWA_2011: PROJEKTOWANIE W DZIAŁANIU. PUBLICZNE/INTYMNE
czas: 9-19.06.2011
miejsce: ulica Mokotowska w Warszawie i okolice
www.dizajnwawa.pl

Organizatorzy: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Goethe-Institut oraz Ambasada Niemiec w Warszawie

Projekt jest realizowany dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl

Projekt zrealizowany dzięki dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej

Projekt realizowany w ramach polsko-niemieckiego festiwalu nowoczesnego sąsiedztwa Sąsiedzi 2.0 (www.sasiedzi20.com) organizowanego przez Goethe-Institut oraz Ambasadę Niemiec w Warszawie

Wystawy Dizajn_Wawa 2011 wspierają:
 
------------------------------
<<< Ancymon, projekt: Agata Hasiak, Krzysztof Seyfried; lampa Bierki, projekt: Piotr Stolarski; Facadeprinter; Protobazar, działanie: Aleksandra Wasilkowska + zespół

Wizyta francuskiego artysty ELTONO, którego realizacje stały się wizytówkami światowych metropolii takich jak Nowy Jork, Sau Paulo czy Londyn, to pierwsza odsłoną realizowanego przez Fundację Vlepvnet cyklu UPDATES.

Podczas pobytu w Warszawie Eltono realizuje mural na czterech ścianach kamienicy przy ul. Złotej 73 oraz przeprowadza serię akcji na warszawskich ulicach. Stawiając znak równości pomiędzy twórcą i odbiorcą Eltono zaprasza do pracy przy realizacji swoich murali mieszkańców kamienicy na której powstanie, tak że ostateczny kształt prac zależeć będzie od jej przyszłej publiczności.

Ostateczne efekty działań zostaną ujawnione podczas jednodniowej wystawy w opuszczonym mieszkaniu na ulicy Mokotowskiej wynajętym przez Bęc Zmianę. 

EL TONO - ur. 1975 we Francji, mieszka w Hiszpanii. Studiował sztuki plastyczne na uczelni Saint Denis w Paryżu, natomiast w roku 1999 wyjechał do Madrytu w ramach programu rocznej wymiany studenckiej. Wizyta w Madrycie przekształciła się w stały pobyt w tym mieście. Znakiem rozpoznawczym twórcy stał się symbol kamertonu, malowany przy użyciu taśmy maskującej i farby akrylowej.
 
Cykl "UPDATES" to organizowana przez Fundację vlep[v]Net prezentacja międzynarodowej sławy artystów działających w przestrzeni publicznej. W 2009 roku Fundacja vlep[v]net zaprezentowała ukraińskiego artystę APL315, w 2010 roku Warszawę odwiedzili: belgijski specjalista od ornitologii ulicznej ROA, włoski mistrz wielkiego formatu BLU, oraz ZBIOK.  updateswarsaw.wordpress.com

ELTONO: LINIE PROSTE
Updates - działania w przestrzeni publicznej
czas: 6.06, g. 19.00 (TYLKO JEDEN WIECZÓR!)
miejsce: Mokotowska 65/30 (wejście w bramie za podwórkiem), Warszawa

Cykl Updates jest realizowany dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy.

<< Eltono w Warszawie

Zamiast kupować dziecku zabawkę, która się popsuje, kup mu portret, który zostanie na zawsze! Magda Bielesz namalowała 100 małych obrazków - wizerunków nakręcanych blaszanych zabawek.
- Pomyślałam, że portret zabawki to dobry prezent dla dziecka. Czasami jest tak, że dzieci stają się rodzicami dla swoich rodziców. Jest to naturalne i właśnie taki czas nadszedł w moim życiu - mówi artystka. Wszystkie prace to cegiełki - dochód z ich sprzedaży zostanie przeznaczony na leczenie ojca Magdy Bielesz.

Magda Bielesz (1977) - malarka, studiowała na warszawskiej ASP, dyplom uzyskała w Gościnnej Pracowni Malarstwa Leona Tarasewicza w 2002 roku. Jest stypendystka Ministerstwa Kultury RP. Ma na swoim koncie liczne wystawy w kraju i zagranicą. Jej prace znajdują się m.in. w Detroit Museum of New Art, Zachęcie, Galerii Entropia, Galerii Zero. Mieszka i pracuje w Warszawie.

czas: 31.05-12.06.2011
otwarcie: 31.05, g. 18.00, Bęc Zmiana
miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa + artinfo.pl

Zachęceni sukcesami poprzednich edycji mapy Warszawy dla młodych turystów, wspierani przez Biuro Kultury Miasta Stołecznego Warszawy, przygotowaliśmy nową edycję Warszawa USE-IT Map for Young Travellers na rok 2011. Można ją pobrać ze strony www.use-it-warsaw.pl

Na mapie znalazło się 120 subiektywnie wybranych miejsc, nie tylko związanych z bogatym życiem kulturalnym stolicy, ale także dających pojęcie o charakterze miasta, zapraszających do ulubionych miejsc spotkań młodego pokolenia warszawiaków. Nowością są omówienia wybranych miejsc w szczególnie popularnych okolicach: na Saskiej Kępie, Powiślu, Pradze, Mokotowie, Żoliborzu oraz w Śródmieściu Południowym. Mapa zawiera podstawowe informacje o Warszawie, o komunikacji, o zwyczajach mieszkańców naszego miasta. Jest anglojęzyczna i przygotowana specjalnie z myślą o turystach w wieku 18-35, tzw. "travellersach".
Mapa jest bezpłatna. Dostępna będzie we wszystkich hostelach w Warszawie, w punktach Informacji Turystycznej, w galeriach, miejscach uczęszczanych przez turystów, w hostelach w innych miastach kraju, a także w wybranych miastach europejskich oraz na stronie www.use-it-warsaw.pl, skąd można pobrać wersję do wydrukowania na kartkach formatu A4 w domowych warunkach.
O AUTORACH MAPY: teksty do edycji 2011, podobnie jak w roku 2008 i 2009, przygotował Grzegorz Piątek, architekt i krytyk architektury, współpracujący z Fundacją Bęc Zmiana. Wraz z Jarosławem Trybusiem był kuratorem nagrodzonego Złotym Lwem Pawilonu Polskiego na Biennale Architektury w Wenecji 2008, obecnie jest kierownikiem artystycznym starań Warszawy o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016.
Autorem projektu graficznego jest Dominik Cymer www.nobdepot.com, nagrodzony wieloma nagrodami autor projektów, m.in. dla offowego kolektywu artystyczno-industrialnego Będzin Beat.

USE-IT EUROPE zajmuje się tworzeniem map i innych materiałów informacyjnych, skierowanych do młodych ludzi, którzy podróżują po Europie i których budżet nie jest zbyt duży - tzw. travellersów. W ramach działania USE-IT Europe dotychczas ukazały się mapy i przewodniki opisujące takie miasta jak m.in.: Antwerpia, Brugia, Bruksela, , Drezno, Gandawa, Kopenhaga, Ljubljana, Turyn, Łódź, Malmö, Oslo, Rotterdam

Wydawca: Miasto Stołeczne Warszawa / www.kulturalna.warszawa.pl


Redakcja i koordynacja: Fundacja Bęc Zmiana


Partner: USE-IT EUROPE / www.use-it.be/europe


Publikacja powstała w wyniku współpracy Biura Kultury m.st. Warszawa, europejskiej organizacji non profit USE-IT oraz Fundacji Bęc Zmiana. Tegoroczne wydanie mapy Warszawy wspiera starania miasta w konkursie o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016 / www.warszawa2016.pl

Socjolożka Monika Rosińska w swojej książce stawia śmiałą diagnozę stanu świadomości społecznej projektantów polskich, przy okazji przedstawiając teorię i praktykę dizajnu.

Więcej o książce czytaj: +TU

PRZEMYŚLEĆ U/ŻYCIE.
PROJEKTANCI. PRZEDMIOTY. ŻYCIE SPOŁECZNE.
dyskusja wokół książki Moniki Rosińskiej
WROCŁAW: 19.05.2011, czwartek, g. 18.00, BWA DESIGN, ul.Świdnicka 2-4

Publikacja wsparta przez Narodowe Centrum Kultury

ALIAS. Odprysk z wystawy głównej Miesiąca Fotografii w Krakowie
czas: 12.05-12.06, otwarcie: 12.05 czw., 18.00
kuratorzy: Adam Broomberg i Oliver Chanarin
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Fikcyjne postacie, instytucje i postawy przedstawiają fotografię wchodzące w skład wystawy w krakowskim Bunkrze Sztuki, której odprysk oglądać można w lokalu Bęc Zmiany. O wystawie Alias jej kuratorzy piszą tak: Fikcyjni artyści zdają się cierpieć na te same bolączki co prawdziwi. Nie potrafią powstrzymać się od autoreklamy. Bywają kapryśni, z łatwością ulegają atakom paranoi, nadmiernie gustują w kolażu. Nie zawsze mówią prawdę o tym, skąd pochodzą lub skąd się wzięły ich pomysły. Jak prawdziwi artyści lubią podróżować, ale wolą nie myśleć o sobie jako o turystach.

Heteronim czyli fikcyjny autor, posiadający własną biografię i tożsamość to główny wątek tegorocznego Miesiąca Fotografii w Krakowie. Inispiracją dla kuratorów tegorocznej edycji MFK stałą się postać portugalskiego poety i pisarza, Fernando Pessoi, który stworzył ponad 240 różnych literackich wcieleń.

+++
PROJEKCJA FILMU: NIE W KOLENOŚCI WYSTĘPOWANIA
czas: 12.05, czwartek, cały dzień
miejsce: Chłodna 25, ul. Chłodna 25, Warszawa

Film, w którym występują wyłacznie fikcyjni artyści, występujący we wcześniejszych fikcyjnych filmach stanowi odpowiedź Maxa Pinckersa, Adama Boomberga i Olivera Chanarina na wyzwanie Setareha Shahbaziego.

Miesiąc Fotografii w Krakowie
13.05 - 12.06.2011
www.photomonth.com

<< Charles Fréger: Légion étrangere, 5, z serii Empire, Portraits photographiques et uniformes, 2006. Dzięki uprzejmości artysty

Zapraszamy na spotkania z Cecylią Malik, krakowską artystką, która począwszy od 25 września 2009 przez rok codziennie wspinała się na jedno drzewo. Tak powstał niezwykły cykl 365 drzew, dla którego inspiracją była powieść Italo Calvino z 1957 r. Baron drzewołaz.

Fotografie zebrane w formie albumu wydanego przez Fundację Bęc Zmiana, opatrzone są tekstami kilkunastu autorów, m.in. Sylwii Chutnik, Adama Wajraka oraz licznych entuzjastów działania podjętego przez Cecylię Malik, którzy podają rozmaite sposoby czytania 365 drzew, od wątków emancypacyjnych, ekologicznych, zjawiska odzyskiwania przestrzeni publicznej przez mieszkańców miast, po czysto przygodowe.

KRAKÓW: 9.05.2011, g.17.00, Biblioteka dla Dzieci i Młodzieży, ul Komorowskiego 11

Publikacja ukazała się dzięki wsparciu:


Współpraca:


Mecenat Samorządu Miasta Gliwice:


Patroni medialni:

Ziewająca Maria Skłodowska-Curie zwyciężyła w konkursie na plakat promujący tegoroczną Noc Muzeów w Warszawie! Ten odwołujący się do poczucia humoru plakat promować będzie najpopularniejszą w stolicy imprezę kulturalną. Zwycięska praca zaprezentowana zostanie między innymi  na fasadzie Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

Zgłoszenia do konkursu nadesłane zostały z całej Polski oraz z zagranicy (m.in. z Włoch, Hiszpanii i Czech). Zapytania w sprawie konkursu nadchodziły nawet z odległej Kuby. Po zarejestrowaniu wszystkich projektów zgłoszonych do konkursu na okazało się, że jest ich ponad 1100.

Podczas obrad w dniu 04.04.2011 po zapoznaniu się ze zgłoszonymi pracami Jury Konkursu w głosowaniu jawnym wydało następujący werdykt:



I nagroda 4 000 zł dla pracy oznaczonej godłem: 220679, autor: Adam Świerżewski
II nagroda 2 500 zł dla pracy oznaczonej godłem: 02031988, autorka: Marta Dąbrowska
III nagroda 1 500 zł dla pracy oznaczonej godłem: 107825_1, autorzy:  Joanna Grochocka, Piotr Jackowski

Wyróżnienie otrzymali:
Joanna Grochocka [Warszawa], Agnieszka Ziemiszewska [Łódź], Paulina Irena Rek [Mińsk Mazowiecki] oraz Dagna Krzystanek [Gliwice]  – wyróżnienie za hasło od Fundacji Bęc Zmiana

Zobacz wszystkie projekty: +TU

Konkurs skierowany był do studentów i absolwentów kierunków artystycznych oraz wydziałów projektowania szkół wszystkich szczebli z kraju i z zagranicy. Zadanie konkursowe polegało na stworzeniu plakatu promującego tegoroczną edycję Nocy Muzeów w Warszawie, zaplanowanej w tym roku na 14 maja. Plakat nawiązywać miał do osoby dwukrotnej zdobywczyni Nagrody Nobla, rodowitej warszawianki Marii Skłodowskiej-Curie.


Konkurs organizowany był przez Fundację Bęc Zmiana na zlecenie m.st. Warszawy – organizatora Nocy Muzeów w Warszawie.

<< Adam Świerżewski, I nagroda

Fundacja Bęc Zmiana, Kawiarnia Literatka oraz Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego zapraszają na spotkanie z autorami oraz dyskusję wokół książki Za Fotografię! Marka Krajewskiego i Rafała Drozdowskiego.

Więcej o autorach i książce: +TU
Sebastian Cichocki (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) o książce pisze: +TU

ZA FOTOGRAFIĘ!
W STRONĘ RADYKALNEJ SOCJOLOGII WIZUALNOŚCI
dyskusja wokół książki Rafała Drozdowskiego i Marka Krajewskiego
czas: 14.04, czwartek, g. 18.30
miejsce: Wrocław, Kawiarnia Literacka, Rynek 56/57
Spotkanie poprowadzą: Marcin Drabek oraz Piotr Jakub Fereński z Instytutu Kulturoznawstwa UWr.

Wystawa Rządzę (i zarządzam) prezentuje najnowsze prace Janusza Łukowicza, o których autor mówi: Nie chcę stać z boku, kiedy dzieje się tak wiele ciekawych rzeczy. Nie uważam, że jest ich za dużo. Trzeba tylko nad nimi zapanować.

 Staram się kontrolować sytuację i mieć nad wszystkim pieczę. Torba foliowa walająca sie po ulicy na wietrze jest sterowana przeze mnie. Wyrzucony boomerang nie szybuje w powietrzu, ale jest wysłany listem poleconym na nieistniejący adres. Mam przynajmniej pewność, że do mnie wróci. Z siłami natury i prawami fizyki nigdy nic nie wiadomo, a instytucji można zaufać. Chcę kontrolować rozmowy telefoniczne. Aranżuję rozmowy tak, aby przebiegały w sposób przewidywalny i nie dotyczyły tematów trudnych. Zachowuję też czujność w kolejce do okienka pocztowego. Z automatu kolejkowego odbieram codziennie numer 666.



Janusz Łukowicz (1968) - studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP. W swoich projektach w sposób niezwykle dowcipny, a czasem wręcz prowokatorski, podejmuje krytykę konsumpcjonizmu i zasad rządzących rynkiem sztuki. Autor m.in. Przyjęcia z okazji otrzymania Paszportu Polityki (2007), Drobnych machlojek (2008) oraz  neonu KRYZYS, który w ramach Biednale 2009 inaugurował działaność mikrolokalu Bęc Zmiany przy ulicy Mokotowskiej.

czas: 1.04-1.05.2011

miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, Mokotowska 65

<<Janusz Łukowicz: Error, wydruk z ekranu, 2009

Po spotkaniu w Warszawie, które cieszyło się ogromnym zainteresowaniem środowiska fotograficznego, nadszedł czas na Poznań. Marek Krajewski i Rafał Drozdowski zaprezentują Za fotografię! W stronę radykalnej socjologii wizualnej w mieście, w którym na codzień pracują. Autorzy przedstawią wyniki swojej pracy nad radykalnym pogramem nowego spojrzenia na fotografię i jej roli we współczesnym świecie.

Dwóch cenionych polskich socjologów - Rafał Drozdowski i Marek Krajewski - opublikowało właśnie jedną z najważniejszych książek o fotografii XXI wieku. Tezy postawione w książce "Za fotografię! W stronę radykalnego programu socjologii wizualnej" są naprawdę radykalne a styl w którym zostały wyłożone, jest pierwszorzędny - Sebastian Cichocki, główny kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Więcej o autorach i książce: +TU
Sebastian Cichocki (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) o książce pisze: +TU
Wideo relacja z warszawskiej premiery książki: +TU

ZA FOTOGRAFIĘ!
W STRONĘ RADYKALNEJ SOCJOLOGII WIZUALNOŚCI
dyskusja wokół książki Rafała Drozdowskiego i Marka Krajewskiego
czas: 31.03, czwartek, g. 18.00
miejsce: Poznań, SPOT, Dolna Wilda 87
w dyskusji udział wezmą AUTORZY oraz Marianna Michałowska (Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu), Piotr Wołyński (Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), Krzysztof Pijarski (Uniwersytet Warszawski, Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna w Łodzi)
Moderator: Lechosław Olszewski (Fundacja SPOT.)

Partner spotkania:

Socjolożka Monika Rosińska w swojej książce stawia śmiałą diagnozę stanu świadomości społecznej projektantów polskich, przy okazji przedstawiając teorię i praktykę dizajnu.

O diagnozach Moniki Rosińskiej, teoriach i praktykach dizajnu dyskutować będą: Monika ROSIŃSKA, Tomasz RYGALIK (dizajner), Katarzyna ROJ (BWA Design Wrocław) oraz Łukasz DRGAS(Magazyn Praga). Spotkanie poprowadzi Romuald DEMIDENKO.

Więcej o książce czytaj: +TU

czas: 22.03, wtorek, g. 19.00
miejsce: CK Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63, Warszawa

Publikacja wsparta przez Narodowe Centrum Kultury


Partner spotkania:
Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat

Od 2007 roku, podczas wiosenno-letnich spacerów po mieście, Monika Drożyńska fotografuje napisy spontanicznie pojawiające się na murach. Kolekcja nielegalnych napisów służy jako wzornik haftów wykonywanych przez artystkę podczas długich zimowych wieczorów. Inspirowane przestrzenią miejską Aktywności zimowe znalazły kontynuację w projekcie Haft miejski.
W ramach projektu sześć z haftów zostało prezentowanych - w formie kalendarza miejskiego – na wielkoformatowych ekranach reklamowych Videoboard w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Legnicy i Opolu od września 2010 do lutego 2011. W ten sposób artystka znalazła sposób na przywrócenie miastu w legalny sposób napisów, będących spontanicznym wyrazem uczyć jego mieszkańców. W Bęc Zmianie prezentujemy wybór haftów powstałych w latach 2007-2011 oraz dokumentację projektu Haft miejski. Oba projekty są częścią wystawy Po słowie, która zostanie zaprezentowana w  Bunkrze Sztuki w Krakowie, której kuratorkami są Magdalena Ujma i Karolina Harazim.

Swoje działania Monika Drożyńska komentuje tak: Aktywności zimowe to czynności niesłychanie przyjemne, wykonywane w domowym zaciszu, gdy zima wyznacza rytm i sposób pracy. Inspiracją jest fascynacja miastem, napisami na murach, głosem innych, nielegalnie komentujących rzeczywistość. Po długich spacerach, podczas których udaje się znaleźć tę miejską poezję, wspaniale jest wrócić do domu i przetworzyć ją na własny sposób. Zawsze ten sam rytuał: herbata, radio i haftowanie. Te powtarzalne czynności dają spokój i ukojenie. Jak zaspokojenie pragnienia ulubionego ciastka, które codziennie można zjeść w cukierni.

Monika Drożyńska (1979) – krakowska artystka, projektantka, performerka, autorka instalacji, animatorka kultury. Absolwentka ASP w Krakowie. Interesuje się napięciem powstającym na styku sfery prywatnej i publicznej. W Muzeum Narodowym w Krakowie prowadzi cykl warsztatów o sztuce współczesnej dla dorosłych. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mieszka i pracuje w Krakowie.www.monika.drozynska.pl

czas: 21.03, poniedziałek, g. 19.00
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<<< Monika Drożyńska, z cyklu haft miejski

Artzin polE ukazuje się od 2009 roku dzięki zaangażowaniu studentów i absolwentów warszawskiej ASP. Drukowany własnym sumptem zin to niezależy kanał prezentacji prac młodych, otwartych na eksperyment twórców. polE to również platforma skupiająca artystów wywodzących się z różnych środowisk, pisarzy i muzyków. polE jest kanałem dystrybucji a zarazem obiektem artystycznym, integruje środowisko oraz inicjuje interakcje. Ostatnie numery polA to propozycje autorskie, tworzone przez jedną osobę, zapraszającą niekiedy do współpracy innych twórców.

O najnowszym wcieleniu polA jego autor Piotr Grabowski mówi tak: "Ping Flood" to hackerski atak na serwer sieciowy. Przesyłanie na serwer potoku standardowych sygnałów PING, skutkuje jego przeciążeniem i zerwaniem połączenia. W polU#11 za pomocą zdjęć, kolaży, schematów, cyfrowych modeli, obrazów i tekstów przedstawiam historię miasta i jego mieszkańców dotkniętych digitalnym potopem. polE#11 jest jedną z możliwych realizacji układu, tworzonego przez moje teksty i prace wizualne.

Premiera najnowszego numeru artzinu polE połączona będzie z prezentacją niektórych z prac, które składają się na jego zawartość.

Piotr Grabowski (1979) - studiował na Uniwersytecie Warszawskim i na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, debiutował wystawą "Inferno. Not found" w BWA w Zielonej Górze, stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pisze dla ResPubliki Nowej, posługuje się malarstwem, fotografią, obrazami cyfrowymi i widłami by wprowadzać niepokój, mieszać, roztrząsać, dziabać i przebijać.

czas: 17.03, czwartek, g. 19.00
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<<< Piotr Grabowski: polE#11, 2011

Zapraszamy na spotkania z Cecylią Malik, młodą krakowską artystką, która począwszy od 25 września 2009 przez rok codziennie wspinała się na jedno drzewo. Tak powstał niezwykły cykl 365 drzew, dla którego inspiracją była powieść Italo Calvino z 1957 r. Baron drzewołaz.

Warszawskie spotkanie z Cecylią, Kulturystką Roku 2010, zdobywczynią Kulturalnego Odlotu 2010, poprowadzi Sylwia Chutnik. Spotkania towarzyszą premierze albumu 365 drzew wydanego przez Fundację Bęc Zmiana.

- Akcja trwała równo rok, czyli 365 dni, w czasie których zdobyłam 365 drzew, za każdym razem inne. Jest to mój pamiętnik, ale też prywatna rebelia, mały bunt - tak swoje działanie opisuje Cecylia Malik.

Fotografie zebrane w formie albumu wydanego przez Fundację Bęc Zmiana, opatrzone są tekstami kilkunastu autorów, m.in. Sylwii Chutnik, Adama Wajraka oraz licznych entuzjastów działania podjętego przez Cecylię Malik, którzy podają rozmaite sposoby czytania 365 drzew, od wątków emancypacyjnych, ekologicznych, zjawiska odzyskiwania przestrzeni publicznej przez mieszkańców miast, po czysto przygodowe.

Tłumy dziewczyn będą chciały wspiąć się wyżej, niż się da, wyżej, niż się żyje. Do chmur, może nawet do gwiazd. Spojrzą z góry na dotychczasowy dom z jego nagle maleńkim ekranikiem telewizora typu plazma.
Sylwia Chutnik

Choć Cecylia jest malarką, to jej drzewny projekt dla mnie nie jest tylko artystyczny. On jest przyrodniczy, bo przywraca nam, ludziom, drzewa.
Adam Wajrak

Cecylia Malik - absolwentka Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP. Współtwórczyni Farmy sztuki oraz Małego Klubu Bunkra Sztuki w Krakowie. Za realizację projektu 365 drzew zdobywczyni tytułu "Kulturystka roku 2010", nagrody przyznawanej przez Instruktorów Radiowego Domu Kultury Programu 3 Polskiego Radia. Nagrodzona Kulturalnym Odlotem przez czytelników krakowskiej "Gazety Wyborczej".

Sylwia Chutnik - kulturoznawczyni, działaczka społeczna, pisarka, laureatka Paszportu Polityki w kategorii Literatura za rok 2008. Jest absolwentką Gender Studies. Kieruje Fundacją MaMa zajmującą się prawami matek, należy do Porozumienia Kobiet 8 Marca, jako przewodniczka miejska po Warszawie oprowadza po autorskich trasach śladami wybitnych kobiet.

SPOTKANIE Z CECYLIĄ MALIK: AUTORKĄ PROJEKTU 365 DRZEW
KRAKÓW: 10.02 (czwartek), godz. 19.00, Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego, ul. Powiśle 11
WARSZAWA: 14.02.2011 (poniedziałek), godz. 18.30, Klubokawiarnia Chłodna 25

!!UWAGA: NALBIŻSZE SPOTKANIA Z CECYLIĄ!!
SANOK: 5.03.2011, wtorek, g. 18.00, Galeria Bazar Sztki, ul. 2 Pułk. Strzelców Podhalańskich 1
GLIWICE: 8.03.2011, wtorek, g. 17.30, Gelria Miejska MpiK, Rynek 4-5
ŁÓDŹ: 23.03.2011, środa, g. 18.00, księgarnia Mała Litera, MS^2 , ul.Ogrodowa 19
KATOWICE: 24.03.2011, czwartek, g. 18.00, Rondo Sztuki, Rondo im. gen. J. Ziętka 1
KRAKÓW: 9.05.2011, g.17.00, Biblioteka dla Dzieci i Młodzieży ul Komorowskiego 11

Publikacja ukazała się dzięki wsparciu:


Współpraca:


Mecenat Samorządu Miasta Gliwice:


Patroni medialni:

Noc Muzeów w Warszawie w tym roku planowana jest na 14 maja. Konkurs na plakat ją promujący skierowany jest do uczniów, studentów i absolwentów szkół plastycznych każdego szczebla z kraju i zzagranicy.

Plakat powinien być: nowoczesny, przejrzysty, czytelny oraz nawiązywać do osoby rodowitej warszawianki, dwukrotnej laureatki Nagrody Nobla Marii Skłodowskiej-Curie, której rok obchodzimy właśnie w 100. rocznicę przyznania jej Nagrody Nobla w dziedzinie chemii.

Prace oceni Jury w składzie: Katarzyna Ratajczyk (Dyrektor Biura Promocji Miasta), Andrzej Mańkowski (p.o. Zastępcy Dyrektora Biura Promocji Miasta), Artur Frankowski (Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej, studio Fontarte), Grzegorz Piątek (kierownik artystyczny warszawskiej kandydatury do tytułu Europejska Stolica Kultury 2016), Czesława Frejlich (redaktor naczelna kwartalnika „2+3D”), Jerzy Porębski (dziekan Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie), Bogna Świątkowska (prezes Fundacji Nowej Kultury Bęc Zmiana)

Zgłoszenia: do 28.03
Nagrody: I miejsce: 4 000 PLN, II miejsce: 2 500 PLN, III miejsce: 1 500 PLN
Rozstrzygnięcie konkursu i ogłoszenie wyników: 5.04.2011

Konkurs organizowany jest przez Fundację Bęc Zmiana na zlecenie miasta stołecznego Warszawy – organizatora Nocy Muzeów w Warszawie.

Sekretariat konkursu: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7, 00-533 Warszawa bec@funbec.eu, tel. 22 827 64 62, 22 625 51 24;

DO POBRANIA:
Regulamin konkursu - PDF
Załącznik 1 - PDF
Załącznik 2 - PDF
Załącznik 3 - PDF
Załącznik 4 - PDF

ENGLISH INFO: + HERE

Zapraszamy na wykład Dariusza Błaszczyka, autora monografii architekta Juliusza Żórawskiego. Książka ukazała się pod koniec roku 2010 nakładem wydawnictwa SALIX ALBA.

Juliusz Żórawski (1898-1967) - to jeden z najbardziej cenionych i wszechstronnych architektów awangardowych, twórca modernistycznych kamienic z drugiej połowy lat 30. inspirowanych teoriami i praktyką architektoniczną Le Corbusiera. Po wojnie nie udało mu się zrealizować żadnego budynku w Warszawie, niepowodzeniem zakończyła się również próba kontynuowania pracy pedagogicznej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Żórawski znalazł azyl zawodowy w Biurach Projektowych Budownictwa Przemysłowego. Po wielu konfliktach przeniósł się na stałe do Krakowa, gdzie kontynuował działalność pedagogiczną i naukową, stając się z czasem jednym z najwybitniejszych teoretyków architektury w Polsce.

Dariusz Błaszczyk (ur. 1965) - z wykształcenia historyk sztuki i reżyser filmowy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia.

czas: 2.02, środa, g. 18.30
miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa
prosimy o zgłoszenia na bec@funbec.eu

Cecylia Malik, młoda krakowska artystka, począwszy od 25 września 2009 przez rok codziennie wspinała się na jedno drzewo. Tak powstał niezwykły cykl 365 drzew, dla którego inspiracją była powieść Italo Calvino z 1957 r. Baron drzewołaz.

Akcja trwała równo rok, czyli 365 dni, w czasie których zdobyłam 365 drzew, za każdym razem inne. Jest to mój pamiętnik, ale też prywatna rebelia, mały bunt. Cecylia Malik

Fotografie zebrane w formie albumu opatrzone są tekstami kilkunastu autorów, m.in. Sylwii Chutnik, Adama Wajraka oraz licznych entuzjastów działania podjętego przez Cecylię Malik, którzy podają rozmaite sposoby czytania 365 drzew, od wątków emancypacyjnych, ekologicznych, zjawiska odzyskiwania przestrzeni publicznej przez mieszkańców miast, po czysto przygodowe.

Tłumy dziewczyn będą chciały wspiąć się wyżej, niż się da, wyżej, niż się żyje. Do chmur, może nawet do gwiazd. Spojrzą z góry na dotychczasowy dom z jego nagle maleńkim ekranikiem telewizora typu plazma.
Sylwia Chutnik

Choć Cecylia jest malarką, to jej drzewny projekt dla mnie nie jest tylko artystyczny. On jest przyrodniczy, bo przywraca nam, ludziom, drzewa.
Adam Wajrak

Cecylia Malik – absolwentka Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP. Współtwórczyni Farmy sztuki oraz Małego Klubu Bunkra Sztuki w Krakowie. Za realizację projektu 365 drzew zdobywczyni tytułu „Kulturystka roku 2010”, nagrody przyznawanej przez Instruktorów Radiowego Domu Kultury Programu 3 Polskiego Radia. Laureatka nagrody publiczności Kulturalne Odloty 2010 przyznanej przez krakowską „Gazetę Wyborczą”.

CECYLIA MALIK: 365 DRZEW
premiera albumu: 4.02.2011
wydawca: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2011
Wydanie pierwsze
ISBN 978-83-62418-07-7

Publikacja ukazała się dzięki wsparciu:


Współpraca:


Mecenat Samorządu Miasta Gliwice:


Patroni medialni:

Znikające na naszych oczach reklamowe malowidła ścienne, ślady społeczeństwa konsumpcyjnego doby PRL-u, będą tematem dyskusji, w której udział wezmą: Anna Brzezińska-Czerska, inicjatorka portalu internetowego www.blizejkonsumenta.pl dokumentującego stare freski i neony reklamowe, artysta Dominik Lejman, współautor projektu Best Before (+WIĘCEJ TU) oraz Bartosz Stępień, autor książki Łódzkie Murale - niedoceniona grafika użytkowa PRL-u i twórca strony internetowej www.murale.mnc.pl, prezentującej wielkie kolorowe reklamy znajdujące się na ścianach łódzkich kamienic.

Monumentalne freski propagandowe oraz murale reklamowe, którymi pokryły się ściany polskich budynków w latach 70. XX wieku, cieszą się dzisiaj wzmożonym zainteresowaniem ze strony badaczy kultury wizualnej oraz artystów, stając się przedmiotem nowo powstających publikacji, stron internetowych oraz przedsięwzięć artystycznych. Z czego wynika wzmożone zainteresowanie tymi pozostałościami epoki Edwarda Gierka? Co PRLowskie murale i freski mogą wzbudzać dziś poza nostalgią? Czy w przestrzeni współczesnych miast jest jeszcze miejsce na reklamy społeczne i edukacyjne?
Słowo wstępne: Tomasz Fudala
Prowadzenie dyskusji: Miesto (kolektyw vlep[v]net)

Czas: 26.01, g. 18
Miejsce: Warszawa, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ul. Pańska 3
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

W książce Za fotografię! autorzy przedstawiają radykalny pogram nowego spojrzenia na fotografię i jej rolę we współczesnym świecie. Nie zajmują się obrazami ani tym co widać na zdjęciach. Najbardziej interesuje ich to, co zdjęcia w sobie ukrywają i co zasłaniają: technologie, ludzkie działania związane z przechowywaniem zdjęć, ich katalogowaniem, obrabianiem, niszczeniem i odtwarzaniem, a także zachowania społeczne posiadaczy sprzętu fotograficznego. Pozycja prezentuje nowe podejście do szeroko rozumianego zjawiska fotografii oraz jego wpływu na kształtowanie zjawisk społecznych i kulturowych.

Dwóch cenionych polskich socjologów - Rafał Drozdowski i Marek Krajewski - opublikowało właśnie jedną z najważniejszych książek o fotografii XXI wieku. Tezy postawione w książce "Za fotografię! W stronę radykalnego programu socjologii wizualnej" są naprawdę radykalne a styl w którym zostały wyłożone, jest pierwszorzędny - Sebastian Cichocki, główny kurator Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Rafał Drozdowski (ur. 1961) - doktor habilitowany, profesor na Uniwersytecie im Adama Mickiewicza, dyrektor Instytutu Socjologii UAM, kierownik Zakładu Socjologii Życia Codziennego w Instytucie Socjologii UAM. W latach 1991-2009 członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

Marek Krajewski (ur. 1969) - socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej (wyd. I Poznań 2003, wyd. II 2005), POPamiętane (Gdańsk 2006). Redaktor i współredaktor naukowy książek: W stronę socjologii przedmiotów (Poznań 2005), Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym (Poznań 2007), Handmade (Warszawa 2010).

Więcej o książce: +TU
Sebastian Cichocki (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie) o książce pisze: +TU
Autorzy o książce w Radiu Merkury: +TU

ZA FOTOGRAFIĘ!
W STRONĘ RADYKALNEJ SOCJOLOGII WIZUALNOŚCI
dyskusja wokół książki Rafała Drozdowskiego i Marka Krajewskiego
czas: 25.01, wtorek, g. 19.00
miejsce: Press Club, Krakowskie Przedmieście 64, Warszawa
w dyskusji udział wezmą AUTORZY oraz Karolina Lewandowska (Fundacja Archeologia Fotografii), , Adam Mazur (krytyk, kurator), Paweł Bownik (fotograf) moderacja dyskusji: Jakub Śwircz

Wystawa Poza Ziemią prezentuje cykl prac Michała Gayera, który pracował nad ich stworzeniem zainspirowany popularnonaukową powieścią Poza Ziemią napisaną przez jednego z pionierów astronautyki, twórcę modelu teorii ruchu i budowy rakiety kosmicznej Konstantego Ciołkowskiego (1857- 1935). Książka ta, wydana po raz pierwszy w 1907 r., opisywana jest przez artystę tak: „Jedyna powieść fantastyczno-naukowa Ciołkowskiego, ojca światowej kosmonautyki, naisana w początkach XX wieku, przedstawia wizję lotów kosmicznych w 2017 roku z niezwykłą trafnością. Literacka fantazja podbudowana tu została olbrzymią jak na tamte czasy wiedzą autora o Kosmosie. Jego przewidywania potwierdziły relacje kosmonautów radzieckich z wypraw na kolejnych Sojuzach. Jeden z nich, A. Leonow, utrwalił swoje wrażenia w rysunkach, które posłużyły za ilustracje do książki”.

Michał Gayer (ur. 1984) jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, obecnie asystentem w pracowni malarstwa. Współtworzył enigmatyczną grupę Ośmiornica. Mieszka i tworzy na Śląsku.
Rozmowa z artystą ukazała się w notesie.na.6.tygodni #62 +TU.

Czas: 18.01-15.02
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

<<< Michał Gayer, z cyklu Poza Ziemią, 2010

Publikacja Best Before prezentuje efekty pracy badawczo – artystycznej Dominika Lejmana, Karoliny Wysockiej i Petera Ferko, której celem było zbadanie i udokumentowanie zanikających murali / malowideł ściennych, tzw. „miejskich fresków” reklamowych i propagandowych z lat 60., 70. i 80. Te ścienne malowidła, do dziś obecne są w szczątkowej formie w przestrzeni polskich miast będąc ważnym i przemawiającym do wszystkich użytkowników przestrzeni publicznej, świadectwem minionej epoki – nie tylko estetycznym, ale także mówiącym o sytuacji ekonomicznej, społecznej, stanowiąc doświadczaną codziennie relację z minionym czasem. Fotografiom wykonanym przez trójkę artystów towarzyszą refleksje dwóch krytyków – Marka Bartelika i Davida Crowleya.

Best Before, 2008-2010
autorzy: Peter Ferko, Dominik Lejman, Karolina Wysocka
autorzy tekstów: Marek Bartelik, David Crowley
projekt graficzny: Kris Łukomski
wydawcy: Fundacja ASP w Poznaniu, Fundacja Bęc Zmiana
Dzięki pomocy: Erste Stiftung
Wersja polsko-angielska

Autorzy Za fotografię! W stronę radykalnego programu socjologii wizualnej nie zajmują się obrazami i tym co widać na zdjęciach. Najbardziej interesuje ich to, co zdjęcia w sobie ukrywają i co zasłaniają: technologie, ludzkie działania związane z przechowywaniem zdjęć, ich katalogowaniem, obrabianiem, niszczeniem i odtwarzaniem, a także zachowania społeczne posiadaczy sprzętu fotograficznego. prezentuje nowe podejście do szeroko rozumianego zjawiska fotografii oraz jego wpływu na kształtowanie zjawisk społecznych i kulturowych. Więcej o książce +TU

Rafał Drozdowski (ur. 1961) – doktor habilitowany, profesor na Uniwersytecie im Adama Mickiewicza, dyrektor Instytutu Socjologii UAM, kierownik Zakładu Socjologii Życia Codziennego w Instytucie Socjologii UAM. W latach 1991-2009 członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

Marek Krajewski (ur. 1969) – socjolog, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor licznych artykułów dotyczących kultury popularnej, konsumpcji i sztuki oraz książek: Kultury kultury popularnej (wyd. I Poznań 2003, wyd. II 2005), POPamiętane (Gdańsk 2006). Redaktor i współredaktor naukowy książek: W stronę socjologii przedmiotów (Poznań 2005), Prywatnie o publicznym. Publicznie o prywatnym (Poznań 2007)

ZA FOTOGRAFIĘ! W STRONĘ RADYKALNEGO PROGRAMU SOCJOLOGII WIZUALNEJ
autorzy: Rafał Drozdowski, Marek Krajweski
projekt graficzny: Błażej Pindor
wydawca: Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana

O książce pisze Sebastian Cichocki / Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie: http://muzeumproqm.blogspot.com

O książce mówią autorzy w Radiu Merkury: www.radiomerkury.pl/audycja/porozmawiajmy-o/za-fotografie-co-widac-na-zdjeciach.html

Z autorami rozmawia Adam Mazur: http://www.dwutygodnik.com/artykul/1978-fotograficzna-rewolucja.html

Mechanizmy wykluczenia związane z kreatywnością oraz i możliwy subwersywny potencjał tego pojęcia będą tematem ostatnich w tym roku Czytanek dla robotników sztuki. Tym samym kontynuować będziemy socjologiczną analizę pojęcia kreatywności.

Choć kreatywność jest wszem i wobec postulowana, ćwiczona na przeróżnych warsztatach i szkoleniach, nie każdy jej rodzaj jest dostrzegany i wynagradzany. Co decyduje o tym, które praktyki zostają rozpoznane jako kreatywne i dzięki temu są opłacane? Czy złożone strategie przetrwania wypracowywane przez ludzi, którzy wypadli z rynku pracy, także można nazwać kreatywnością? Czy kategorie zaczerpnięte z neoliberalnego dyskursu da się zastosować do doświadczeń ludzi, którzy znaleźli się poza polem jego widzialności? Czy pojecie kreatywności da się jeszcze odzyskać dla krytyki społecznej? Czy wciąż posiada ono wywrotowy potencjał, w jaki wielu chciałoby wierzyć? O tym wszystkim porozmawiamy posiłkując się m.in. badaniami etnograficznymi Tomasza Rakowskiego.

prowadzenie: Anna Zawadzka
gość specjalny: Tomasz Rakowski
proponowana lektura:
Tomasz Rakowski, Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy. Etnografia człowieka zdegradowanego, rozdz. Wałbrzych - Boguszów-Gorce

Anna Zawadzka - socjolożka, pracuje w Archiwum Etnograficznym w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW, redaktorka 'Bez Dogmatu' i 'Furii', prowadzi feministyczną audycję 'Lepiej późno niż wcale" w radiu Tok Fm, niegdyś współtwórczyni zespołu Duldung.

Tomasz Rakowski (ur. 1974) – etnolog, antropolog kultury, adiunkt w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego, stały współpracownik Instytutu Kultury Polskiej UW, lekarz oddziału ratunkowego jednego z warszawskich szpitali. Zajmuje się metodologią etnograficzną, fenomenologią w naukach społecznych oraz antropologicznymi badaniami koncepcji rozwoju.

czas: 21.12, wtorek, g. 18.30 miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa

Kurator WUW: Kuba Szreder | Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt WUW 2010 realizowany jest z dotacji od m.st. Warszawy

www.wuw2010.pl

<<< Biedaszyb na Górnym Śląsku l. 20te XX wieku, źródło: wikipedia

Podczas kolejnych Czytanek dla robotników sztuki zastanowimy się, jaka jest geneza postulatu "kreatywności", czym jest społeczny przymus kreatywności, kto może mu sprostać i jakie są warunki możliwości "bycia kreatywnym". Zastanowimy się również, co dzieje się z tymi, którzy do grona "kreatywnych" wstąpić nie mogą.

Kreatywność stała się kategorią, za pomocą której pracodawcy i przełożeni oceniają pracowników niemal każdego zawodu i szczebla. Zadomowiła się w swojsko brzmiącej nowomowie liberalnej obok pojęć takich jak "innowacyjność", "elastyczność" czy "kapitał ludzki". Kategoria ta, oryginalnie pochodząca z pola sztuki, wkroczyła w świat pracy, stając się społeczną koniecznością. Ten, kto nie jest kreatywny, nie jest interesujący, ciekawy, wart poznania, wart docenienia. Tak rozumiana kreatywność wzmaga proces estetyzacji życia codziennego i ideę "stylu życia" jako dzieła sztuki.

Anna Zawadzka - socjolożka, pracuje w Archiwum Etnograficznym w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW, redaktorka 'Bez Dogmatu' i 'Furii', prowadzi feministyczną audycję 'Lepiej późno niż wcale" w radiu Tok Fm, niegdyś współtwórczyni zespołu Duldung.

czas: 14.12, wtorek, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
prowadzenie: Anna Zawadzka

Proponowane lektury: Małgorzata Jacyno, Kultura indywidualizmu, rozdz. W poszukiwaniu własnego smaku. Kulturalizacja różnic społecznych ++TU
Luc Boltanski, Eve Chiapello, The New Spirit of Capitalism

Kurator WUW: Kuba Szreder | Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt WUW 2010 realizowany jest z dotacji od m.st. Warszawy


www.wuw2010.pl

<< Anton Giulio Bragaglia, Maszyna do pisania, 1911

Boing! to zestaw elastycznych mebli zaprojektowanych przez architekta Jana Strumiłło z myślą o minilokalu Bęca w Warszawie. Zestaw tworzą: wysoki na 4,5 metra regał, tablica w witrynie oraz szafka ekspozycyjna. Meble wykonane są ze stali, sklejki i gumy. Są czarne.

Autor projektu mówi o nich tak: BOING to rodzina trzech mebli dedykowanych dla przestrzeni lokalu przy Mokotowskiej w Warszawie. Ich funkcja służy zapokojeniu konkretnych potrzeb klienta. Forma powstała z fascynacji geometrią powierzchni prostokreślnych, w odpowiedzi na prostopadłościenny kształt lokalu. Inspiracją były prace Macieja Nowickiego i Wacława Zalewskiego. Proste materiały służą eksplorowaniu dynamicznych kształtów. Linie sił układają się po prostych, ale łącząc krzywizny dają w efekcie skomplikowane powierzchnie. Guma ekspandorowa jako materiał komunikuje napięcie. Wszystko razem służy ukrywaniu a jednocześnie pokazywaniu różnych obiektów. Zmysłowe kształty nie mogłyby dyskretnie odsłaniać tajemnic gdyby nie stojąca za nimi solidna matematyczna struktura.

Jan Strumiłło – ur. 1979 in Warszawie. Studiował architekturę w Polsce, Francji i politechnice ETH w Zurychu, gdzie był asystentem Christiana Kereza. Praktykę zdobywał w renomowanych pracowniach: JEMS w Polsce oraz Baumschlager Eberle w Austrii i Szwajcarii. Od 2010 roku prowadzi w Warszawie działalność projektową na własną rękę. Ma na koncie m. in. zrealizowaną halę sportową w Bieruniu (wspólnie z J.& R. Szczęsnymi i K. Banaszewskim), Galerię Witryna w Warszawie oraz liczne nagrody w konkursach architektonicznych. W 2010 założył wspólnie z Marią Jeglińską think-tank EESTT zajmujący się badaniami nad estetyką wschodnioeuropejską. Współpracuje z Maciejem Dembińskim w ramach kolaboracji Strumiłło-Dembiński, opracowującej innowacyjne projekty domów mieszkalnych.

www.janstrumillo.com


<<<fot: Jakub Certowicz www.cargocollective.com/jakubcertowicz

Przemysły kreatywne i fabryki wiedzy: analiza i opór Drugi Zjazd Wolnego Uniwersytetu Warszawy poświęcony będzie namysłowi nad zmianami zachodzącymi w polu nauki i sztuki. W trzydniowym spotkaniu udział wezmą edukatorzy, artyści, aktywiści i teoretycy kultury z całej Europy. W trakcie Zjazdu opracowane zostaną studia konkretnych problemów połączone z krytyczną analizą uwarunkowań systemowych w perspektywie porównawczej. Tegoroczny Zjazd WUWu służyć ma mapowaniu mechanizmów oporu oraz poszukiwaniu alternatywy wobec zamieniania niezależnych instytucji kultury i uniwersytetów w efektywne, nastawione na zysk przedsiębiorstwa.
Relacje będzie można śledzić na stronie: www.wuw2010.pl

Program: Matteo Pasquinelli (Berlin): Na ruinach kreatywnego miasta | Tomasz Szkudlarek (Gdańsk): Społeczeństwo wiedzy i jego robotnicy | The Carrot Workers Collective (Londyn): Kiedy marchewka staje się kijem. O ostatnich trendach ekonomii opartej na darmowej pracy | Piotr Kowzan (Gdańsk): Pedagogika długu: od migracji po zmiany instytucjonalne | Krystian Szadkowski (Bruksela/ Poznań): Odzyskać edukację - wnioski z globalnych walk studencko-pracowniczych 2006-2010 | Critical Practice (Londyn): "Culture in Common" na przykładzie Critical Practice | Kaja Pawełek (Warszawa): Kiedy powołanie staje się zawodem | Microsillons (Genewa): Kultura warsztatów "fly in - fly out" | Magdalena Rek-Woźniak (Łódź): Piknik dla meneli? O zinstytucjonalizowanej kulturze i wykluczeniu społecznym w poprzemysłowym mieście | Kuba Mikurda (Kraków): Analiza "Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki" | Kolektyw Radical Education (Lublana): Poza fabrykami wiedzy: na rzecz świata wolnego od kapitalistycznej eksploatacji | Heath Bunting (Bristol): Milion dolarów zaczyna się od jednej transakcji

OPIS SEMINARIÓW: ++TU

WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE:
JAN SIMON: CZTERY PRZEDSIĘWZIĘCIA PATAEKONOMICZNE
Otwarcie wystawy: 7.12.2010, wtorek, g. 19.00
Czas: 7-19.12.2010
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
Wystawa prezentuje efekty poszukiwania ekonomii alternatywnej, m.in. Zollskulptur - rzeźbę wykonaną z przemycanych papierosów, część projektu Krótki przegląd wiedzy dotyczącej systemów gry w totolotka. Zmagania umysłu ze światem oraz prezentowaną podczas wystawy w Muzeum Sztuki w Łodzi pracę Lagos transfer.

IVAN ILLICH: ODSZKOLNIĆ SPOŁECZEŃSTWO
Premiera publikacji: 8.12.2010, środa, g. 19.30
Dyskusja: Jan Sowa, Przemysław Czapliński, Piotr Laskowski
Miejsce: Solec, ul. Solec 44, Warszawa
Kurator WUW: Kuba Szreder / Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt WUW 2010 realizowany jest z dotacji od m.st. Warszawy

Partner: Solec / www.solec.waw.pl

Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów Wolnego Uniwersytetu Warszawy. Tym razem zajmiemy się kolejnym wcieleniem idei otwartego oprogramowania w postaci open source life. Czy zasada open source może stać się stylem życia oraz czy open source life jest ideą i praktyką zdolną zakwestionować dzisiejszy status quo, oparty na restrykcyjnym prawie własności. Czy open source life to tylko kolejna utopia, czy może rzeczywisty, alternatywny sposób kreowania dobra wspólnego?

Publikacja i wystawa Typespotting Warsaw to dokumentacja poszukiwań typograficznych Artura Frankowskiego przeprowadzonych w Warszawie. Gdzie w stolicy można znaleźć najciekawsze formy liternicze i napisy? Czy formy napisów znajdujących się w mieście wpływają na warszawiaków? Wystawa oraz publikacja podejmują próbę subiektywnej analizy krajobrazu typograficznego Warszawy. Podczas wirtualnego spaceru po mieście przedstawione zostaną wybrane szyldy, tablice i inskrypcje - przykłady z przeszłości i teraźniejszości miasta w ciągłej transformacji.

Liternictwo miejskie to odrębny, wielowymiarowy świat. Czasem poukładany jak warstwy torcika wuzetka. Czasem wymieszany jak niezidentyfikowane składniki w bajaderce. Zresztą nie trzeba wyjeżdżać do innego miasta, na przykład do konsekwentnej i spójnej Brukseli, żeby poczuć się jak "miejscy turyści". W nieustannie zmieniającej się stolicy, w warszawskim literniczym stylu, również warszawiacy często mogą poczuć się jak na typograficznym safari. (...) Stołeczne liternictwo to kopalnia typograficznych inspiracji. Intrygują napisy z folii i precyzyjnie cięte w kamieniu majuskuły na MDM-ie, a także neony z urwanymi rurkami przekazujące tajemnicze treści. Podczas włóczęgi można się natknąć na zaskakujące znaleziska również na chodniku. Mogą to być liternicze ulotki agencji towarzyskich z ortografią w stylu najlepszej literatury warszawskich futurystów zachęcającą do kolekcjonowania tych kartoników dla samej zabawy czytania o grattissowych szympanach pitych w towarzystwie różnych "Marylin". Spacer po warszawskich Łazienkach przynieść może zupełnie inne odkrycia, takie jak fantazyjne inskrypcje na zegarze słonecznym Stanisława Augusta Poniatowskiego, upamiętniające  królewskie imieniny, które odbyły się 8 maja 1786 roku. (Magdalena Frankowska, Typoorientacja, [w:] Typespotting. Warszawa.)

Artur Frankowski - designer, typograf i projektant krojów pism. Współautor (wraz z Magdaleną Frankowską) książki Henryk Berlewi, wykładowca typografii i przetwarzania informacji graficznej. Należy do międzynarodowego stowarzyszenia typograficznego ATypI oraz Stowarzyszenia Twórców Grafiki Użytkowej. Współzałożyciel studia projektowo-typograficznego Fontarte. www.fontarte.com Projekt realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

wystawa: 30.11-31.12.2010
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Projekt realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

<< Artur Frankowski: Typespotting. Warszawa, 2010, wyd. Fundacja Bęc Zmiana

Nieistniejąca polityka mieszkaniowa w Polsce XXI wieku jest tematem dyskusji towarzyszącej finisażowi wystawy Redukcja, prezentującej kontrowersyjną propozycję zmniejszania deficytu mieszkaniowego poprzez redukcję powierzchni nowo budowanych mieszkań. W swoim projekcie architekci z grupy projektowej Centrala przekonują, że mniejsze mieszkania to droga do większej niezależności, nie tylko finansowej.
Szacuje się, że obecnie w Polsce brakuje około 2 mln mieszkań. Do liczby tej dodać należy kolejny milion już istniejących, które natychmiast powinny zostać poddane modernizacji i rewitalizacji. Sytuacja ta pogarsza się mimo wzrastającej ilości inwestycji deweloperskich oraz rozwoju indywidualnego budownictwa jednorodzinnego. Dlaczego nie powiodły się próby wprowadzenia w Polsce budownictwa społecznego? Jaka może być rola architektów w naprawie istniejącej sytuacji?
Dyskusję poprzedzi wykład Jana Strumiłło prezentujący wyniki badań nad sytuacją mieszkalniczą w Szwajcarii oraz wykład Krzysztofa Gutfrańskiego na temat znaczenia niewielkich PRL-owskich mieszkań dla powstawania antysytemowych strategii społecznych.
Spotkanie jest częścią cyklu Synchronicity_3 poświęconego mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami.

Czas: 29.11 (poniedziałek), g. 19.00
Miejsce: Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Pańska 3, Warszawa
Moderacja dyskusji: Jakub Szczęsny
Wykłady: Jan Strumiłło, Krzysztof Gutrfański
Dyskusja: Piotr Ciszewski (Prezes Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów), Olgierd Dziekoński (Kancelaria Prezydenta RP, były wiceminister rozwoju regionalnego i budownictwa oraz były wiceminister infrastruktury), Olgierd Jagiełło (JEMS Architekci), Magdalena Staniszkis (Politechnika Warszawska), Waldemar Siemiński (Intytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa).

Projekt Synchronicity_3 realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Partner: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
 
<<< Nicolas Grospierre, cykl Ambasada/ | grospierre.art.pl

Zwolennicy wprowadzania praw autorskich i patentów oraz wydłużania okresów ich obowiązywania uważają, że jest to w interesie twórców, odkrywców, rozwoju kultury i postępu technicznego. Twierdzenia te są jednak głównie zabiegiem retorycznym i elementem kampanii lobbyingowych. Wiadomo, że największymi beneficjentami praw własności intelektualnej są duże korporacje, firmy wydawnicze, farmaceutyczne czy komputerowe. W dzisiejszych czasach, kiedy wiedza uważana jest za jeden z najistotniejszych czynników produktywności, wzrasta również wykluczanie z dostępu do niej, w znacznej mierze właśnie ze względu na ochronę tak zwanych praw własności intelektualnej. W poszukiwaniu nowych obszarów eksploatacji kapitał wdziera się i w ten obszar.

Termin "własność intelektualna" pojawił się w XVII wiecznej Anglii i wszedł do międzynarodowego użycia podczas XIX wiecznej kampanii, najaktywniej prowadzonej przez głównych eksporterów na rynku literackim: Anglię i Francję. Rozpowszechnienie ideii własności intelektualnej zbiega się z powołaniem, w 1967 roku przez Organizację Narodów Zjednoczonych, agendy pod nazwą Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO), reprezentującej interesy posiadaczy praw autorskich, patentów i znaków handlowych. W 1994 WTO z inicjatywy USA wymusiła od swoich członków podpisanie Porozumienia w Sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej, niekorzystnego dla wielu krajów importerów wiedzy. W ten sposób termin ten wszedł do powszechnego użycia, sugerując, że można stać się właścicielem dóbr niematerialnych (idei, znaku czy patentu) na zasadzie analogii do prawa własności obiektów fizycznych.

czas: 23.11, wtorek, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
prowadzenie: Teresa Święćkowska

Teresa Święćkowska - pracownik naukowy Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Uniwersytetu Warszawskiego, redaktorka "Bez Dogmatu".

Proponowane lektury:
Lawrence Lessig, Wolna Kultura, rozdział Własność,
Christopher May, Thinking, buying, selling: Intellectual property rights in political economy. New Political Economy, 1998, Vol. 3, Issue 1,
Marion von Osten: Such views miss the decisive point. the dilemma of knowledge -based economy and its. Opponents.

Teksty dostępne na stronie www.wuw2010.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder / Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<< Formuła "Copyleft; All Wrongs Reserved" (1976; źródło: wikipedia)

W witrynie Bęca odbędzie się prezentacja tkaniny przygotowanej przez Alevtinę Kakhidze. Podczas spotkania za darmo otrzymać będzie można kawałek pracy* ukraińskiej artystki! Przyjdź do Bęca i zabierz kawałek sztuki do domu!

*„Jeżeli odsuniesz się od sklepowej witryny wystarczająco daleko, lśniące towary wyglądać będą jak gwiazdy. A gwiazdy, wiesz o tym, należą do wszystkich – również do Ciebie" to motto najnowszej pracy ukraińskiej artystki. 300 metrowa tkanina przedstawia wystawy sklepowe najdroższych i najlepiej rozpoznawalnych światowych marek została wyprodukowana została w jednej z łódzkich fabryk według projektu wykonanego przez Kakhidze.

Alevtina Kakhidze (ur. 1973) – ukraińska artystka. W 2010 r. przybywała napobycie twórczym w ramach programu a-i-r laboratory w Centrum SztukiWspółczesnej w Warszawie. Artystka jest żoną inżyniera i dewelopera Wołodymira Babyuka,od trzynastu lat prowadzi codzienne negocjacje z mężem. Jej częste podróżezagraniczne i pobyty na rezydencjach artystycznych stawały się dla Wowy nieznośne, wspólnie postanowili więc stworzyć centrum pobytów twórczych w ogrodzie ich dużego domu pod Kijowem. www.alevtinakakhidze.com

czas: 20.11.2010, g. 12.30-14.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<< Alventina Kakhidze, Tkanina, 2010

Książka Ivana Illicha Odszkolnić społeczeństwo w nowym tłumaczeniu ukazuje się w Polsce po 34 latach od pierwszego wydania. Dyskutowana na całym świecie, przez progresywnych edukatorów, przez środowiska artystyczne domagające się radykalnych zmian w kulturze i w edukacji kulturalnej, książka jest znakomitym punktem odniesienia do toczących się obecnie w Polsce dyskusji dotyczących przyszłości kultury i życia społecznego. Społeczeństwo bez szkoły, ukazało się w Polsce po raz pierwszy w 1976 r. w mikroskopijnym jak na tamte czasy nakładzie 3000 egz. W nowym tłumaczeniu książka nosi tytuł Odszkolnić społeczeństwo i zawiera tekst wstępu napisany przez Piotra Laskowskiego, rozmowę Jana Sowy z artystą Zbigniewem Liberą, tekst Hanny Kostyło przybliżający biografię Illicha, a także rysunki autorstwa Huberta Czerepoka.

Zamiast kolejnej reformy systemu oświaty Illich proponuje społeczeństwo bez szkoły, to znaczy społeczeństwo, które samodzielnie tworzy sieci nauczania: ulotne, zmienne, dynamiczne grupy kształceniowe, rodzaj tymczasowych stref autonomicznych. Warunkiem ich powstania, coraz łatwiejszym do spełnienia w dobie internetu, jest swobodny dostęp do zasobów edukacyjnych, możliwość kontaktowania się z osobami o podobnych zainteresowaniach oraz wyszukiwania ludzi chcących podzielić się pożądanymi umiejętnościami. A także zmiana struktury wiedzy – z piramidy czy też pnia o palowym korzeniu, na kłącze
[Piotr Laskowski, ze wstępu: Ivan Illich, Odszkolnić społeczeństwo, Bęc Zmiana, 2010]

Zapraszamy na dyskusję wokół książki Illicha, w której udział wezmą: prof. Przemysław Czapliński, Piotr Laskowski oraz Jan Sowa.
Czas: 8.12.2010 (środa), godz. 19.30
Miejsce: Solec, ul. Solec 44, Warszawa

Ivan Illich (1926-2002) – austriacki myśliciel i krytyk współczesnego społeczeństwa, „humanistyczny radykał”  według Ericha Fromma jednen z najoryginalniejszych myślicieli XX w.  Więcej do przeczytania:  ++TU
Przemysław Czapliński (ur. 1962) - badacz literatury polskiej XX i XXI wieku, krytyk literacki, eseista, tłumacz. Zasiadał w jury Nagrody Literackiej Nike, współtwórca Zakładu Antropologii Literatury na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, od 2002 roku profesor zwyczajny.
Piotr Laskowski (ur. 1976) - egiptolog, historyk idei, nauczyciel. Współtwórca i pierwszy dyrektor Wielokulturowego Liceum Humanistycznego im. Jacka Kuronia w Warszawie. Adiunkt na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wydał Szkice z dziejów anarchizmu.
Janek Sowa (ur. 1976) - doktor socjologii, psycholog. Współtwórca wydawnictwa Korporacja Ha!art. Autor i redaktor książek z zakresu psychologii, socjologii i krytyki społecznej. Wykłada w Instytucie Spraw Publicznych oraz w Centrum Badań Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Współtwórca inicjatywy GoldexPoldex / www.goldexpoldex.pl

Publikacja jest częścią projektu WUW 2010 finansowanego z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Publikacja ukazała się przy wsparciu Austriackiego Forum Kultury


<<< Ivan Illich, Odszkolnić społeczeństwo, Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa 2010. Projekt: Grzegorz Laszuk

Warszawską część międzynarodowego projektu badawczego Anatomia Ulicy podsumowuje otwarta dla publiczności sesja dotycząca  zmian w krajobrazie architektonicznym miast środkowej Europy zachodzących po 1989 roku. Podczas spotkania zaprezentowane zostaną m.in. wyniki analizy znajdującej się w samym centrum Warszawy ulicy Mokotowskiej.
W spotkaniu udział wezmą: Levente Poylak i Eszter Steierhoffer z Centrum Architektury Współczesnej w Budapeszce, Grzegorz Piątek, Aleksandra Wasilkowska, Wojciech Kacperski oraz młodzi, warszawscy architekci. Dyskusję poprzedzi spacer po ulicy Mokotowskiej poprowadzony przez warszawskich przewodników - Magdalenę Śliwkę i Wojciecha Kacperskiego.

Mokotowska to długa ulica, położona trochę z boku, ale łącząca różne kierunki, przechodząca przez place. Nie jest tak wielkomiejska jak arterie centralne "dla ludu" - Marszałkowska czy Aleje Jerozolimskie, ale jest wielkomiejska w swojej ludzkiej skali "dla człowieka". Mokotowska jest ulicą bardzo prulalistyczną. W napisach i informacjach wizualnych na ścianach kamienic i w ich podwórkach odbija się ten sam przekrój społeczny, który widzimy na ulicy. Od małych napisów wychwalających stołeczny klub piłkarski, przez wyznania miłości, reklamy z początku polskiej transformacji, wielkie litery oznajmiające "sale" i "promocja", szablony robione przez aktywistów, graffiti, aż po eleganckie szyldy i świecące witryny światowych marek. Mokotowska poboczna, ale najbardziej centralna z ulic, ludzka i demokratyczna, ukazująca przemiany zachodzące w naszym społeczeństwie.
Tekst: Miesto/ www.miesto.pl

PROGRAM SESJI ANATOMIA ULICY*:
Prowadzenie: Grzegorz Piątek
Aleksandra Wasilkowska: Bazaromat. Studium nieformalnego handlu na przykładzie ul. Mokotowskiej
Wojciech Kasperski: Ulica Mokotowska, nowy sentyment
Sebastian Bałut (590architekci), Małgorzata Kuciewicz (Centala), Simone De Iacobis: Uśmiech Warszawy. Mokotowska, Bracka, Zgoda
Eszter Steierhoffer, Levente Polyak: Anatomy of a Street, Budapest

*The Anatomy of a Street to zainicjowany przez Centrum Architektury Współczesnej w Budapeszcie projekt, w ramach którego przeprowadzone zostały "studia przypadku" czterech ulic znajdujących się w centrach czterech środkowoeuropejskich stolic: Budapesztu, Bratysławy, Pragi i Warszawy.
www.anatomyofastreet.org

Czas: 20.11.2010 (sobota), g. 12.30-16.00
Spacer: g. 12.30, róg Mokotowskiej i Hożej, Warszawa
Sesja: g. 14.00, Info Qultura, Pl. Konstytucji 4, Warszawa

<< fot. Miesto

Jednym z mitów głęboko wpisanych we współczesne pojęcie sztuki jest przekonanie o wyjątkowej pozycji artysty - genialnego twórcy, który jednym gestem przemienia w "dzieło" muszlę klozetową, kostki ze słomy albo wyrwaną z encyklopedii definicję. Francuski socjolog Pierre Bourdieu sugeruje, że mechanizmy wytwarzania sztuki, sztandarowego wytworu współczesnych społeczeństw,  nie różnią się specjalnie od reguł rządzących magicznym uniwersum społeczeństw pierwotnych. Jak uczy nas antropologia: w poszukiwaniu prawideł "magicznego świata" należy przenieść krytyczne spojrzenie z magika na całą magiczną społeczność, a w naszym wypadku - przyjrzeć się całemu polu sztuki.
Na spotkaniu przedyskutujemy tezę Pierre'a Bourdieu, zgodnie z którą zarówno sam artysta, jak i jego "dzieło" są wtórne w stosunku do obiegu artystycznego - nie istnieją one bez muzeów, marszandów, kolekcjonerów, kuratorów, właścicieli galerii, historyków sztuki, publiczności, czasopism specjalistycznych, szkół artystycznych. Na historycznym przykładzie formowania się sztuki konceptualnej w Nowym Jorku w latach 70. XX wieku zadamy pytanie o to, kto, jak i dlaczego tworzy samego twórcę.

Kuba Szreder - absolwent socjologii. Kurator oraz twórca interdyscyplinarnych projektów. Współpracuje z Obiegiem oraz krakowskim wydawnictwem ha!art, współredaktor książki Futuryzm Miast Przemysłowych. Kurator Wolnego Uniwersytetu Warszawy.
Teresa Święćkowska - pracownik naukowy Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Uniwersytetu Warszawskiego, redaktorka "Bez Dogmatu".

czas: 16.11, wtorek, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
prowadzenie: Teresa Święćkowska, Kuba Szreder
Proponowane lektury:
Alexander Alberro, Conceptual art and politics of publicity, s. 2-42
Pierre Bourdieu, Reguły Sztuki. Geneza i struktura pola literackiego, fragmenty: Wytwarzanie wiary, Anamneza historyczna i powrót tego co stłumione, Społeczna geneza oka
Lektury dodatkowe:
Serge Guilbaut, Jak Nowy Jork ukradł ideę sztuki nowoczesnej. Ekspresjonizm abstrakcyjny, wolność i zimna wojna, s. 304-320
Teksty dostępne na stronie www.wuw2010.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder / Organizator WUW: Bęc Zmiana
Projekt realizowany z dotacji od m. st. Warszawy

<< Umberto Boccioni: Ja, My, Boccioni (1905-7)

IVAN ILLICH: ODSZKOLNIĆ SPOŁECZEŃSTWO
Wolny Uniwersytet Warszawy przedstawia Odszkolnić społeczeństwo - głośną książkę jednego z najoryginalniejszych myślicieli XX wieku. Ivan Illicz kreśli w niej wizję sołeczeństwa bez szkoły, czyli takiego, które samodzielnie tworzy sieci nauczania. Lektura obowiązkowa na czas debaty o przyszłości systemu edukacji w Polsce. www.wuw2010.pl

Publikacja wsparta przez M.St. Warszawa oraz Austriackie Forum Kultury

MONIKA ROSIŃSKA: PRZEMYŚLEĆ U/ŻYCIE. PROJEKTANCI. PRZEDMIOTY. ŻYCIE SPOŁECZNE
Czym jest i jak funkcjonuje projektowanie użytkowe w Polsce? Socjologiczne spojrzenie na teorię dizajnu opatrzone wstępem Marka Krajewskiego. Skąd biorą się przedmioty, które nas na codzień otaczają i kim są ludzie, którzy je zaprojektowali? Dowiedz się, na jakie potrzeby odpowiada współczesny polski dizajn.

Publikacja wsparta przez Narodowe Centrum Kultury

Prezentowana w Gdańsku i Warszawie wystawa Global Prosperity jest wynikiem wyprawy dziennikarza Maksa Cegielskiego i fotografa Michała Szlagi  do Alang w stanie Gudżarat w Indiach, gdzie znajduje się jedno z największych złomowisk statków na świecie. Po wodach świata pływa w tej chwili około 50 tysięcy okrętów, których po 25-30 latach używania nie opłaca się już naprawiać. Co roku kilkaset statków trafia na złom w Azji – recycling opłaca się na dużą skalę tylko tam, gdzie dostępna jest tania siła robocza – dając tamtejszemu przemysłowi około 15-25 milionów ton stali do ponownego przetopienia. W indyjskim Alang w stanie Gudżarat złomowanych jest 90 procent statków.

Do Alang wybraliśmy się nie dlatego, że jest największe i najdłużej działające tego typu miejsce na świecie, ale dlatego, że pocięto tam kadłuby pięciu statków zbudowanych dla Indii w 1980 r. w Gdańsku, w stoczni imienia Lenina. Zwodowano je kiedy Polska kształtowała nową mitologię podczas strajków ery Solidarności. Niepodległe od 1947 roku Indie nazywając statki imionami poetów-świętych przenosiły postacie historyczne w czasy industrialne, łącząc nowoczesność ze starożytnością.
Myśleliśmy, że w Alang zobaczymy cmentarzysko, ale zgodnie z hinduistyczną koncepcją wcieleń, nic nie ginie w przyrodzie, a także w globalnym obiegu ekonomicznym. Współczesna analiza przepływu pieniądza i towaru zaskakująco pokrywa się ze starożytną filozofią metempsychozy, choć złomowisko wydawało się miejscem, które nie ma nic wspólnego z klasycznym, metafizycznym mitem subkontynentu. To nie cmentarz, tylko miejsce ponownych narodzin materii. Cząsteczki metali nie znikają, tworzą tylko nowe formy. Owszem, umierają tu okręty, ale na ich miejsce pojawiają się inne byty, energia nie znika, lecz jest ponownie wykorzystywana. Nic się nie marnuje, setki tysięcy ludzi utrzymują się z tego przemysłu. Na samej plaży w okresach natężenia pracy jest dwadzieścia tysięcy robotników. Po tym najtrudniejszym etapie statki zamieniają się w mniejsze i większe części, idą w głąb lądu, są obrabiane, sprzedawane. O Global Prosperity śnią zarówno stoczniowcy z Gdańska jak i Hindusi z Alang. globalprosperity.blox.pl

Koncepcja i tekst: Max Cegielski, Zdjęcia: Michał Szlaga, Wideo: Kuba Czerwiński

Gdańsk: 15-30.11.2010, Instytut Sztuki Wyspa, ul. Doki 1/145 B
Warszawa: 24.11. g.19, CSW Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2

Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od:
Narodowego Centrum Kultury

Partnerzy: Europejskie Centrum Solidarności, Miasto Gdańsk,
Instytut Sztuki Wyspa, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie
       
Partnerzy medialni:

<<<Michał Szlaga, z cyklu Global Prosperity, 2010

+UWAGA: Szukamy osób, które pracowały w 1980 r. w Stoczni Gdańskiej przy budowie kontenerowców Kalidas, Tulsidas Ramdas, Ravidas oraz Kabirdas (bądź Chandidas). Prosimy o kontakt: bec@funbec.eu

Na najbliższych Czytankach...  przyjrzymy się politycznemu potencjałowi kreatywności. Czy kratywność współcześnie promowana jako styl życia może stanowić jeszcze cel i oręże walki? Tym samym kontynuować będziemy namysł nad przejściem od kreatywności produkcyjnej do produkcji kreatywności albo inaczej od hegemonii mas pracujących do "kapitalizmu kognitywnego".

Czy rządzi nami zupełnie nowe prawo wartości? Czy sztuka i nauka są istotnie nowymi modelami produkcji w samym jądrze współczesnego kapitalizmu? Czy od produkcji towarowej przeszliśmy już do bezpośredniej produkcji życia? Teoretycy kapitalizmu kognitywnego odpowiadają na te pytania twierdząco. Już nie żywa praca jest podporą globalnej gospodarki - jest nią kreatywność. 

czas: 2.11, wtorek, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
prowadzenie: Michał Kozłowski

Michał Kozłowski (ur. 1974) - filozof. Zajmuje się historią, kapitalizmem, nowoczesnością, władzą, podmiotem, pożądaniem i ich przyległościami. Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim, filozofię w KU Leuven, nauki społeczne w paryskiej EHESS. Współtworzy kwartalnik "Bez dogmatu", współredaguje miesięcznik "Le Monde Diplomatique Edycja Polska". Wykłada historię filozofii nowożytnej w Instytucie Filozofii UW.

Proponowane lektury:
1) Moulier Boutang: Cognitive Capitalism and Entrepreneurship, +TU
2) Radical machines against the techno-empire. From utopia to network,+TU
Lektury dodatkowe:
1) Franco Berardi: What is the Meaning of Autonomy Today? Subjectivation, Social Composition, Refusal of Work, +TU
2) Stevphen Shukaitis:  Autonomy & Self-Organization in the Revolutions of Everyday Life, +TU

Kurator WUW: Kuba Szreder / Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<< Linia montażowa General Motors, lata 20. XX w.

Czy możliwe jest zmniejszenie powierzchni mieszkań przy jednoczesnym polepszeniu jakości życia mieszkańców? Na to pytanie odpowiadają architekci z grupu Centrala Jakub Szczęsny oraz  Tomasz Gancarczyk i Piotr Fabirkiewicz, których poszukiwania wynikają z refleksji nad rozbuchanymi apetytami konsumpcyjnymi na przestrzeń wynikającymi z zaszłości kulturowych, mód, komercyjnych wzorców estetycznych, z seriali z których płynie wiedza o tym, jak należy mieszkać.

Temat dostępności mieszkań od dawna zajmuje architektów, urbanistów i ekonomistów wychodzących z zalożenia, że myślenie o tanich, bądź tańszych domach trzeba zacząć od myślenia o potrzebach współczesnych ludzi. Na początku lat 80. XX wieku w myśleniu o mieszkalnictwie główną rolę odgrywać zaczęli specjaliści od marketingu wspomagani przez uzależnionych od siebie architektów.
Od tego czasu funkcjonalny program nowej architektury wynika głównie z chęci maksymalizacji zysku oraz wypadkowej wiedzy o potrzebach skrupulatnie okreslonych grup docelowych i propagowanego przez reklamę i kulturę popularną obrazu życia, jakie owe grupy chciałyby wieść w zakupionych dla siebie domach i mieszkaniach.

Na wystawę składają się: instalacja przestrzenna oraz projekty zredukowanych typologii mieszkalniczych.

Jakub Szczęsny - urodzony w 1973r. Architekt, wykładowca i kurator. Studiował w szkole Paris La Defense, Wydziale Architektury ETSAB w Barcelonie oraz na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Członek Grupy Projektowej CENTRALA. Współautor, m.in. hali sportowej w Bieruniu, instalacji tymczasowej Muzeum Historii Żydów Polskich, wnętrz nowego Instytutu Cervantesa w Warszawie oraz oprawy architektonicznej wystaw polskich awangard wideo w warszawskim CSW i Sala Rekalde w Bilbao. Mieszka w  Warszawie. www.centrala.net.pl

Tomasz Gancarczyk - urodzony w 1984r. inż. Architekt. Kończy studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 2008 roku współpracuje z Grupą Projektową CENTRALA. Mieszka w  Warszawie. www.tomekgancarczyk.pl

Piotr Fabirkiewicz - urodzony w 1985r. inż. Architekt. Student Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Współpracuje z Grupą Projektową CENTRALA. Mieszka i pracuje w Berlinie.

czas: 26.10 - 29.11
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa
www.synchronicity.pl

Projekt Synchronicity_3 realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

<< Le Corbusier: Modulor

Wystawa Przyszłość w kulturze: europejskie środki na dobre inwestycje prezentuje 35 spośród ponad 90 budynków instytucji kulturalnych, których realizacja została sfinansowana z funduszy europejskich przeznaczonych na kulturę, m.in. w Białymstoku, Częstochowie, Bielsku-Białej, Olsztynie, Pacanowie, Bydgoszczy, Gdańsku, Zakopanym, Gardzienicach, Łodzi, Wrocławiu i Warszawie. Inwestycje są realizowane m in. ze środków Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko” oraz Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Norweskiego Mechanizmu Finansowego.

Studio architektoniczne WWAA (twórcy polskiego pawilonu na EXPO w Szanghaju) nadało wystawie oryginalną autorską formę wizualną, która sama w sobie staje się godną uwagi strukturą. Klasyczne stojaki i plansze zastąpiono kolorowymi panelami i taśmami, na które naniesiono specjalnie przygotowane grafiki przedstawiające niedawno powstałe budynki kulturalnych instytucji. Forma obiektu została zainspirowana tradycją wieszania „wiechy” na najwyższym elemencie konstrukcji realizowanego obiektu, jeszcze przed zakończeniem budowy. Większość prezentowanych na wystawie projektów jest właśnie w takim, finalnym etapie realizacji. „Wiechę” tworzy masa zbudowana z przezroczystych różnokolorowych pasów PCV, podwieszonych do eliptycznej konstrukcji.

Ekspozycja jest efektem współpracy Narodowego Centrum Kultury, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Studia WWAA oraz Fundacji Bęc Zmiana.

Czas: 19.10-15.11
Miejsce: Warszawa, Krakowskie Przedmieście, róg Karowej
kulturasieliczy.pl



<<<WWAA, Przyszłość w kulturze: europejskie środki na dobre inwestycje,

Autor pozostaje centralną figurą w myśleniu o literaturze, sztuce i twórczości. Ogłoszona przez Rolanda Barthesa śmierć autora pozostała pobożnym życzeniem a nie opisem rzeczywistości. Pomimo krytyki, romantyczny indywidualizm pozostaje wciąż żywą i dominującą koncepcją, znakomicie wpisującą się w ideologię informacyjnego kapitalizmu, gdzie każdy jest autorem, a wszelkie nawet najbardziej banalne wytwory umysłu podlegają prawom własności intelektualnej.

Podążając za krytyką Barthesa i Faucaulta przyjrzymy się romantycznej, indywidualistycznej koncepcji autora oraz historycznym uwarunkowaniom jej powstania, a także funkcjom, jakie ta koncepcja pełni w różnych obszarach, np. rynku sztuki czy krytyce literackiej. W tym kontekście omówimy alternatywne koncepcje twórczości na przykładzie idei kolektywów myślowych Ludwika Flecka.

Ludwik Fleck (1896-1961) - mikrobilog, specjalista z dziedziny immunologi oraz prekursor socjologii wiedzy. Jego koncepcje o 30 lat wyprzedziły opracowane przez Thomasa Kuhna pojęcie paradygmatu naukowego. Według Flecka współczesna nauka opiera się na nieaktualnych wartościach. Rozdźwięk pomiędzy współczesną praktyką naukową a starą, nieadekwatną teorią skutkuje utratą niezależności nauki na rzecz przemysłu i polityki.

Teresa Święćkowska - pracownica naukowa Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Uniwersytetu Warszawskiego, redaktorka "Bez Dogmatu"

Proponowane lektury:
1. R. Barthes, Śmierć autora, "Teksty Drugie" 1999, nr 1/2, s. 250.
2. M. Foucault, Kim jest autor?, [w:] Powiedziane, napisane. Szaleństwo i literatura, wyb. i opr. T. Komendant, Warszawa 1999, s. 199-219.
3. L. Fleck, Jak powstał odczyn Bordeta-Wassermanna i jak w ogóle powstaje odkrycie naukowe, [w:] Psychologia poznania naukowego, Lublin 2006.

czas: 19.10.2010, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa

prowadzenie: Teresa Święćkowska

Kurator WUW: Kuba Szreder

Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana



Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Heath Bunting, artysta znany w Polsce głównie z projektów z obszaru miejskiego survivalu, którego fizyczna krytyka przestrzeni miejskiej jest jednak tylko częścią jego aktywności. Buntinga zajmują tematy statusu, władzy i ekonomii. Sam edukował się artystycznie. Lukę powstałą w wyniku notorycznego braku pokory wypełnia poczuciem humoru.

Podczas wystawy w Bęc Zmianie zobaczyć będzie można m.in. cykl map statusowych (ang. status maps) - graficznych prezentacji formalno-prawnych "identyfikatorów" konkretnej jednostki, której status wymaga ciągłego gromadzenia danych: daty urodzenia, serii i numeru dowodu osobistego, paszportu, adresu zameldowania itp. Przyglądając się mapom będzie można przeanalizować dane statusowe, jakie posiada na przykład obywatel Unii Europejskiej, obywatel Polski, a jakie sam artysta.

Wśród prezentowanych prac znajdą się także: superweed kit (pudełko zawierające serię genetycznie zmutowanych nasion), day plan book (publikacja poświęcona ekonomii dnia i jego efektywnego planowania), promissory notes (weksle wystawione przez artystę, które zobowiązują go do dostarczenia ich posiadaczowi aktu artystycznego o konkretnej wartości finansowej).

Heath Bunting - Jest jednym z twórców ruchu net.art oraz założyciel www.irational.org. W latach 90. zajmował się działalnością hackerską i spammerską. Sam siebie nazywa "hacktivistą". W 2002 r. zrealizował, prezentowany w londyńskiej Tate Modern, projekt Borderxing będący dokumentacją z rocznej podróży przez Europę, podczas której wielokrotnie "nielegalnie" przekraczał granice w miejscach poza zasięgiem straży granicznej.

czas: 18.10-25.10
otwarcie: 18.10 pon, godz. 18.30
kurator: Paulina Jeziorek
miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7

<< Denny Island, fot. Heath Bunting

Nowy cykl spotkań Czytanki dla robotników sztuki* rozpocznie  seminarium, na którym prześledzimy drogę od kreatywności produkcyjnej do produkcji kreatywności albo inaczej od hegemonii mas pracujących do "kapitalizmu kognitywnego".

Wyzwolenie sił twórczych tkwiących w człowieku lub w zbiorowości ludzkiej było jednym z głównych toposów teorii emancypacyjnej co najmniej od początku XIX wieku. Rozważano optymalne warunki dla rozkwitu ludzkiej kreatywności, próbowano zidentyfikować to, co oddziela  twórczą naturę  człowieka od jej właściwego powołania oraz wskazać na prawdziwie kreatywne siły społeczne i historyczne. Kreatywność  miała być celem walki, jak i orężem skierowanym przeciw temu, co skostniałe, przewidywalne, rachityczne, mechaniczne i martwe.

Po rewolcie roku 1968 nastąpiło przewartościowanie roli kreatywności w kapitalistycznych stosunkach produkcji oraz stosunkach społecznych. Kreatywność  stała się programem, cnotą i przedmiotem troski kapitalistów, rządów, autorytetów i pedagogów. Tym samym kapitalizm głosił utopię syntezy twórcy i wytwórcy w każdym z nas. Artysta, naukowiec i intelektualista - duchy niespokojne i niepokorne - stali się siłami wytwórczymi współczesnego świata, jego architektami i budowniczymi. Na czym polegała ta rewolucyjna, a przecież subtelna zmiana? Na ile chodzi tu o ideologię, na ile o głęboko zakorzenioną praktykę, o dyskurs organizujący nasze widzenie świata?

Prowadzenie: Michał Kozłowski
Proponowane lektury: Mario Tronti "Lenin w Anglii" (ang); Sergio Bologna "Plemię krętów"(ang).
Pomoce naukowe: www.wuw2010.pl lub pod adresem: szymon[at]funbec.eu

czas: 5.10, wtorek, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa

*Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów nawiązujących do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

Kurator WUW: Kuba Szreder / Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy


<< Rada Robotnicza włoskiej fabryki, lata 60. XX wieku, źródło: libcom.org

Wolny Uniwersytet Warszawy zaprasza wszystkich do udziału w nowym semestrze pracy, który uwieńczony zostanie grudniowym zjazdem Swoją drogą II.

Kontynuujemy krytyczny namysł nad transformacją sfery publicznej w Polsce, analizujemy bieżące zmiany, które zachodzą w obiegu tworzenia kultury, w świecie niezależnych inicjatyw, oficjalnych instytucji sztuki, akademii i uniwersytetów.

Zapraszamy do udziału w dyskusjach wokół Czytanek dla robotników sztuki. W tym sezonie seminaria  poprowadzą: Michał Kozłowski, Teresa Święckowska, Kuba Szreder, Ola Hirszfeld oraz Anna Zawadzka. Na spotkaniach śledzić będziemy niebezpieczne zwiazki kultury i kognitywnego kapitalizmu, poddamy wiwisekcji figurę autora i praw autorskich. Zanalizujemy powszechny przymus bycia kreatywnym, prowadzący do wykluczenia, wyzysku i alienacji. Będziemy dyskutować o roli praw autorskich we współczesnym kapitalizmie i ruchu open source jako alternatywnym sposobie organizacji społeczeństwa.

Wolny Uniwersytet Warszawy - utworzona w 2009 roku, nomadyczna i sieciowa instytucja edukacyjna. WUW powołany został z myślą o podnoszeniu kompetencji środowisk związanych z kulturą, jest otwarty dla uczestników z całego kraju. Nasze działania nawiązują do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji. www.wuw2010.pl

czas: październik-grudzień, wtorki, g. 18.30
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy
 

Na krańcu to wystawa, której sam tytuł jest kropką nad i. Pokazuję na niej prace, które cenię bo przykuły moją uwagę, zaniepokoiły mnie - wyjaśnia kuratorka. Część z nich od dłuższego czasu czekała na ujrzenie światła  dziennego. Pokazywane na wystawie prace są proste i zaskakujące,  tworząc razem mieszankę wybuchową eksplorują zakamarki naszej wyobraźni.

Miasto fotografowane z samolotu daje skrajnie obiektywny wgląd w swoją strukturę. Mechaniczna dokumentacyjna maniera zastosowana w pracy Warszawa z góry Mikołaja Długosza, dotykając tematu końca prywatności w świecie nieustannie dygitalizowanym przez kamery, jednocześnie dostarcza nieoczekiwanych przyjemności estetycznych. Jadalna praca Toma Bogaerta Czarna skrzynka, uwodząca swoją monumentalością stoi w milczeniu niczym puszka Pandory. Bezgłowy bohater pracy Socks holder Ariela Schlesinger to elegant w dziurawych i brudnych skarpetach. Co mu się stało? Czy to żart? Czy może ktoś za bardzo zbliżył się do niego? Równie zagadkowa i mroczna praca jest  Ivo Nikicia, krystalicznie czysta i brudna jednocześnie. Nie pozwala zasnąć.

kurator: Katarzyna Wyrozębska/Galeria Interview*
Galeria w której Wyrozębska przeprwadza wywiady na żywo z zaproszonymi artystami

Czas: 5-15.10, otwarcie: 5.10, wt, g. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<<<Ivo Nikić: Rękawiczki, 2009

Warszawa jest miastem dziurawym, miastem szerokich prospektów i nieoczekiwanych wyrw w zabudowie. Spekulowanie na temat miasta hipergęstego może się tu wydawać hiperfuturologią. Jednak na tyłach Hożej i Mokotowskiej wciąż jest dużo ziemi, kamienica na rogu placu Trzech Krzyży od lat czeka na rewitalizację, a zaraz obok 16-metrowy lokal Bęc Zmiany łączy funkcje galerii, sklepiku, punktu informacyjnego, a okazjonalnie bógwieczego.
Właśnie tam, na jedynym skrawku przestrzeni, który przypomina klasyczny galeryjny white cube, czyli na suficie, powstać miała instalacja Jerzego Goliszewskiego komentująca architekturę hipergęstą, tymczasową, architekturę w wiecznym stanie przejściowym.

Na suficie zakwitnąć miały blaszane dachy bazarowych straganów, przeniesiony w skali 1:1 fragment pejzażu, który do niedawna można było podziwiać z korony Stadionu X-lecia albo peronów stacji Stadion: oceanu lekkich daszków z różnych materiałów, taki sam jak w favelach i na bazarach na całym świecie.

Likwidacja targowiska na Stadionie X-lecia spowodowała przeniesienie Jarmarku Europa ze świata realnego na poziom idei, mitu, legendy. Fragment spontanicznej architektury bazaru przenieśliśmy więc na Mokotowską i umieściliśmy w zaprzyjaźnionej kamienicy artystycznej 5-10-15 jako readymade'ową instalację architektoniczną, kawałek architektury "w tranzycie" wymyślony po to, by pojawił się na chwilę. Szybkość zmian w mieście przerasta jednak nawet tymczasowe obiekty. Mogą stać się bezużyteczne, zanim zostaną wybudowane, podobnie jak Tranzytowy stragan, który nie trafił na targowisko - nie zdążył. Jarmark Europa został właśnie zburzony z powodu realizacji budowy Stadionu Narodowego.

Jerzy Goliszewski -  studiował malarstwo i grafikę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się instalacją, malarstwem i grafiką warsztatową. W swoich pracach wykorzystuje najczęściej zwykłe materiały takie jak drewno czy papier, jednak zdarza mu się również eksperymentować z innymi tworzywami. Żyje i pracuje w centrum Warszawy. www.jerzygoliszewski.com

Grzegorz Piątek (1980) - krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Kurator (wraz z Robem Wilsonem, RIBA) wystawy "OPEN:POLAND. Architecture and Identity" (Londyn, 2009). Kurator (z Jarosławem Trybusiem) wystawy "Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings" w Pawilonie Polonia nagrodzonej Złotym Lwem podczas Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r. Od 2005 redaktor merytoryczny w miesięczniku "Architektura-murator".

Cykl Synchronicity_3 poświęcony jest mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami. Niewielki lokal wynajmowany przez Bęc Zmianę w centrum Warszawy stanowi inspirację oraz wyzwanie dla zaproszonych do współpracy architektów, artystów i dizajnerów. www.synchronicity.pl

Jerzy Goliszewski: Tranzyt
kurator: Grzegorz Piątek
czas: 13.08- 30.09
miejsca: Bęc Zmiana [instalacja], Mokotowska 65
5-10-15 [obiekt], Mokotowska 73, Warszawa

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Współpraca: 5-10-15

Projekt realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy
  

<< Jerzy Goliszewski: Tranzyt, 2010

Polaris. Lato 2009 to pierwsza część dwu etapowego projektu Polaris, zrealizowana  podczas wyprawy organizowanej przez Instytut Geofizyki Państwowej Akademii Nauk do stacji polarnej Hornsund na Spitsbergenie latem 2009 roku. Na miesięczną wyprawę statkiem badawczym Horyzont 2 na trasie Gdynia - Spitsbergen - Gdynia, Bąkowski zabrał strój niedźwiedzia polarnego wykorzystywany dotychczas podczas ludowych obrzędów ludowych na Opolszczyźnie. Performance, a zarazem fotograficzna sesja odbyły się nocą  przy brzegu Morza Arktycznego w okresie dnia polarnego.

Premierowy pokaz wyników wyprawy miał miejsce w nowojorskiej Scaramouche co Fruit & Flower Deli Gallery od listopada 2009 do stycznia 2010 roku. Bęc Zmiana, po raz pierwszy w Polsce, prezentuje projekt Polaris w rocznicę polarnej wyprawy.

Mój niedźwiedź polarny pochodzi z Opolszczyzny, jest uszyty z owczych skór i przypomina raczej polarnego wilkołaka o wesołym wyglądzie  Był przez kilkanaście lat, podmiotem dziwnego rytuału - tzw. wodzenia niedźwiedzia, będącego wyrazem jakiś osobliwych a może właśnie całkiem zwyczajnych tylko zapomnianych splotów natury z kulturą człowieka. Trochę pogański przekaz. Projekt polegał  na tym by zabrać to kuriozum na wyspę na Morzu Arktycznym czyli tam gdzie ono paradoksalnie przynależy i zrobić to tak na serio, bez ściemy, nie samolotem a statkiem, podróżować jako członek wyprawy polarnej do stacji badawczej.  Zdjęcie z niedźwiedziem-człowiekiem trzymającym lampę rozświetlającą miejsce gdzie na niebie powinna znajdować się Gwiazda Polarna to wszystko spina. I na szczęście nic nie tłumaczy. Kuba Bąkowski

Kuba Bąkowski (1971) autor instalacji, fotografii, performansów, wideo, obiektów i rzeźb. W 2001 roku ukończył Wydział Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Mieszka i pracuje w Warszawie. www.kubabakowski.net

Otwarcie: 3.08, wtorek, g. 19.00
Czas: 3.08-12.08
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Projekt Polaris zrealizowano przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

<< Kuba Bąkowki: Polaris, lightbox, 2009

Z okazji 221 rocznicy wybuchu Rewolucji Francuskiej, zwanej też Wielką, proponujemy wycieczkę po sprzecznościach późnego kapitalizmu z tekstami Henri Lefevre'a i Gyorgy Lukacsa w zanadrzu. Choć pogoda, podobnie zresztą, jak sytuacja polityczna, skłaniałyby raczej do praktycznej realizacji apoteozy lenistwa, my - realizując mieszczański ideał samoograniczania, zajmiemy się rekonstrukcją miejskich utopii, teorii krytycznej i romantycznej miłości.
Prawo do miasta to - twierdzi Lefebvre - prawo do miasta jego mieszkańców. Nie współczesnych "Olimpijczyków" - klasy rządzącej, która już nigdzie nie mieszka, gdyż nieustanna mobilność stała się jej życiową praktyką, ale proletariatu - tych, którzy zmuszeni są mieszkać tam, gdzie mogą - ludzi skazanych na swoje miejsce pobytu, których przemieszcza się zgodnie z wymogami mody, których osiedla się poza granicami centrum i których stłacza się w umożliwiających zaledwie "przeżycie", ale nie prawdziwe życie domach.
"Miejskie powietrze emancypuje" powiedział Marks, i warto się chyba zastanowić, co to znaczy dzisiaj. Czy wolne od resentymentu, witalne i materialistyczne propozycje Lefebvre'a, wzmocnione później przez sytuacjonistów, nadal nas uwodzą? Jak prawo do miasta brzmi dzisiaj i co właściwie znaczy podział na klasę panującą i proletariat w galopującej postmodernie?

Proponowane lektury: H. Lefebvre, Prawo do miasta, 1967; H. Lefebvre, Społeczeństwo obywatelskie, 1986; G. Lukacs, W stronę romantycznej filozofii życia oraz Forma roztrzaskana o życie: Soren Kierkegaard i Regine Olsen [w:] Pisma krytyczno-teoretyczne Georga Lukacsa, Warszawa 1994

prowadzenie: Ewa Majewska
goście: Łukasz Stanek, Maciej Czeredys, Lidka Makowska

Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2010. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

Czas: 13.07, wtorek, g. 18.30
Miejsce: KNOT na Pradze Północ (Warszawa, ogród Pałacyku Konopackiego, ul. Strzelecka 11/13, róg ze Środkową, dojazd: tramwaj 73 przystanek Konopacka, tramwaje 3 / 4 / 25 przystanek Bródnowska)

Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana / Kurator WUW: Kuba Szreder
www.wuw2010.pl

Projekt WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Wolny Uniwersytet Warszawy, korzystając z gościny KNOT-a, zaprasza wszystkich do wspólnego planowania kolejnego zjazdu (konferencji, kongresu, spotkania) Swoją drogą II, który odbędzie się w grudniu 2010 r. Przed uczestnikami i potencjalnymi współpracownikami stawiamy jeden cel:  podczas Barcampu chcemy przedyskutować plan organizacji tego wydarzenia, jego zakres programowy oraz strukturę działania.

Wstępna, wyjściowa propozycja programowa na grudniowy zjazd to dalszy, wspólny namysł nad neoliberalną transformacją sfery publicznej w Polsce. Tym razem proponujemy rozszerzenie zakresu refleksji: krytyczny namysł nad polem produkcji kulturalnej chcemy połączyć z badaniem przemian w sferze nauki oraz szkolnictwa wyższego (tzw. proces boloński, reforma mechanizmów finansowania badań naukowych, zmiany w funkcjonowaniu mechanizmów grantowych, nowe mechanizmy zarządzania kadrą naukowo-dydaktyczną itd.). Oba pola poddawane są obecnie bardzo podobnemu neoliberalnemu formatowaniu i dyscyplinowaniu. Łącząc refleksję nad tymi dwoma obszarami, w które wielu z nas jest równolegle uwikłanych, mamy większą szansę na postawienie trafnej diagnozy sytuacji i opracowanie mechanizmów oporu przed neoliberalną hegemonią.

Istnieje możliwość rozliczenia kosztów przejazdu oraz noclegu dla uczestników spoza Warszawy. Ilość środków jest jednak ograniczona, prosimy więc o jak najszybsze aplikacje na adres: szymon@funbec.eu


Swoją Drogą Gra Wstępna
Barcamp Wolnego Uniwersytetu Warszawy
Czas: 11.07, niedziela, g. 12.00-16.00
Miejsce: KNOT na Pradze Północ: ogród Pałacyku Konopackiego, ul. Strzelecka 11/13, róg ze Środkową, Warszawa
Dojazd: tramwaj 73 (przystanek Konopacka), tramwaje 3, 4, 25 (przystanek Bródnowska)
www.wuw2010.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy   

<< Znak: Janek Simon

Wystawa Dziwne odnosi się do teorii spiskowych, tajemniczych zjawisk i ich opisów funkcjonujących w obiegowej informacji, w tzw. powszechnej wiedzy. Niewytłumaczalne zdarzenia, katastrofy, klęski żywiołowe popychają do tworzenia równie tajemniczych wypowiedzi na ich temat. Artysta odwołuje się do sfery społeczno-popowej, w której one funkcjonują. Każde takie zjawisko ma w informacyjnych programach telewizyjnych swoje logo, oprawę graficzną, znak dźwiękowy i schematyczne przedstawienie, jak np. Powódź czy Katastrofa. Te "ikonki" mają pomagać w percepcji tych wydarzeń, tłumaczyć je, spłaszczać i kompresować. Prace Rafała Dominika są odbiciami tych tajemniczych zdarzeń.

Na prezentację składają się obiekty-rzeźby oraz prace wideo. Zostaną one zaprezentowane w Bęc Zmianie, a w tym samym czasie część obiektów zostanie czasowo zaprezentowana w przestrzeniach parkowych nad Wisłą. Obiekty wykonane z materiałów łatwych w transporcie, będą "wędrować" po Warszawie.

Rafał Dominik (ur. 1985) - autor i współautor takich interdyscyplinarnych inicjatyw twórczych jak: Mebleks, Fale Bałtyku (wraz z Ulą Niemirską), oraz projektów muzycznych Galactics (disco polo) i Donkey Donk (techno). Studiował malarstwo w pracowni Leona Tarasewicza na warszawskiej ASP. Mieszka w Warszawie. www.mebleks.blogspot.com

DZIWNE
wędrujące obiekty Rafała Dominika
Start: 08.07, czwartek g. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa
oraz parki nad Wisłą w Warszawie

<< Rafał Dominik, Dziwne, 2010

W siebie to poświęcona twórczości Ani Witkowskiej i Adama Witkowskiego publikacja, której premiera odbędzie się podczas finisażu poszerzającej świadomość wystawy 10 Hz. Bogato ilustrowany polsko-angielski album towarzyszy gdańskiej wystawie Ani  i Adama Sleepwalk i jest niemal retrospektywną ich twórczości! Do napisania tekstów zaproszeni zostali: Iwona Bigos, Daniel Muzyczuk, Agata Rogoś, Stach Ruksza, Marcin Dymiter, Bogna Świątkowska, Dominik Kuryłek, Monika Weychert-Wałuszko i Sebastian Cichocki. Oprawa graficzna i redakcja jest wynikiem pracy Ani Witkowskiej. Wydawcą jest Gdańska Galeria Miejska 1.

Ania Witkowska, Adam Witkowski: W siebie
Czas: 07.07, środa, g. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
www.synchronicity.pl

Wystawa 10 Hz jest częścią projektu Synchronicity_3 realizowanego dzięki dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy


<< Ania Witkowska, Adam Witkowski: W siebie, Gdańsk 2010

W ramach Święta Warszawy / wrszw.pl* zapraszamy na premierę nowej serii koszulek AS i MIELONKA autorstwa duetu typograficznego Fontarte, a także na prezentację sztandaru zaprojektowanego przez Jakuba Stępnia!

Magdalena Frankowska (1972) i Artur Frankowski (1965), działają jako studio projektowe od roku 2004. Są autorami książki o Henryku Berlewim, prekursorze współczesnej typografii funkcjonalnej i grafiki reklamowej. www.fontarte.com

Jakub Stępień aka Hakobo (1976) - absolwent łódzkiej ASP, należy do czołówki pokolenia młodych polskich projektantów. Współpracuje z najważniejszymi instytucjami sztuki w Polsce tworząc dla nich plakaty i katalogi wystaw oraz współpracując przy aranżacji ekspozycji. www.hakobo.pl

*WRSZW.pl to powstający właśnie niekomercyjny portal-platforma, która ma być codziennym przewodnikiem po warszawskich aktywnościach społeczno-kulturalnych, skrótem, który wyłowi z gąszczu informacyjnego wydarzenia środowiskowe. Wspólnie z innymi warszawskimi inicjatorami aktywności kulturalnych zebraliśmy się w grupę. Bo grupą raźniej. Bo grupą pewniej. Bo grupą skuteczniej. Budujemy portal, by budować środowisko. Budujemy środowisko, żeby tworzyć nowoczesne miasto. Zaczynamy prezentacją lipcowego, zwyczajnego/niezwyczajnego programu działania. Jest zwykły, bo nie planowany latami. Tak właśnie działamy na co dzień, często 365 dni w roku. Jest niezwykły – bo w takiej masie budzi radość.

Fontarte: Mielonka+AS | Jakub Stępień: Sztandar
koszulki i sztandar przodowników pracy
Czas: 05.07, poniedziałek, g. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa
wrszw.pl

<< Fontarte, Wawa, 2010

Rozmawiając o przyszłej formie wspólnoty, projektujemy społeczne utopie, dając uwieść się wizji społeczeństwa jako skończonej całości. Niemożliwość realizacji postulatu idealnej całości podważa naszą wiarą w słuszność ideałów, które leżały u jej podłoża. Znany argument wysuwany przeciwko zwolennikom komunizmu stwierdza, że "ideały były dobre tylko zawiodła praktyka". W czasie Czytanek potraktujemy to zdanie nie jako normatywną ocenę, ale opis rzeczywistości społecznej. Poddająć tym samym pod dyskusję koncepcję społeczeństwa jako asemblażu, który składa się z elementów tworzących całość, która nie jest logicznie konieczna, ale kontyngetnie obowiązująca. Spojrzymy na porażki społecznych projektów, jako punkty konieczne dla przejścia do innego układu elementu, które nie tylko są ciekawe poznawczo, ale również zawierają potencjalność transgresywnego działania.

Lektury:
1. Manuel DeLanda: A New Philosophy of Society. Assemblage Theory and Social Complexity
2. Oskar Hansen: Ku Formie Otwartej

Czytanka #2: Potencjał porażki/ The potential of failures
Czas: 01.07, czwartek, g. 18.30
Miejsce: KNOT na Ursynowie, Kopa Cwila
Prowadzenie: Joanna Erbel, gość specjalny Jon Brunberg
 
*Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2010. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
www.wuw2010.pl

WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy   

<<< Pola Dwurnik: Mapping The Knot, seria rysunków, 2010

Ścieżka Kapuścińskiego na Polu Mokotowskim w Warszawie jest już otwarta! Towarzyszy jej bezpłatny przewodnik po życiu Kapuścińskiego i historii Pola Mokotowskiego.

Pole Mokotowskie to jedno z ulubionych miejsc warszawiaków, rozległy park w centrum stolicy. Dawniej był na nim wojskowy plac ćwiczeń, wyścigi konne, pierwsze w Warszawie lotnisko pasażerskie. Przed wojną planowano utworzenie na tych terenach imponującej rozmachem Dzielnicy Reprezentacyjnej – to tu stanąć miała Świątynia Opatrzności Bożej. Spacer po Polu Mokotowskim, to także spacer po Warszawie niezaistniałej.

Ścieżka Kapuścińskiego jest inicjatywą Rady i Zarządu Dzielnicy Ochota, które wybrały ten sposób jako formę upamiętnienia pisarza, wieloletniego mieszkańca Ochoty. Otwarciu ścieżki, zaprojektowanej przez kolektyw KnockoutDesign we współpracy z Marianem Misiakiem ścieżki, towarzyszy publikacja będąca przewodnikiem po życiu Ryszarda Kapuścińskiego, a jednocześnie prezentująca historię Pola Mokotowskiego. Teksty napisali: Max Cegielski, Roman Kurkiewicz, Agata Pyzik, Paulina Sieniuć, Magda Śliwka i Jarosław Trybuś. Zaprojektowana przez Magdę Piwowar bogato ilustrowana książka jest bezpłatna.
Przewodnik wydany przez Biuro Promocji Warszawy dostępny jest w Warszawie m.in w siedzibie Fundacji Bęc Zmiana (UWAGA: odbiór wyłącznie osobiście).

<<<Ryszard Kapuściński i Pole Mokotowskie, projekt książki: Magda Piwowar, fotografia na okładce: Mikołaj Grospierre

W 2010 roku cykl interdyscyplinarnych wydarzeń Synchronicity poświęcony jest mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami. Niewielki lokal wynajmowany przez Bęc Zmianę w centrum Warszawy stanowi inspirację oraz wyzwanie dla zaproszonych do współpracy architektów, artystów i dizajnerów.

Rozpoczynamy od spojrzenia w przestrzenie wewnętrzne: Ania Witkowska i Adam Witkowski, dwoje artystów często odnoszących się w swoich pracach do świata popkultury, wykonało replikę słynnej Dream Machine. Urządzenie to, skonstruowane w latach 60. przez beatników Briona Gysina i Williama S. Burroughsa oraz matematyka Iana Sommerville'a, wywołuje w mózgu fale alfa (8-12 Hz), charakterystyczne dla stanu głębokiej relaksacji, medytacji, zasypiania. Unieważniając świat zewnętrzny, koncentruje nas na wewnętrznych, nieograniczonych, przestrzeniach. Wystawę dopełniają prace wideo.

Zacząłem od założenia, że jeśli faktycznie będę obserwował samego siebie podczas snu, to będę wówczas obserwował również, czy mam na sobie te same rzeczy, w których poszedłem spać; rzeczy te, postanowiłem zmieniać co cztery dni. Byłem przekonany, że przypomnienie sobie, w jakich rzeczach położyłem się spać, nie sprawi mi w śnieniu żadnego kłopotu. Dyscyplina, jakiej nabyłem podczas moich ćwiczeń w śnieniu, pozwalała mi sądzić, że potrafię odnotować takie szczegóły w pamięci, a później przypomnieć je sobie podczas śnienia. Starałem się ze wszystkich sił postępować według mego kryterium, ale rezultaty nie były takie, jakich się spodziewałem...
Carlos Castaneda, Sztuka Śnienia, tłum. Magdalena i Piotr Hermanowscy, Poznań 1998.

Adam Witkowski – (ur. 1978) zajmuje się sztuką wizualną (malarstwo, grafika, instalacja, wideo) oraz dźwiękiem i muzyką (projekty radiowe, muzyka teatralna, muzyka filmowa, nagrania terenowe). Od 2007 wykłada na ASP w Gdańsku w pracowni Grafiki Multimedialnej. www.adamwitkowski.com

Ania Witkowska – (ur. 1978) zajmuje się sztuką wizualną (instalacja, wideo) i projektowaniem graficznym. Często nawiązuje do popkultury, świata konsumpcji wprowadzając w nie wirusa sztuki, igra ze światem reklamy i strategiami marketingowymi. www.aniawitkowska.com

Ania Witkowska, Adam Witkowski
10 Hz (dream machine, wideo)
czas: 15.06-07.07
miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
www.synchronicity.pl

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

ArtBazaar Records to wytwórnia fonograficzna wydająca muzykę tworzoną przez artystów sztuk plastycznych.

Przedsięwzięcie nawiązuje do działającej w latach 80. studenckiej wytwórni Alma Art, która wydawała płyty winylowe z muzyką autorstwa artystów związanych z warszawską Galerią RR. Muzyka  towarzyszyła projektom i wystawom artystów podczas wernisaży, oraz urządzanych w galerii koncertów. Na dziewięciu płytach wydanych przez Alme Art znalazła się muzyka stworzona między innymi przez Andrzeja Bieżana, Andrzeja Mitana, Krzysztofa Knittla, Jubileuszowej Orkiestry Helmuta Nadolskiego czy też Jarosława Kozłowskiego. W całym przedsięwzięciu równie ważną rolę co muzyka odgrywały okładki albumów projektowane i wykonywane przez artystów takich jak Edward Krasiński, Andrzej Szewczyk, Ryszard Winiarski, Tadeusz Rolke czy Włodzimierz Borowski.

ArtBazaar Records podobnie jak Alma Art udostępnia muzykę tworzoną przez najmłodsze pokolenie artystów. Płyty wydawane są w nakładzie 250 egzemplarzy z czego 66 egzemplarzy w ręcznie wykonanych przez artystów okładkach. Płyty dostępne są w sprzedaży!

ABR 001 - Mariusz Tarkawian: Ameboid
Na album Ameboid składa się muzyka elektroniczna łącząca syntezatorowe dźwięki z zaskakującymi odgłosami świata zewnętrznego - ludzkimi głosami, ludowymi zaśpiewkami, odgłosami cywilizacji. 66 okładek albumu zostało wykonanych ręcznie przez Mariusza Tarakawiana. Każda okładka jest inna!

ABR 002 - Wojtek Bąkowski: Zsyp
Zsyp mógłby być soundtrackiem do nieistniejącego Filmu Mówionego 0. Składające się na album słuchowisko w trzech częściach opowiada o rzeczach i sprawach, których nie zauważamy na co dzień -warczących lodówkach, oddechach, rozmowach zza ściany, tajemniczych chomikach żyjących w ścianach naszych mieszkań. Na drugiej stronie płyty artysta umieścił tylko jeden utwór - opus magnum, czarną suitę Śmierć.

Czas: 10.06 (czw.), g. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<< Mariusz Tarkawian: Ameboir, Artbazaar Records, 2010

W rocznicę stypy po Witrynie* w oknie lokalu Bęc Zmiany Julia Staniszewska i Agnieszka Sural - kuratorki oryginalnej Witryny z placu Konstytucji w Warszawie - prezentują fragment monitoringu pracy Oskara Dawickiego Dziesięć tysięcy. W ramach swojej pracy artysta upublicznił hipotetyczny budżet na realizację wystawy eksponując go w Witrynie w postaci pliku banknotów. Dodatkowo w przestrzeni galeryjnej zainstalowano dwie kamery przemysłowe, nadzorujące bezpieczeństwo wystawionych pieniędzy. Kamery miały zarejestrować potencjalnych grabieżców Dziesięciu tysięcy. Zarejestrowany obraz sytuacji z wnętrza i sprzed Witryny stał się jednak źródłem informacji na temat widzów i przypadkowych świadków wystawy. Taśma z monitoringu pracy stała się panoptycznym studium, umożliwiającym obserwację widzów, którzy często nie wiedzieli lub zapominali, że są obserwowani.

* Mija właśnie rok od zawieszenia działalności autorskiej galerii Witryna, funkcjonującej od września 2007 do czerwca 2009 roku. Witryna prezentowała dzieła poza tradycyjnym kontekstem muzeum czy galerii, znajdując się na pograniczu instytucji i przestrzeni publicznej. Zamknięcie Witryny było wynikiem sprzeciwu kuratorek wobec próby przejęcia projektu przez kierownictwo InfoQultury. Galeria miała wznowić działalność w porozumieniu z nowym zarządcą lokalu. Obietnica wyłonienia w drodze konkursu nowego gospodarza InfoQultury, złożona przez dyrektora Biura Kultury, pozostała jednak niespełniona.

Czas: 2-14.06, otwarcie: 2.06 (środa), godz. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
Kuratorki: Julia Staniszewska, Agnieszka Sural
obsługa monitoringu: Bartek Kraciuk
www.dobrawitryna.com

<< Oskar Dawicki: Dziesięć tysięcy, kadr z monitoringu, 2008

Zestaw gier i zabaw prosto z polskich podwórek, kurtki z nadrukami inspirowanymi polską sztuką najnowszą, smoczki w kształcie konturu Polski oraz dwukolorowa kredka z Polski to projekty nagrodzone przez jury drugiej edycji konkursu na gadżet promujący kulturę polską!

Do tegorocznej edycji konkursu, organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza, zgłoszono 114 projektów. Podczas obrad w dniu 24.05 po zapoznaniu się ze zgłoszonymi pracami Jury Konkursu nie przyznając pierwszej nagrody wydało następujący werdykt:

Dwie II nagrody po 8 000 zł przyznano pracom „Played in Poland“ autorstwa Ewy Odyjas (kod konkursowy: 122334) oraz „Kurtka“ autorstwa Dominiki Laskowskiej i Dominiki Raczkowskiej (kod konkursowy: zadora)

Dwie III nagrody po 4 000 zł przyznano pracom „Smok“ autorstwa Wojciecha Gierlotki, Artura Garbuli (kod konkursowy: 444203) oraz „Greetings from Poland“ autorstwa Katarzyny Jasińskiej (kod konkursowy: kkk)

Wyróżnienia honorowe otrzymały dwie prace: „Dzikie tropy“ Edyty Ołdak (kod konkursowy INDAGNA) oraz „Brzozowe podkolanówki i rajstopki“ Natalii Bieńkowskiej (kod konkursowy: 709316)

Nagrodzone projekty nawiązują do bogatej kultury polskiej akcentując jej barwny, nowoczesny oraz przyjazny młodym ludziom charakter. Zespół autorów zwycięskich propozycji zostanie zaproszony do pracy nad realizacją zaproponowanych przez siebie projektów. Projekty nagrodzone w konkursie trafią do produkcji.

Konkurs skierowany był do studentów i absolwentów wydziałów projektowania, architektury oraz kierunków artystycznych szkół wyższych. Zadanie konkursowe polegało na stworzeniu gadżetu promującego Polskę jako kraj nowoczesny i otwarty. Organizator oczekiwał projektów przyjaznych dla młodego odbiorcy wzbudzających jego zainteresowanie i wywołujących pozytywne skojarzenia z kulturą polską.

Galeria Murrr to 24 metry galerii ulicznej na warszawskiej Pradze. W tym roku pierwszą odsłoną galerii jest Berek, mural Iwony Zając.

Iwona Zając często podejmuje problematykę społeczną. Od 2000 r. zajmuje się malarstwem ściennym, swoje murale pokazywała w Polsce i za granicą. Do najbardziej znanych jej projektów należy Stocznia - seria szablonów na zewnętrznych murach Stoczni Gdańskiej, przedstawiająca opowieści stoczniowców związane z ich życiem i pracą. Od paru lat temat jej muralów ogniskuje się wokół rodziny: Mama, Cudzoziemka, On mnie tego nauczył. Podobnie jest z Berkiem, pracą, którą Iwona Zając zrealizowała na zaproszenie Galerii Murrr.
- W swoich muralach opowiadam swoje prywatne historie, bawię się formą, kolorem, dzielę się z widzem tym, co mnie drażni, fascynuje, porusza. Na murach maluję mój osobisty dziennik, zapis mojego życia - mówi artystka.
Iwona Zając (ur. 1971). Mieszka w Gdańsku i Londynie. Malarka. Od 2002 roku rezydentka Kolonii Artystów (obecnie Młodego Miasta) na terenie Stoczni Gdańskiej. iwona-zajac.com

Galeria Murrr powstała w 2009 r. Zaproszeni artyści prezentują tam prace stworzone specjalnie dla tej przestrzeni, z myślą o specyfice miejsca, a także o charakterze najbliższej okolicy. W Galerii Murrr prace artystów ze sobą współgrają, nakładają się na siebie, wzajemnie ze sobą dialogują. Artyści prezentowani we wcześniejszych odsłonach: Dominik Cymer, Truth, Jan Kallwejt.

Miejsce: Mur Lay's, Zamoyskiego 24/26, Warszawa
Czas: od 25.05.2010
Start: 25.05, wtorek, g.12.00
www.galeriamur.pl

DZIĘKI WSPARCIU:

Album i wystawa 1994, autorstwa Mikołaja Długosza, to refleksja nad podstawami współczesnej polskiej kultury konsumpcyjnej. Prezentuje, pochodzące z epoki definiowanej przez turbokapitalistyczne przyspieszenie Planu Balcerowicza, marzenia o towarach i konsumpcji, rzeczy dostępnych po okazyjnej cenie i w dużej ilości w sieciach hipermarketów. Prezentowane przez Długosza fotografie "pakszotowe" powstały w 1994 r. na potrzeby druków promocyjnych.

"W 1994 Mikołaj Długosz łączy pasję antropologa codzienności, kolekcjonera nudnych fotografii i wrażliwego na urodę świata estety. 1994 to katalog rzeczy bez ceny, wyjętych niejako z komercyjnego kontekstu, choć przecież nie z historii, o czym świadczy tytuł projektu. Abstrakcyjne tło i konkret towaru, to zostaje, podobnie jak wspomnienia z rzeczami związane, z  fetyszami, wokół których kręciło się niegdyś życie konsumenckich mas. 1994 to nie jest ani piekło, ani niebo rzeczy, prędzej coś pomiędzy. Nie jest to też rzecz kultowa, raczej powszednia, banalna. To taki poziom zero reklamowej fotografii i komercyjnej fantazji". Adam Mazur

Mikołaj Długosz (ur.1975). W latach 1999-2002 studiował w PWSFiT w Łodzi, zaś od 2002 roku utrzymuje się z fotografowania ludzi dla ilustrowanych magazynów (m.in. "L'Uomo Vogue" i angielskiego "Tank Magazine"). Wystawiał swoje prace na wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. Laureat nagrody Chimera 2005 za okładkę Magazynu Lajfstyle. Autor albumu i wystawy Pogoda Ładna, oraz albumu Real Foto będącego zbiorem zdjęć znalezionych w Internecie.

1994, WYSTAWA
czas: 17.06-17.07
miejsce: Geleria M2, Oleandrów 6, Warszawa

Publikacja ukazała się dzięki wsparciu otrzymanemu od: Coca-Cola

<< Mikołaj Długosz: 1994

Premiera najnowszego albumu Mikołaja Długosza, zatytułowanego 1994 jest główną atrakcją tegorocznych Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie!

Prócz tego na wspólnym stoisku Fundacji Bęc Zmiana oraz Wydawnictwa 40 000 Malarzy:
- spotkanie z Piotrem Bazylko i Krzysztofem Masiewiczem, autorami 77 dzieł sztuki z historią
-książki w promocyjnych cenach
-koncert chopinowski na gwizdku!
Zapraszamy!

264B: STOISKO WYDAWNICTW NIEZALEŻNYCH
sztuka, dizajn, architektura, fotografia
Czas: 20-23.05, g. 10.00-18.00
Premiera albumu: 20.05, czw., g. 18.00
Spotkanie autorskie: 21.05, pt., g. 18.00
Miejsce: stoisko 264, sektor B
Międzynarodowe Targi Książki
PKiN, pl. Defilad 1, Warszawa

<< Mikołaj Długosz: 1994, Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa 2010

Tegoroczne Czytanki zainauguruje dyskusja wokół filmu Rzeczywistość integralna z udziałem jego autorów, czyli kolektywu h&h. Trwający 21 minut film to połączenie hipnotyzującego obrazu z równie hipnotyzującym, ideologicznie domkniętym przekazem w warstwie dźwiękowej, stanowiącym kwintesencję neoliberalnego mitu. Dodatek - możliwy punkt odniesienia w dyskusji stanowią teksty Jeana Baudrillarda: Zbrodnia doskonała (w: tegoż, Słowa klucze, Sic!, Warszawa 2008, s. 52-56) oraz Apogeum rzeczywistości (w: tegoż, Zbrodnia doskonała, Sic!, Warszawa 2008 s. 81-89).

Czytanka #1: Rzeczywistość integralna
11.05., wtorek, g. 18.30, wstęp wolny
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65/7, Warszawa
Prowadzenie: Kolektyw h&h (Ola Hirszfeld, Michał Herer)

* Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy, nastawiony na samoorganizację, równoległą wymianę wiedzy i pogłębione uczestnictwo artystów, intelektualistów, praktyków i teoretyków kultury oraz przedstawicieli różnych dyscyplin.

Wolny Uniwersytet Warszawy - utworzona w 2009 roku nomadyczna i sieciowa instytucja edukacyjna. WUW powołany został z myślą o podnoszeniu kompetencji środowisk związanych z kulturą, jest otwarty dla uczestników z całego kraju. Nasze działania nawiązują do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji. www.wuw2010.pl 

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
www.wuw2010.pl

WUW 2010 finansowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy   

<< Rzeczywistość integralna, kadr z filmu, h&h, 2009

W siedzibie Bęc Zmiany, już od wtorku, oglądać można odpryski z, odbywającej się równolegle w Zielonej Górze, wystawy Nie śpimy! oraz pleneru Impreza dobra i ryzykowna. W mikrolokalu przy Mokotowskiej 65 prezentować będziemy dokumentację fotograficzną sympozjum oraz wybór prac z wystawy w zielonogórskim BWA.

Najnowszy pokaz to druga odsłona rozwijanego przez Bęc Zmianę cyklu ekspozycyjno-informacyjnego. W tym roku na Mokotowskiej przezentujemy to, co najciekawsze w polskiej sztuce aktualnej. Bęc przybliża warszawskiej publiczności prace artystów, których wystawy w tym samym czasie odbywają się poza stolicą.

Tegoroczna edycja skierowanego do studentów i absolwentów wydziałów projektowania, architektury i kierunków artystycznych szkół wyższych konkursu, ma wyłonić projekt gadżetu promującego kulturę polską, wśród dzieci i młodzieży.

Zadanie polega na stworzeniu gadżetu promującego Polskę jako kraj nowoczesny i otwarty. Projekt powinien być oryginalny, intrygujący, wywoływać pozytywne skojarzenia z kulturą polską, a przede wszystkim powinien być bezpieczny. Autor/zespół autorów zwycięskiej propozycji zostanie zaproszony do pracy nad realizacją projektu. Wyróżnione w konkursie prace trafią do produkcji.

W ubiegłorocznej edycji konkursu na gadżet promujący kulturę polską zgłoszono ponad 150 prac. Nagrodzono projekty wskazujące na barwny, nowoczesny charakter Polski - kraju o bogatej kulturze, także osobistej, m.in. spinki do mankietów z charakterystycznymi dla języka polskiego literami Ą i Ę oraz kolorowe karabińczyki. Oba nagrodzone w 2009 r. projekty trafiły do produkcji.

nagrody: 12000 PLN / 8000 PLN / 4000 PLN
organizator: Instytut Adama Mickiewicza / www.iam.pl
jury: M. Brzywczy, C. Frejlich, E. Gołębiowska, M. Mich, G. Niwiński, J. Porębski, P. Potoroczyn, B. Świątkowska
zgłoszenia: do 21.05
wyniki: ok. 27.05

HGW: Hakobo Graphic World to monograficzna wystawa twórczości grafika i projektanta Jakuba Hakobo Stępnia, która zostanie zaprezentowana równocześnie we Wrocławiu,  oraz w Warszawie. Wystawa rozpoczyna tegoroczną edycję międzynarodowego festiwalu OUT OF STH we Wrocławiu, oraz serię pokazów zaplanowanych na ten rok przez Bęc Zmianę pozwalających warszawskiej publiczności oglądać odpryski wystaw prezentowanych w innych miastach kraju.

Wystawa HGW: Hakobo Graphic World prezentuje zarówno minimalistyczne, czarno białe, mocne znaki graficzne, jak i bajecznie kolorowe plakaty Hakobo, którego dokonania znane są lepiej zagranicą niż w Polsce.  Jakub Stępień wypracował charakterystyczny i rozpoznawalny styl w plakacie, rozbudowanych systemach identyfikacji wizualnej, jak i projektach ubioru. Absolwent łódzkiej ASP od 10 lat eksploruje motywy wywodzące się z estetyki szablonu i streetowej kultury skatowskiej, eksperymentuje z fontami, czytelnością i podważaniem utartych w projektowaniu graficznym chwytów. Wystawie towarzyszy wydawnictwo poświęcone projektom Jakuba Stępnia - wydany w limitowanej serii album HGW: Hakobo Graphic World.  



Jakub Stępień aka Hakobo (1976) – absolwent łódzkiej ASP, należy do czołówki pokolenia młodych polskich projektantów. John Foster, autor albumu New Masters of Poster Design – Poster Design for the Next Century, zaliczył do grona 50 najlepszych plakacistów świata. Jego prace prezentowane były przez holenderski magazyn Items i francuski Etapes, specjalizujące się w publikacjach o grafice projektowej. Hakobo współpracuje z najważniejszymi instytucjami sztuki w Polsce tworząc dla nich plakaty i katalogi wystaw oraz współpracując przy aranżacji ekspozycji. Autor identyfikacji wizualnej m. in. Muzeum Sztuki w Łodzi, Festiwalu Dialogu Czterech Kultur oraz pierwszego w Polsce festiwal designu – Łódź Design 2007. www.hakobo.pl

Czas: 09.04-22.05
Otwarcia: 09.04, piątek, g. 19.00,
BWA Design, ul. Świdnicka 2-4, Wrocław

Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa

<< Jakub Hakobo Stępień, HGW, 2010

Najnowsza książka Piotra Bazylko i Krzysztofa Masiewicza 77 dzieł sztuki z historią. Opowiadania zebrane to efekt kolekcjonowania historii, a nie obiektów sztuki. 77 dzieł sztuki z historią jest książką zarówno dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę ze sztuką współczesną jak i tych, którzy chcieliby poznać unikalne historie zza kulis świata sztuki.

Gdzie i kiedy artystyczna niemoc dopadła Wilhelma Sasnala? Jak i dlaczego Zuzanna Janin przygotowywała się do walki z Przemysłwem Saletą? W jaki sposób Wojciech Fangor zarobił na swoje pierwsze mieszkanie? Który z klasyków polskiego malarstwa zatytułował jedną ze swoich prac Gówno trąbi na zakręcie? Przy okazji licytacji jakiej pracy poznali się autorzy tej książki Piotr Bazylko i Krzysztof Masiewicz?

Wśród autorów tekstów i omawianych artystów m.in. Magdalena Abakanowicz, Paweł Althamer, Edward Dwurnik, Wojciech Fangor, Wojciech Fibak, Tadeusz Kantor, Józef Robakowski, Wilhelm Sasnal, Andrzej Starmach, Leon Tarasewicz, Andrzej Wróblewski, Jakub Julian Ziółowski.

W dyskusji podczas premiery ksiąźki udział wezmą: Piotr Bazylko, Karol Radziszewski, Piotr Kosiewski.

Piotr Bazylko (1968) i Krzysztof Masiewicz (1969) - autorzy bloga poświęconego rynkowi sztuki współczesnej artbazaar.blogspot.com, oraz wydanego w 2008 roku przez FundacjÍ Bęc Zmiana oraz Korporację Ha!Art Przewodnika kolekcjonera sztuki najnowszej.

Karol Radziszewski (1980) - malarz, performer, publicysta. Założyciel, wydawca i naczelny magazynu DIK Fagazine. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Piotr Kosiewski (1967) - historyk sztuki, krytyk. Stały współpracownik miesięcznika Znak i Kwartalnika Literackego Kresy. Współredaktor tomów zbiorowych m.in. Historycy polscy i ukraińscy wobec problemów XX wieku oraz Wojny bałkańskie.

Czas: 29.03.10, g. 19.00
Miejsce: Kawiarnia Numery Litery
ul. Wilcza 26, Warszawa

P. Bazylko, K. Masiewicz: 77 dzieł sztuki z historią. Opowiadania zebrane
wydawca: 40 000 malarzy, Fundacja Bęc Zmiana
format: 11,7 x 16,5 cm, bogato ilustrowana
cena: 36 PLN

Wyspa Synchronizacja - prezentowany przez Bęc Zmianę projekt Jakuba Szczęsnego unoszącej się na wodzie platformy do punktowego uzdatniania wody z Wisły zakwalifikował się do półfinału konkursu The Buckminster Fuller Challenge.

Konkurs ogłaszany co roku przez nowojorski The Buckminster Institute ma na celu wyłonienie i popularyzację projektu mogącego w przyszłości przyczynić się do rozwiązania najpoważniejszych problemów ludzkości.

Wszystkie projekty zakwalifikowane do półfinałów zostaną włączone do programu badawczego Instytutu, autorzy zwycięskiej koncepcji otrzymają grant w wysokości 100 000 dolarów na rozwój i realizację projektu. Ostateczne wyniki konkursu już w maju!

Tymczasem w Warszawie trwają już przygotowania do eksperymentalnej realizacji projektu. Urządzenie uzdatnia wodę tylko dzięki wysiłkowi chcących skorzystać z czystej wiślanej wody mieszkańców miasta - napędzane jest przez przyrządy gimnastyczne zamontowane na platformie.

*Projekt powstał w 2009 r. w ramach festiwalu Synchronicity 2, realizowanego dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy. Opisywany jest szeroko w mediach zagranicznych, nie tylko zajmujących się architekturą i projektowaniem, ale także ekologią i odpowiedzialnym biznesem.

Kompletna lista projektów zakwalifikowanych do półfinału na: http://challenge.bfi.org/30_Semi_Finalists

 << Jakub Szczęsny, Wyspa.Synchronizacja, 2009

O Buckminster Fuller Challenge TU >

Maurycy - Człowiekiem Roku 2009!

Maurycy Gomulicki, artysta, grafik, fotograf oraz autor instalacji artystycznych, bujna osobowość i koneser przyjemności, zdobył dzięki głosom czytelników Gazety Co Jest Grane "Wdechę 2009" w kategorii Człowiek Roku.
Ubiegłoroczna praca Maurycego "Światłotrysk", nazywana potocznie "różowym neonem" stoi w parku na Kępie Potockiej w Warszawie. Świeci co wieczór po zmierzchu, dzięki pomocy udzielonej nam przy realizacji projektu przez m.st. Warszawa, Dzielnicę Żoliborz oraz Vattenfall Polska.
Dziękujemy bardzo wszystkim, którzy na Maurycego głosowali!

Więcej informacji o konkursie znajdziecie ++TU

Na fotografii: ojciec i syn, czyli Maur i Atom. Więcej zdjęć Maurycego ++TU

Tematem pierwszego Zeszytu Wolnego Uniwersytetu Warszawy
jest kultura nie dla zysku. Autorzy tekstów składających się
na tę pozycję dokonują teoretycznego i praktycznego badania
warunków produkcji wiedzy i kultury w późnym kapitalizmie,
analizy kondycji życia aktywistów, twórców i animatorów kultury,
wywierania wpływu na politykę kulturalną oraz uczestnictwa
w dyskusjach o obecnym i przyszłym kształcie naszych
społeczeństw.

Publikacja podsumowuje pierwszy rok pracy Wolnego
Uniwersytetu Warszawy - nomadycznej i sieciowej instytucji
edukacyjnej będącej ośrodkiem krytycznej refleksji nad polityką
kulturalną. WUW nawiązując do tradycji wolnej edukacji, skupia
się na tworzeniu środowiska, w którym możliwa będzie krytyczna
refleksja nie tylko nad kulturą, ale także nad jej społecznym,
politycznym i ekonomicznym zapleczem. Teksty zawarte
w pierwszym Zeszycie WUW-u zajmują się nie tylko tym, jaka
sztuka powstaje, ale też tym, jak jest finansowana, produkowana
i dystrybuowana.

Czytanki dla robotników sztuki. Zeszyt 1: Kultura nie dla zysku
pod redakcją: Katarzyny Chmielewskiej, Kuby Szredera, Tomasza Żukowskiego
autorzy: Jakob Jakobsen, Gerald Raunig, Marion von Osten, Peter Spillmann, Teresa Święćkowska, Martin Kaltwasser, Rebecca Gordon Nesbitt, Ewa Majewska, NetzNetz, Adrienne Goehler, Katarzyna Chmielewska, Michał Kozłowski, Tomasz Żukowski, Michał Herer
projekt graficzny: Książki i Strony / www.kis11.pl
format: 15x22 cm
cena: 35 PLN

Publikacja  zrealizowana dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Zapraszamy na wystawę prac nagrodzonych podczas Przetworów, wydarzenia dizajnerskiego, które miało miejsce w grudniu 2009 roku. Międzynarodowe jury w składzie: Brigitte Cartier, Tomek Rygalik, Wanda Modzelewska, Michał Okraj, Przemek Gomółka, Monika Brzywczy, Ania Czarnota, Marta Wójcicka przyznało nagrody najciekawszym pracom prezentowanym przez uczestniczących projektantów.

PRZETWÓR ROKU - nagroda główna - przypadł międzynarodowej grupie projektowej POLYGON, w skład której wchodzą Ana Aguilera (Meksyk), Asia Piaścik (Polska) oraz Marlene Schaefermeyer (Niemcy) za projekty: UFO 2, stołek wykonany z różnego rodzaju, koloru, faktur recyklowanego drewna i płyt drewnopochodnych, wyróżniający się doskonale dopracowaną formą; zatyczkę do wina ze starych, zniszczonych śrubokrętów połączonych z korkiem praktyczną, wygodną w obsłudze i prostą w wykonaniu  oraz wykonany na miejscu, nawiązujący do hasła tegorocznej imprezy stojak z falistej tektury na 4 butelki wina. www.polygon-collective.com

Drugą nagrodę otrzymała projektantka ubrań Martyna Czerwińska „Myslikrólik” za uroczy, praktyczny i dopracowany w szczegółach damski płaszczyk przeciwdeszczowy wykonany z popularnych w Polsce plastikowych, białych obrusów imitujących koronki. www.mysikrolik.com

PRZETWORY to jedna z  najpopularniejszych polskich imprez związanych z designem, ekologią i recyklingiem, okazja dla młodych projektantów - profesjonalistów i amatorów - by połączyć recykling z designem oraz zaprezentowac swoje prace szerokiej publiczności. www.przetworydesign.com

Czas: 18-31.01.2010, otwarcie 18.01, (poniedziałek), godz 19.00
Miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7, Warszawa

<<<POLYGON: UFO 2, Przetwór roku
<<<Polisz Dizajn (Kamila Niedźwiedzka, Nikodem Szpunar), III miejsce

Podsumowaniem projektu WARSZAWA JAKO STRUKTURA EMERGENTNA, realizowanego przez architektkę Aleksandrę Wasilkowską wraz z prof. psychologii Andrzejem Nowakiem, jest film odnoszący się do wciąż nie rozwiązanego w stolicy problemu z placem Defilad, którego przestrzenne zagospodarowanie jest przedmiotem dyskusji od wielu lat. Film będzie prezentowany na witrynach w trzech lokalizacjach Warszawy, tak by mógł być oglądany przez przechodniów.
Animacja Aleksandry Wasilkowskiej prezentuje prototyp wirtualnej platformy P2P, której celem jest umożliwienie "idealnej sytuacji komunikacyjnej" dynamicznie łączącej projektowanie top down i bottom up. Platforma Em_Wwa 1.0. umożliwia niehierarchiczną komunikację, w której partycypacja odbywa się na wszystkich poziomach procesu urbanizacji, zarówno na początkowym poziomie definiowania problemu, wyznaczania celów, jak i na etapie ewaluacji i wyboru planu.

Aleksandra Wasilkowska (1978) -  uzyskała dyplom na Wydziale Architektury i Urbanistyki i Politechniki Warszawskiej oraz dyplom z wyróżnieniem w Ecole d'Architecture de Bretagne, od 2006 r. prowadzi własne studio projektowe w Warszawie. www.olawasilkowska.com

prof. Andrzej Nowak - psycholog, dyrektor Instytutu Społecznej Psychologii Internetu i Komunikacji w SWPS-ie i kierownik Katedry Badań Układów Złożonych przy SPIK-u. Specjalizuje się w łączeniu informatyki i nauk społecznych. Ekspert w dziedzinie komputerowego modelowania procesów psychicznych i społecznych.

* Ekspektatywa prezentuje stanowiska, metody badawcze oraz postawy twórcze wynikłe z dialogu artystów z naukowcami. Ekspektatywa jest dosłownym odzwierciedleniem stanu oczekiwania i ciekawości wobec możliwych scenariuszy rozwoju przyszłości, których pomyślność zależy od innowacyjnego potencjału przedstawicieli danego społeczeństwa.
www.ekspektatywa.pl

Czas: 29.12-10.01.2010
Miejsce:Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63, Warszawa
Pracownia Aleksandry Wasilkowskiej, Kopernika 8, Warszawa
Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

<<fot. Aleksandra Wasilkowska

Magda i Artur Frankowscy, czyli studio graficzne Fontarte, specjalnie dla cyklu Dizajnwawa przygotowali projekt typograficzny inspirowany miastem i przestrzenią miejską. Wykorzystali najnowszy font opracowany przez Fontarte: Golonka FA. Ten oparty na kroju "barowym" i warszawskim liternictwie lat 80. font można pobrać zupełnie za darmo ze strony www.fontarte.com
Na potrzeby projektu PROTO TYP Magda i Artur stworzyli nową odmianę tego kroju - grubą i wysokokaloryczną GOLONKĘ LUX. To właśnie z liter o tym kroju powstanie relief miejski ze słowami oddającymi emocje mieszkańców Warszawy wobec stolicy. Projektanci stworzyli także serię koszulek, breloczków, oraz stempli, które pozwolą literom przedostać się w miasto. Na wystawie będzie można też zapoznać się z projektem typo-maszyny: EMITER LITER, urządzenia do formowania liter z dymu, będą także litery do testowania oragnoleptycznego.

*Dizajnwawa to seria wystaw prezentujących twórczość młodych dizajnerów warszawskich zaproszonych do udziału ze względu na szczególnie interesujące wyniki prac projektowych, zastosowanie nowatorskich rozwiązań, związek projektu z przestrzenią publiczną miasta lub z Warszawą jako stolicą kraju.
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Czas: od 14.12, godz.19 - 31.12
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65
www.dizajnwawa.pl

Eksperymentalny kwartalnik humanistyczny Format P. #3. Manifesty to wybór manifestów napisanych w XX i XXI wieku. Przegląd stanowczego wyrażania myśli i poglądów. P tym razem rozwija się w „Formacie P” jako: pasja, protest, plan na przyszłość.
Manifesty powstają w jedną noc, w gronie przyjaciół, w szaleńczym tempie i w ekstatycznym uniesieniu. Nie pisze się ich na ulicach, ale w prywatnych mieszkaniach, pokojach hotelowych i restauracjach. Wcale nie robią tego masy, lecz małe gangi, które gromadzą się, by miotać kule swoich rewolucyjnych poglądów na wytarte perskie dywany i wlewać w siebie hektolitry kawy, dyskutując na najwyższym poziomie abstrakcji. Na koniec zostają z kupką pogryzmolonych papierów zawierających szalony pakt.
Sztuka protestu w sferze kontrpublicznej Dave Beech, Andy Hewitt, Mel Jordan (tłum. Łukasz Mojsak)

Premiera Formatu P. Manifesty miała miejsce w czasie wykładu There are always alternatives: czyli o konieczności pisania manifestów Dave'a Beecha z Freee Art Collective (Londyn) podczas zjazdu Swoją Drogą. Nowe strategie dla kultury.
11.12.2009 (piątek), godz. 18-18.45, BUW, Dobra 56/66, Warszawa

Format P dostępny jest w Bęcu i w wybranych księgarniach.
Cena: 15 PLN

Janek Simon i Szymon Wichary - artysta oraz psycholog wyjaśniają zawiłości ludzkiej psychiki, dającej wiarę niezliczona ilość metod mających umożliwić przewidzenie wyników gier liczbowych. Ludzie od zawsze próbują rozgryźć totolotka i to z przeróżnych stron - od pseudonaukowych teorii liczb, przez ezoterykę, odkurzoną magię, techniki przewidywania numerów na podstawie snów, kwadraty Jowisza itp. Upór i pasja jaka towarzyszy grze osiąga swe epicentrum we wszelakich systemach, mających zapewnić wygraną poprzez odkrycie tajemnicy losujących maszyn. Szukanie sensu w bezsensie, wiary, nadziei jest tu zarówno światełkiem w tunelu, jedyną nadzieją dla osób, którym nie pozostała już żadna inna opcja poprawienia swojego statusu, jak również próbą znalezienia drogi na skróty, pozwalającej zdobyć nieskończoną przewagę nad innymi

Janek Simon (1977) - Studiował socjologię i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Działalność artystyczną rozpoczął około 2001 roku. Jako VJ Jansi współpracował z grupą Commbo tworząc wizualizacje do muzyki w klubach oraz fundacją 36,6. Jest autorem instalacji interaktywnych, filmów wideo, obiektów i akcji artystycznych. Źródłem jego inspiracji stały się gry komputerowe, internet i szeroko pojęte archiwum. Mieszka i pracuje w Krakowie.
Szymon Wichary - adiunkt, Interdyscyplinarne Centrum Stosowanych Badań Poznawczych, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie. Studia magisterskie w zakresie Psychologii ukończył w 1999 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie Psychologii otrzymał w 2004 również na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 2000/2001 i 2003 przebywał na stażach badawczych w Max Planck Institute for Human Development w Berlinie. Od 2004 do 2006 zatrudniony na stanowisku asystenta w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 2006 adiunkt w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Prowadzi badania naukowe w zakresie psychologii procesów poznawczych, psychologii podejmowania decyzji, psychologii różnic indywidualnych oraz psychologii ewolucyjnej. Współpracuje z badaczami z Instytutu Maxa Plancka w Berlinie, z Uniwersytetu w Bazylei i z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles.

Janek Simon, dr Szymon Wichary: Krótki przegląd wiedzy dotyczącej systemów do gry w totolotka. Zmagania umysłu ze światem
EKSPERYMENT: 5.12, (so), g.19.30,
Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
WYSTAWA: 5-13.12, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa

Projekt finansowany jest z dotacji otrzymanej od m.st Warszawy

www.ekspektatywa.pl

Architektka Ola Wasilkowska wraz z prof. Andrzejem Nowakiem poprowadzą grę oraz dyskusję wprowadzającą do zagadnień złożoności, emergencji i samoorganizacji w kontekście interakcji społecznych i ich przełożenia na nowe strategie zarządzania miastem.
Warszawa jako struktura emergentna to projekt badający miasto w kontekście teorii systemów złożonych, w których wszystkie elementy oddziaływają na siebie w sposób dynamiczny i nieliniowy. 

Odrzucając ideę sztywnego planu na rzecz ewolucyjnych strategii miejskiego wzrostu Aleksandra Wasilkowska opracowuje prototyp wirtualnej platformy P2P umożliwiającej obserwację, kumulację danych, analizę struktury miejskiej w czasie rzeczywistym oraz negocjacje wszystkich aktorów tworzących miasto, takich jak mieszkańcy, inwestorzy, planiści, naukowcy. Idea wirtualnej platformy zostanie zaprezentowana podczas projekcji animacji oraz prezentacji publikacji pod koniec grudnia.


Aleksandra Wasilkowska (1978) -  uzyskała dyplom na Wydziale Architektury i Urbanistyki i Politechniki Warszawskiej oraz dyplom z wyróżnieniem w Ecole d'Architecture de Bretagne, od 2006 r. prowadzi własne studio projektowe w Warszawie. Otrzymała wyróżnienie w konkursie na ogród Pontivy we Francji oraz w konkursie na projekt pawilonu informacyjnego dla Muzeum Żydowskiego w Warszawie. Współzałożycielka kolektywu Meso (wspólnie z Angelique Chedemois i Tam-Kien Dongiem), zajmującego się m.in. zagadnieniem miejskich systemów złożonych (complex systems). Tworzy architekturę opartą o nielinearne procesy zachodzące w systemach złożonych takich jak miasto, społeczeństwo czy sztuka www.olawasilkowska.com

prof. Andrzej Nowak - psycholog, dyrektor Instytutu Społecznej Psychologii Internetu i Komunikacji w SWPS-ie i kierownik Katedry Badań Układów Złożonych przy SPIK-u. Specjalizuje się w łączeniu informatyki i nauk społecznych. Ekspert w dziedzinie komputerowego modelowania procesów psychicznych i społecznych.

Zapisy: szymon@funbec.eu

Aleksandra Wasilkowska, prof. Andrzej Nowak:
Warszawa jako struktura emergentna
Czas: 30.11, (pon), g.18.30
Miejsce: Chłodna 25, Warszawa

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Kuratorzy cyklu: Krzysztof Gutfrański, Michał Lasota, Grzegorz Piątek
Partnerzy: Chłodna 25, Fundacja Galerii Foksal, Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, 1500m2 do wynajęcia

Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Wolny Uniwersytet Warszawy zaprasza na czwartkowy wykład Marion von Osten i Petera Spillmanna. Wykład połączony będzie z moderowaną przez Kubę Szredera dyskusją, w której obok zagranicznych gości wezmą udział Teresa Święćkowska i Edwin Bendyk.

Spotkanie z Marion von Osten i Peterem Spillmannem dotyczyć będzie tworzenia kultury w dobie kapitalizmu kognitywnego, jego wewnętrznych sprzeczności i niuansów globalnego podziału pracy. W swoim wykładzie  zaproszeni goście poruszą szereg zagadnień kluczowych dla zrozumienia tego, czym kapitalizm kognitywny jest i jakimi prawidłami się kieruje. Wykład dotyczyć będzie m.in. o fenomenie powszechnej kreatywności jako warunku funkcjonowania nowych, kapitalistycznych form tworzenia wartości w gospodarce opartej na wiedzy, o nowej figurze culturepreneur (od słów culture i enterpreneur, artysty – przedsiębiorcy), o powstaniu klasy twórczego prekariatu i nadużywaniu figury artysty do promowania nowego modelu pracy – opartego na samozatrudnieniu i autodyscyplinie. Będziemy rozmawiać o wewnętrznych sprzecznościach kapitalizmu kognitywnego, który czerpie swoje soki witalne z ciągłego przepływu informacji.  Paradoksalnie jednak ograniczenia dostępu do wiedzy, za pomocą patentów i praw autorskich, są podstawą procesów akumulacji kapitału.

Po wykładzie odbędzie się dyskusja, dotycząca między innymi sensowności opisywania sytuacji w Polsce za pomocą kategorii wytworzonych w ramach analizy kapitalizmu kognitywnego. Czy faktycznie przystają one do analizy rzeczywistości krajów znajdujących się na pół-peryferiach globalnego systemu kapitalistycznego?

Marion Von Osten - artystka, autorka i kuratorka. Głównym polem jej zainteresowań są zmieniające się warunki produkcji kulturalnej w neoliberalnych społeczeństwach, technologie siebie, oraz zarządzanie mobilnością. W swojej pracy swobodnie łączy teorię krytyczną z działalnością artystyczną. Często wykorzystuje format wystawy, publikacji, instalacji, filmu, tworzonych we współpracy z innymi producentami kultury. Od 2006 roku jest profesorem na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. W latach 1999 – 2006 była profesorem w Instytucie Teorii Sztuki i Designu oraz na Cultural / Gender Studies w HGK w Zurychu; wykładowczyni Critical Studies w Akademii Sztuk Pięknych w Malmo; w latach 1996-1998 była kuratorką w Shedalle w Zurychu.

Peter Spillmann  - filmowiec i artysta, pracuje i mieszka pomiędzy Zurychem i Berlinem. Współpracował i współtworzył wiele samoorganizowanych projektów artystycznych, jak chociażby Kunstbüro AOS, Kombirama, czy Labor3000. W latach 2000 – 2002 był dyrektorem artystycznym Expoagricole, w 2004 członkiem zespołu kuratorskiego Werkleitz Biennale w Halle am Salle. Regularnie bierze udział w międzynarodowych projektach, wystawach i publikacjach.

Teresa Święćkowska - pracownik naukowy Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Uniwersytetu Warszawskiego, redaktorka Bez Dogmatu

 Edwin Bendyk - pracownik Ośrodka Badań nad Przyszłością Collegium Civitas, publikuje w tygodniku Polityka

Wykład Marion von Osten i Petera Spillmanna będzie powiązany z prezentacją doświadczeń, materiałów i wiedzy wygenerowanych w trakcie ich projektów:
Be creative! The creative imperative!
Atelier Europa
This was tomorrow
Migmap
Moneynations
Eurovision 2000

Czas : 26.11, czwartek, g. 20.00
Miejsce: Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ul. Pańska 3, Warszawa

WOLNY UNIWERSYTET WARSZAWY www.wuw2009.pl
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Działanie Kasi Fudakowski oraz wspierającego ją astrofizyka Davida Alvareza Castillo, wizualizuje konieczność przemyślenia tradycyjnego pojęcia obiektywności. Za pomocą paraleli badań semantycznych oraz teorii kwantowej wkraczają w paradoksalny i zaskakujący obszar wszystkiego, co kryje się poza sztywnymi ramami budowanych przez nas systemów myślowych. Podobnie jak kiedyś w przypadku rejestracji ludzkiego ruchu, badając mechanikę kwantów skazani jesteśmy na niemal czystą spekulację. Nasze próby szerszego zrozumienia mechaniki kwantów, jak i rzeczywistości w ogóle, są w nieuchronny sposób subiektywne.
kurator: Krzysztof Gutfrański

Kasia Fudakowski (1985) - artystka urodzona w Londynie. Ukonczyła The Ruskin School of Drawing and Fine Art na uniwersytecie w Oxford. Żyje i pracuje w Berlinie.

David Alvarez Castillo (1979) - urodzony w Monterrey w Meksyku. Obecnie słuchacz Międzynarodowego Studium Doktoranckiego Instytutu Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie. Pole jego zainteresowan obejmuje optykę astrofizykę i fizykę jądrową. Jego obecne badania dotyczą wnętrz gwiazd neutronowych.

Wykład: 22.11, niedziela, g. 17, Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63, Warszawa
Wystawa: 23.11-4.12, Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<<< Kasia Fudakowski, Spring, 2009

Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Ekspektatywa prezentuje stanowiska, metody badawcze oraz postawy twórcze wynikłe z dialogu artystów z naukowcami. Efekty zaprezentowane zostaną podczas wykładów, spotkań, wystaw i dyskusji.
 Podsumowanie cyklu stanowi seria publikacji.
  Jak podaje słownik Michała Arcta z 1921 r., termin ekspektatywa oznacza "oczekiwanie, wyczekiwanie, ubieganie się, nadzieję". Ekspektatywa jest więc dosłownym odzwierciedleniem stanu oczekiwania i ciekawości wobec możliwych scenariuszy rozwoju przyszłości, których pomyślność zależy od innowacyjnego potencjału przedstawicieli danego społeczeństwa.

Przedsięwzięcie to świadomie odnosząc się do niezrealizowanych wcześniej koncepcji podbudowywanych wiarą w technologię ma na celu wymianę doświadczeń dotyczących postępu naukowego oraz dialogu nauki ze sztuką.

PROGRAM CYKLU: 

Kasia Fudakowski, David Alvarez Castillo: W wypadku rzeźby
miejsce: Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63, Warszawa
data: 22.11 (nd), g. 17

Aleksandra Wasilkowska, prof. Andrzej Nowak: Warszawa jako struktura emergentna
miejsce: Chłodna 25, ul. Chłodna 25, Warszawa
data: 30.11 (pon), g. 18.30

Katarzyna Krakowiak, dr hab. inż. Andrzej Kłosak (konsultacje): Słuchawy
miejsce: 1500m2 do wynajęcia, ul. Solec 18, Warszawa
data: 1.12, (wt), g. 19

Magda Starska, dr Dawid Wiener: Komunikacja. Pogłębianie poczucia przestrzeni
miejsce: Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63, Warszawa
data: 3.12 (czw), g. 19.30

Janek Simon, dr Szymon Wichary: Krótki przegląd wiedzy dotyczącej systemów do gier liczbowych
miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
data: 5.12 (so), g. 19.30
Wystawa: 5-13.12 // Fundacja Bęc Zmiana ul. Mokotowska 65, Warszawa

Grzegorz Piątek, Jan Dziaczkowski, dr Marek Pieniążek: Góry dla Warszawy!
miejsce: Instytut Awangardy / Studio Edwarda Krasińskiego, al. Solidarności 64, Warszawa
data: 6.12 (nd), g. 13
Wystawa: 18.12-31.12 // Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Szczegóły: www.ekspektatywa.pl

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy: Chłodna 25, Fundacja Galerii Foksal, Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, 1500m2 do wynajęcia

Dystynkcja Pierre'a Bourdieu to jedna najważniejszych książek socjologicznych XX wieku. Bourdieu realizuje w niej gigantyczny empiryczny projekt badawczy , który sam określa mianem "społecznej krytyki władzy sądzenia". Co to znaczy mieć gust, czym jest gust prawomocny, co to jest sztuka wysoka, jakie są społeczne i polityczne stawki tego, co pozornie jawi się jako dziedzina wolnego ducha? To główne pytania, z którymi mierzy się socjolog. Bourdieu jest przywiązany do demaskacyjnej funkcji socjologii. Nie wystarczy opisać reguły tego, co robią ludzie, trzeba odsłonić sens tego, co robią, sens który pozostaje przed nimi samymi ukryty.
W drugiej części Czytanek Marek Sobczyk przedstawi elementy swojego projektu teoretyczno-artystycznego: Psycho/somo/socjo analizę. Sobczyk będzie ucieleśniał, uspołeczniał i upsychiczniał to, co polityczne i artystyczne.

CZYTANKI DLA ROBOTNIKÓW SZTUKI*
Czytanka #10: Pierre Bourdieu, Dystynkcja
Prowadzenie: Michał Kozłowski
Gość specjalny: Marek Sobczyk
Czas: 17.11, wtorek, g. 18.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

*Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2009. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
www.wuw2009.pl

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

<<<Pierre Bourdieu, Distinction: Social Critique of the Judgement of Taste, 1984

Papierowe miasto Roberta Czajki to prosty, tani i ekologiczny zestaw obiektów z tektury. Składa się z modułów na planie kwadratu o identycznych wymiarach, dzięki czemu można łatwo je ze sobą łączyć tworząc dowolne kombinacje i rozbudowywać praktycznie w nieskończoność. W pojedynczym zestawie znajduje się kilka arkuszy szarej tektury falistej z nadrukiem i wyciętymi kształtami. Są tam różne charakterystyczne elementy małego miasteczka - typowe bryły mazowieckich domów, charakterystyczny sklep z zakratowanymi oknami, pekaes, samochód, płot, fontanna.
Ideą było stworzenie zabawki aktualnej i odnoszącej się do dzisiejszej rzeczywistości. Papierowe Miasto nie jest zupełnie dosłowne i na pierwszy rzut oka może się wydawać nawet dosyć estetyczne - jest wykonane z ładnych materiałów, ma kolorowy nadruk i wszystkie jego elementy są znacznie uproszczone. Można jednak za jego pomocą stworzyć całkiem prawdziwe polskie małe miasto, wieś, albo przedmieścia dużej aglomeracji. Kiedy połączy się ze sobą więcej zestawów, spotęgowane zostaje wrażenie powtarzalności, krajobraz staje się monotonny, a pojedyncze domy coraz bardziej anonimowe.
Sprawdzić jak działa można na wystawie w Bęcu.

Czas: 10-20.11
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65
www.robertczajka.com

Prowadzenie: Kasia Chmielewska

Czytanka # 9
Roland Barthes
"S/Z" s. 37 - 57, tłum. M. Gołębiewska, M. P. Markiewicz, Warszawa 1999

* to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2009. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

www.wuw2009.pl

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Zapraszamy na eksperymentalno-badawczy warsztat prowadzony przez Jakoba Jakobsena, twórcę Copenhagen Free University, eksperymentu edukacyjno-badawczego, organizowanego na przestrzeni wielu lat we własnym kopenhaskim mieszkaniu.

W ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy Jakob Jakobsen wspólnie z Romkiem Dziadkiewiczem (Akademia 36,6) i Rael Artel (kuratorka z Estonii) poprowadzi Flash Research Workshop. Omawianym "problemem badawczym" będzie polska tradycja nomadycznej i oddolnej edukacji. Narodziła się ona w XIX wieku wraz z powstaniem Towarzystwa Kursów Naukowych. Tradycja ta jest dla nas pretekstem do refleksji o kłączach nomadycznej edukacji, sekretnej nauki, tworzenia idei jako formy oporu, samoorganizowanych procesów refleksji, zbiorowego intelektu. W ramach warsztatów będziemy czytać teksty, przeprowadzać badania archiwalne oraz eksperymenty artystyczne. Program jest otwarty na pomysły uczestników. 
Zgodnie z tradycją Latających Uniwersytetów nasze badania chcemy przeprowadzać w prywatnych mieszkaniach. Szukamy chętnych do ugoszczenia naszej małej grupy badawczo - eksperymentalnej w terminie 4-8 listopada.

Jakob Jakobsen artysta, aktywista i organizator życia kulturalnego, żyjący i pracujący w Kopenhadze. Centralną osią jego praktyki artystycznej jest niezależność badań i produkcji wiedzy. Jego najbardziej znane projekty to Copenhagen Free University oraz sieć Infopool w Londynie.
www.copenhagenfreeuniversity.dk
www.infopool.org.uk

Zgłoszenia i dalsze informacje: aga@funbec.eu

04-08.11.2009 warsztat eksperymentalno-badawczy
Start: 4.11 (środa), g. 19, Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

WOLNY UNIWERSYTET WARSZAWY www.wuw2009.pl
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Światłotrysk to instalacja parkowa ze światła neonowego umieszczona w ogólnodostępnej przestrzeni miejskiej, na terenie parku Kępa Potocka na warszawskim Żoliborzu. Neon, w kształcie wielkiej szklanki z uciekającymi w niebo bąbelkami różowej oranżady ma 17 metrów wysokości i został zaprojektowany przez Maurycego Gomulickiego. TAK SIĘ ORANŻADA PIENI!
Praca nad neonem trwała niemal dwa lata. JAK POWSTAWAŁ NEON +TU [fot. Mikołaj Długosz]

Maurycy o projekcie: Uprawiam róż, bo naprawdę uważam, że trzeba na serio zajmować się przyjemością, urodą i rozkoszą. I nie jest to z mojej strony namawianie do tępego egoistycznego hedonizmu tylko do rewizji wyobrażeń o tym co w świecie jest ważne. Nie zgadzam się na prymat śmierci nad życiem i cierpienia nad przyjemnością. Przyglądając się kulturze można odnieść wrażenie, że tragedia nas pobudza, a szczęście usypia. Jeżeli nawet tak jest, to może warto coś tu zmienić. Przyjemność powszechnie postrzegana jest jako coś powierzchownego. Ci którzy nie ulegają jej bezmyślnie najczęściej wietrzą w niej podstęp, wstydzą się jej. Jest taka niepoważna. Czy aby na pewno? Co jest ważne? Czy dramat człowieka jest jego jedynym paradygmatem, jedyną możliwością? Co z rajskim ogrodem? Czy gdybyśmy więcej uwagi poświęcali urodzie życia w różnych jej przejawach, analizowali i tworzyli więcej „różowych” potencjałów świat nie byłby lepszy?

Maurycy Gomulicki (rocznik 1969) artysta, grafik, fotograf, kolekcjoner, antropolog kultury popularnej, autor instalacji przestrzenych i krótkich form filmowych. Sztuki Piękne studiował w Warszawie, Barcelonie, Mediolanie i Meksyku. Swoje prace prezentował na licznych wystawach w kraju i za granicą. Konsultant i współautor projektu ABCDF - słownik wizualny Meksyku Miasta (2000-2002). W 2007 r. ukazał się album jego fotografii Warszawy W-WA, wydany przez Fundację Bęc Zmiana. Jego ostatnie realizacje na dużą skalę to Pink Bridge (San Diego Children's Museum, 2008), Fertilty Pop (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2008) i Perła (DTP Wigry, 2009). Aktualnie prace Gomulickiego są pokazywane w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie na wystawie Schizma. Sztuka polska lat 90. Współpracuje z warszawską Galerią LeTo. Czas dzieli pomiędzy Warszawę i Meksyk.
http://pinknotdead.blox.pl/html
http://www.flickr.com/photos/vonmurr/
http://www.myspace.com/vonmurr

Start: 29.10.2009 (czwartek), godz. 19.00
Miejsce: Warszawa, Park Kępa Potocka, Żoliborz

Afterparty przy szampanie, oranżadzie i muzyce: U Araba (ul. Gwiaździsta 1, nad Kanałkiem)

Światłotrysk zrealizowany został przez Fundację Bęc Zmiana w ramach cyklu Synchronicity www.synchronicity.pl jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy, oraz wsparciu udzielonemu przez Samorząd Dzielnicy Żoliborz.


www.warszawa2016.pl/przemiany
Warszawa 2016-Europejska Stolica Kultury - Kandydat

SPONSOR:

<<<Maurycy Gomulicki: Światłotrysk, fot. Maurycy Gomulicki, Mikołaj Długosz

To już trzeci projekt ArtBazaar z serii Tribute to…. Tym razem, wspólnie z młodymi polskimi artystami, chcieliśmy złożyć hołd Edwardowi Krasińskiemu i jednemu z najsłynniejszych gestów w sztuce polskiej – zaznaczaniu przestrzeni cienką niebieską linią. Blue scotch, to zwykła taśma używana przez elektryków do izolacji przewodów. Krasiński od lat 60. zaczął ją przyklejać na wysokości 130 cm i wkrótce blue scotch stał się znakiem rozpoznawczym jego prac. Poprzez siłę gestu i znaku, dla większości z miłośników sztuki jednoznacznie kojarzy się dziś z Krasińskim. Oczywiście Krasiński to nie tylko niebieski pasek. Edward Krasiński był rzeźbiarzem, malarzem, autorem form przestrzennych i instalacji, jednym z najważniejszych protagonistów awangardy polskiej lat 60. i 70. XX wieku.
Takiego też Krasińskiego odbierają młodzi artyści zaproszeni do tego projektu. Prace z „Tribute to Krasiński” koncentrują się wokół niebieskiej linii (Truth, Karol Radziszewski,. Szymon Kobylarz). Poprzez prace Łukasza Jastrubczaka, Sławka Czajkowskiego „Zbioka” i Konrada Smoleńskiego powoli przenoszą się w obszar oddalenia od rzeczywistości. Tam już znajdują się prace innych artystów biorących udział w projekcie – Piotra Bosackiego, Normana Leto i Michała Grochowiaka.
Tekst: Piotr Bazylko, Krzysztof Masiewicz

Więcej info + prace: edwardkrasinski.blogspot.com

Tribute to Edward Krasiński
Czas: 27.10 – 10.11 2009

Otwarcie: 27.10 (wtorek), godz. 19.00
Miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7, Warszawa

Artyści: Piotr Bosacki / Michał Grochowiak / Łukasz Jastrubczak / Szymon Kobylarz / Norman Leto / Karol Radziszewski / Konrad Smoleński / Truth / Zbiok
Koncepcja wystawy: Piotr Bazylko, Krzysztof Masiewicz (ArtBazaar)

<<< Truth, bez tytułu, 2009, fotografia, edycja 30

28.10, środa, godz. 18.00
DELIKATESY.TR, ul. Marszałkowska 8, Warszawa

Spotkanie prowadzone w języku angielskim


Współpraca:

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<<< Negation of negation at show "October. Exit. Memory. Desire", ARTRA Galery, Milano 2007

Znikanie. Instrukcja obsługi towarzyszy serii eksperymentów artystyczno-ekologiczno- egzystencjalnych nad brzegami Wisły o tytule Zniknij nad Wisłą stanowiąc swego rodzaju leksykon znikania.
Publikacja poddaje w wątpliwość sens spektakularnych strategii produkowania przestrzeni miejskiej. Zamiast epatować publiczność sztuką porusza się na granicach widzialności, przemierzamy niejednoznaczne krawędzie pola widzenia.

Jeśli wszystko znika (czemu trudno przeczyć), warto być może spróbować zniknąć wbrew temu powszechnemu zanikaniu, zamiast znikać wraz z nim. Surrealiści powiedzieliby, że jest to problem przede wszystkim natury moralnej. Niektóre z przedstawionych przez nas przykładów znikania czy zanikania dają jednak nadzieję, że mamy do czynienia (wciąż jeszcze!) z zagadnieniem strategicznym. Znikanie nie musi być eskapizmem. Cyganie powiadają: „każdy ma prawo do miejsca w cieniu”. Może to właśnie postulat rewolucyjny na miarę naszych czasów? Na wszelki wypadek jeszcze się nie żegnajmy. /Mateusz Kwaterko, Tytułem wstępu, [w:] Znikanie. Instrukcja obsługi, Fundacja Bęc Zmiana 2009/

Znikanie instrukcja obsługi.
pod redakcją: Katarzyna Chmielewska, Mateusz Kwaterko, , Kuba Szreder, Bogna Świątkowska
Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana
cena: 35 PLN

Spotkanie inicjowane przez Critical Practice (Marscha Bradfield, Neil Cummings, Michaela Ross, Cinizia Cremona). Razem z zespołem teoretyków, badaczy i artystów z Londynu zastanowimy się nad cielesnym wymiarem przestrzeni publicznej. Co się dzieje z naszymi ciałami, kiedy jesteśmy na publicznym widoku czy przemawiamy publicznie? Dla jakich ciał konstruowana jest przestrzeń publiczna? Jaki typ cielesności jest z niej rugowany, a jakie ciała umieszczany na afiszach? Spotkanie odbywa się według zasad wolnej konferencji, której program jest generowany przez uczestników. Zachęcamy do aktywnego udziału w dyskusji. Zapisy do głosu: aga@funbec.eu

Czas: 17.10, sobota, godz. 14.00 - 21.00
Miejsce: Nowy Wspanialy Świat (dawna kawiarnia Nowy Świat), ul. Nowy Świat 63

www.wuw2009.pl
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<<< źródo: criticalpracticechelsea.org

WYSPA. SYNCHRONIZACJA to unosząca się na wodzie platforma, na której znajduje się dziewięć urządzeń treningowych ustawionych wokół niewielkiej niecki, do której spływa oczyszczona woda ze znajdujących się powyżej cystern zawierających filtry. Woda pompowana jest wprost z Wisły przez pompy kinetyczne poruszane siłą mięśni osób ćwiczących na urządzeniach. Platforma połączona jest z lądem zamykanym na noc trapem, pozwalającym na wjechanie wózkiem inwalidzkim. Zamykana na noc platforma, oświetlona jest diodami LED, dzięki czemu pełni funkcję znaku również po zmroku.

Podsumowaniem prac projektowo-badawczych Kuby Szczęsnego i zaproszonej grupy współpracowników, jest publikacja zawierająca teksty problematyzujące projekt.
Nie dość, że - przekazując energię z przyrządów fitness do systemu filtrów - Szczęsny niejako "podłącza" wysiłek fizyczny do celu, czyniąc z niego pracę, to pozwala od razu doświadczyć jej wytworu (zobaczyć, dotknąć, poczuć, posmakować). Jednym z najbardziej dotkliwych skutków alienacji pracy jest spadek poczucia sprawstwa - WYSPA Szczęsnego, pozwalając doświadczyć bezpośredniego przełożenia własnego wysiłku (a tym bardziej - wysiłku wspólnego) na zmianę rzekomo beznadziejnej sytuacji, utrwala kompetencję polityczną i ćwiczy w myśleniu utopii. Kuba Mikurda, Cud nad Wisłą, Wyspa. Synchronizacja, Fundacja Bęc Zmiana 2009

Jakub Szczęsny - architekt, należy do Grupy Projektowej Centrala, autor instalacji świetlnej pod wiaduktem w parku Agrykola zrealizowanej w 2008 roku w ramach cyklu SYNCHRONICITY_1 projekty dla Warszawy przyszłości. www.synchronicity.pl

Czas: 13-26.10.2009
Otwarcie wystawy: 13.10, wtorek, g. 20.00
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Dyskusja i premiera książki: 20.10 (wtorek), g. 19.00
Miejsce: Delikatesy.TR, Marszałkowska 8, Warszawa

Projekt realizowany jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

  www.warszawa2016.pl/przemiany
Warszawa 2016-Europejska Stolica Kultury - Kandydat

Współpraca

Weekendowa sesja WUW-u będzie poświęcona technikom miejskiego i pozamiejskiego przetrwania w czasach późnego kapitalizmu. Zamiast gnić w uniwersyteckich salach i planować rewolucję przy kawiarnianych stolikach urządzamy puszczańsko - działkowe zajęcia dla wyalienowanych producentów (nie tylko) kultury. W sobotę razem z Heathem Buntingiem* i Vahidą Ramujkic** jedziemy do Kampinosu, gdzie oddamy się serii praktycznych gier i zabaw zwiększających naszą radość życia bez konieczności ciułania grosza na zagraniczne wycieczki, designerskie ciuchy czy nową plazmę. W niedzielę, razem z Tomkiem Saciłowskim***, oddamy się jesiennym zajęciom wyluzowanych działkowiczów. Ubierzcie się odpowiednio, weźcie prowiant i pełne termosy.

* - jeden z pionierów net artu. Przeczuwając nadchodzący koniec cywilizacji, poświęcił się poszukiwaniom z pogranicza survivalu i eksperymentom z darmowymi sposobami podnoszenia jakości swojej egzystencji. irational.org/heath

** - Vahida Ramujkic - bada procesy transformacji społeczeństwa i środowiska poprzez użycie technik mentalnego i fizycznego recyklingu. Stara się tworzyć warunki, w których dobre rzeczy same mogą się przydarzać, bazując przy tym na swojej intuicji i doświadczeniu.
irational.org/vahida

*** - Tomek Saciłowski - ogrodnik i działkowiec, autor i artysta, inicjator pionierskiego działania Działka, Praca, Edukacja.

Czas: 10-11.10.2009, sobota-niedziela
Miejsce:10.10 (sobota), godz. 11.00, zbiórka przed Bęc Zmianą, ul. Mokotowska 65 11.10 (niedziela) od godz. 12.00, Rodzinne Ogródki Działkowe Siekierki, ul. Nadrzeczna 6a, działka #76
www.wuw2009.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<<< Heath Bunting, International Tree Climbing Day

CZYTANKA #7: Jurgen Habermas Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej, PWN 2007, str. 306-330
Prowadzenie: Ewa Majewska

+ Spotkanie z autorkami i autorami wystawy Niezwykle rzadkie zdarzenia oraz Manifestu Nooawangardy: Agnieszką Kurant, Olą Wasilkowską, Edwinem Bendykiem i Łukaszem Rondudą.

Lektury: J. Habermas Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej, wydanie niemieckie - 1962,  wydana w Polsce w 2007 przez PWN, str. 306-330;

Informacje o wystawie oraz pełen tekst Manifestu Nooawangardy: www.obieg.pl/wydarzenie/13677#1

Więcej informacji o WUW: www.wuw2009.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

Czas: 06.10 (wtorek), godz.18.00
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

Wobec mnożących się prezentacji obiektów, będących demonstracją możliwości polskiego i światowego dizajnu, propozycja sformułowana przez kolektyw GOGO (Maria Makowska i Piotr Stolarski) jest kuszącym zaproszeniem do refleksji.
Na wystawę w ramach cyklu Dizajnwawa przygotowali warsztat projektanta, czyli miejsce, gdzie projektant spędza wilczą część czasu. Dla GOGO nie jest to warsztat z parkiem maszynowym, ani ławka w parku, lecz biurko z laptopem plus źródło światła. Biurko i lampa, które powstały specjalnie na wystawę, formą nawiązują do poprzednich projektów Gogo, i opatrzone są dominującym nad obiektami komentarzem zaczerpniętym z krótkiego wiersza Charlesa Bukowskiego zatytułowanego Sztuka (Art): "Gdy duch słabnie, pojawia się forma".

Projektowane przez GOGO obiekty są w pełni funkcjonalne, a jednocześnie przewrotne, jak stolik Grande Piano, który powinien stać się wielkim meblowym przebojem Roku Chopinowskiego 2010, choć do zbudowania go posłużył najtańszy materiał - płyta OSB polakierowana na wysoki połysk. Innym ważnym zagadnieniem w twórczości GOGO jest nietypowe zastosowanie materiałów i fizyczna namacalność tworzywa, z którego zbudowane są obiekty. W przypadku lampy Re-use-it są to recyklingowane, zgrzewane torby plastikowe - z resztkami logotypów znanych sieci supermarketów czy firm odzieżowych.

Studio Gogo zostało założone przez Marysię Makowską i Piotrka Stolarskiego w 2005 roku. Marysia i Piotr (oboje rocznik 1980) poznali się podczas studiów na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie. Współpracę nawiązali podczas pobytu w Mediolanie. Gogo istnieje jako kolektyw dizajnerski, działając oprócz dizajnu na polu grafiki i sztuk wizualnych. Ich projekty prezentowane były na wielu wystawach w kraju oraz za granicą, m.in. podczas Design September 2009 w Brukseli, London Design Festival 2009 (wystawa Young Creative Poland), DMY International Design Festival Berlin 2008. www.gogo.com.pl

DIZAJNWAWA w 2009 r. to seria wystaw prezentujących twórczość młodych dizajnerów warszawskich zaproszonych do udziału ze względu na szczególnie interesujące wyniki prac projektowych, zastosowanie nowatorskich rozwiązań, związek projektu z przestrzenią publiczną miasta lub z Warszawą jako stolicą kraju. www.dizajnwawa.pl

Czas: 29.09 – 12.10, otwarcie 29.09 (wtorek) godz. 19.30
Miejsce: Warszawa, Fundacja Bęc Zmiana, Mokotowska 65

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

W ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy zapraszamy na seminarium pt. Fabryki kreatywności, które poprowadzą Gerald Raunig, jeden z autorów raportu Europejskie Polityki Kulturalne 2015, wydanego przez WUW w czerwcu tego roku, oraz dr Ewa Majewska. Seminarium poświęcone będzie krytycznej analizie przemysłów kultury i warunków pracy producentów kulturalnych w dzisiejszych fabrykach sztuki. Dyskusja o aktualnej sytuacji kultury w Polsce w szerszym kontekście ewolucji społeczeństw w kierunku kapitalizmu kognitywnego.
Gerald Raunig jest filozofem, kuratorem i teoretykiem kultury, autorem książek i tekstów o produkcji kulturalnej, sztuce i ruchach społecznych. Jego fascynacja analityką maszyn wojennych i machin rewolucyjnych Gillesa Deleuze jest szczególnie widoczna w książce Art and Revolution, która stanowi studium przeplatania się radykalnych tematów i działań na polu sztuki i politycznego aktywizmu.
W ramach seminarium dyskutowane będą kwestie związane z przekształcaniem trzeciego sektora i – szerzej – produkcji kultury w swoistą fabrykę, w której mechanizmy utowarowienia i zmaszynienia odsłaniają swoje represyjne (terytorializujące) i wyzwalające (deterytorializujące) potencjały. Ambiwalencje tej transformacji zostały już przez Geralda Rauniga przeanalizowane w kontekście zmian mających aktualnie miejsce na zachodnich uniwersytetach: http://eipcp.net/transversal/0809/raunig/en
- Podczas naszego seminarium spróbujemy zaproponowane w powyższym tekście narzędzia zastosować do analizy produkcji kulturalnej, co pozwoli nam nawiązać tak do Barcampu i (nie) kongresu kultury, który zorganizowaliśmy (WUW, Indeks 73, Kultura Miejska, Bęc Zmiana, Komuna Otwock) w sierpniu tego roku, jak i Kongresu Kultury Polskiej. Zachęcamy do uczestnictwa, dyskusji problematyki kulturalnej w szerszym kontekście analityki machin wojennych i rewolucyjnych, fabryk kultury i przemysłów kreatywności – pisze Ewa Majewska.
Całość w języku angielskim, wstęp wolny, ilość miejsc ograniczona!

Czas: 27.09 (niedziela), godz. 14.00 - 17.00
Miejsce: Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ul. Pańska 3, Warszawa
Zapisy: aga@funbec.eu

www.wuw2009.pl
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

<<< Gerald Raunig, Art and Revolution, MIT Press, 2007

Postać ubrana na czarno, stoi na brzegu rzeki nieruchomo, wpatrzona w przeciwległy brzeg. Po chwili, na rzece pojawia się łódź. Na niej stoi druga postać łudząco podobna do pierwszej, wpatrzona w ten sam punkt przeciwległego brzegu. Przez krótką chwilę postacie znajdują się na tej samej linii, której koniec wyznaczony jest przez wzrok spoglądających postaci. Patrząc na całe zdarzenie z oddalenia, będziemy świadkami chwilowego zaćmienia, w którym kształty obu postaci nałożą się na siebie. Jeśli będziemy bardziej uważni, możemy zauważyć coś jeszcze.

Czas: 20.09 (niedziela) godz. 17.00 - 17.15
Miejsce: Warszawa, nad Wisłą, przed mostem średnicowym od strony Syrenki

PROSIMY O PUNKTUALNOŚĆ

Projekt Zniknij nad Wisłą realizowany jest w ramach Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl/przemiany

<<< Łukasz Jastrubczak: Śmierć Magellana

Gdzie kończy i zaczyna się cywilizacja tam rozprasza się Predator. Projekt, opiera się na działaniach performatywnych "rtęciowej" postaci - Predatora skradającego się do istot żywych i obiektów nieożywionych, między praską dżunglą, a cywilizacją centrum. Predator wielokrotnie zniknie i odbije się w konturach prawobrzeżnych zarośli Wisły.
Design: Natalia Romik i Marita Bobko
Realizacja kostiumu: Marita Bobko / www.annamarita.com

Czas: 20.09 po godzienie 13
Miejsce: okolice Parku Praskiego, praski brzeg Wisły w Warszawie

Projekt Zniknij nad Wisłą realizowany jest w ramach Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl/przemiany

<<< Natalia Romik: Predator

Żywa woda, projekt Kasi Krakowiak to interaktywna realizacja w ramach Zniknij nad Wisłą, serii eksperymentów artystyczno – ekologiczno - egzystencjalnych nad brzegami Wisły. Odwołując się do ekperymentów Masaru Emoto artystka pragnie zmienić Wisłę przy pomocy słowa.  Wniosek z doświadczeń japońskiego badacza jest prosty: struktura wody ma formę kryształu, który pod wpływem zewnętrznych wibracji ulega zmianie. Projekt Żywa woda zakłada ozdrowienie wody w Wiśle za pomocą pozytywnych wiadomości wysyłanych mailami i smsami.
Szczegóły: www.zywawoda.org

O ZNIKNIJ NAD WISŁĄ: Wychodzimy od prostej konstatacji: im więcej cywilizacji – tym mniej przyrody. Jeżeli wypromujemy dziką rzekę przestaje ona być dzika. Zachowanie delikatnej równowagi pomiędzy kulturą a naturą, sztuką i środowiskiem, artystami i społeczeństwem jest możliwe jedynie, jeżeli zerwiemy ze sztampą artystycznego PR-u w przestrzeni publicznej. Dlatego poddajemy w wątpliwość sens spektakularnych strategii produkowania przestrzeni miejskiej. Zamiast epatować publiczność sztuką poruszamy się na granicach widzialności, przemierzamy niejednoznaczne krawędzie pola widzenia. Stawiamy na subtelną grę pomiędzy artystą a przestrzenią, w której pracuje.
Tekst: Kuba Szreder

www.znikanie.pl

Zaproszeni artyści:
Paweł Althamer, Hubert Czerepok, Roman Dziadkiewicz, Łukasz Jastrubczak, Katarzyna Krakowiak, Maciej Kurak, Agnieszka Kurant, Konrad Pustoła, Natalia Romik, Robert Rumas, Joanna Rajkowska, Honza Zamojski

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Kuratorzy: Kuba Szreder i Bogna Świątkowska
Współpraca kuratorska: Agnieszka Szreder

Czas: 11.08-25.09.2009
Miejsce: Okolice Wisły, Warszawa

Projekt Zniknij nad Wisłą realizowany jest w ramach Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy www.warszawa2016.pl/przemiany

<<<  Katarzyna Krakowiak: Żywa woda

Czytanka # 5: MARTIN HEIDEGGER Źródło dzieła sztuki
08.09, wtorek, godz.18.00
Miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
Prowadzenie: Michał Kozłowski

*Czytanki dla robotników sztuki to cykl seminariów w ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy 2009. Nawiązujemy do tradycji otwartych uniwersytetów, artystycznych grup samokształceniowych i wolnej edukacji.

www.wuw2009.pl
www.aletheia.com.pl

<<< okładka oryginalnego wydania Dróg lasu

W cyklu EKSPEKTATYWA Magda Starska, rysowniczka i autorka instalacji, realizuje projekt we współpracy z neurokognitywistą dr Dawidem Wienerem.
Punktem wyjścia tej kooperacji jest diagnoza współczesności zbudowana wokół pytań o wpływ, jaki ma na ludzką percepcję komunikacja uwolniona od ograniczeń czasu i miejsca. Starska i Wiener opisują współczesne społeczeństwo jako "płaskie" i "gęste", bowiem "naturalne" warunki międzyludzkiego spotkania wydają się zawieszone. Niesie to za sobą konsekwencje wpływające na zdolności emocjonalne i możliwości poznawcze człowieka. Wsparty badaniami kognitywnymi eksperyment Starskiej zakłada, iż przywrócenie widzowi poczucia przestrzeni przywróci mu poczucie zachwianej równowagi między tym co jest, a tym co się wydaje. Będzie zatem sprowadzeniem go "na ziemię", w rzeczywistość prymarnych uczuć i reakcji.
Podczas spotkania Magda Starska zaprezentuje dokumentacje swoich wcześniejszych realizacji, zapisy wideo oraz rysunki.
Kurator: Michał Lasota (Galeria Stereo, Poznań)
Współpraca: Zuzanna Hadryś (Galeria Stereo, Poznań)

O projekcie EKSPEKTATYWA: Jak podaje słownik Michała Arcta z 1921 r., ekspektatywa oznacza "oczekiwanie, wyczekiwanie, ubieganie się, nadzieję". Ekspektatywa jest więc dosłownym odzwierciedleniem stanu oczekiwania i ciekawości wobec możliwych scenariuszy rozwoju przyszłości, których pomyślność zależy od innowacyjnego potencjału przedstawicieli danego społeczeństwa. Projekt ma na celu wymianę doświadczeń dotyczących postępu naukowego oraz dialogu nauki ze sztuką. W sześciu odsłonach cyklu zaprezentowane zostaną różne stanowiska, metody badawcze oraz postawy twórcze. Każdorazowo do zrealizowania wspólnego projektu zaproszona zostanie co najmniej jedna osoba ze świata sztuki oraz nauki, czemu towarzyszyć będzie - oprócz części prezentacyjnej - specjalna publikacja podsumowująca każdą edycję.

www.ekspektatywa.pl

CZAS: 31.08 - 11.09 (preview)
MIEJSCE: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

<<<Magda Starska, bez tytułu, 2008-2009

DESIGN WAWA w 2009 r. to seria wystaw prezentujących twórczość młodych dizajnerów warszawskich. Każda z wystaw składa się z prezentacji prac kilkuosobowych grup autorów zaproszonych do udziału ze względu na szczególnie interesujące wyniki prac projektowych, zastosowanie nowatorskich rozwiązań, związek projektu z przestrzenią publiczną miasta lub z Warszawą jako stolicą kraju. 

Polecamy szczególnie PARKOWER, projekt trójki młodych dizajnerów (Maja Ganszyniec, Paweł Jasiewicz i Krystian Kowalski), którzy proponują proste i bardzo ekonomiczne rozwiązanie kwestii parkowania rowerów w mieście. Ich projekt otrzymał pozytywną opinię Zielonego Mazowsza, a jeśli uzyska zgodę Zarządu Terenów Publicznych, może już wkrótce zostać wdrożony.

Koncepcję wystawy opracowała grupa projektowa Kompott (Maja Ganszyniec, Paweł Jasiewicz, Krystian Kowalski, Marcin Krygier), która o wyborze prac pisze tak: Dokonaliśmy wyboru projektów, które pokazują jak w mądry sposób połączyć możliwości środków komunikacji miejskiej i pojazdów napędzanych siłą własnych mięśni. Energia skumulowana w ciele pozwala w tani, łatwy i ekologiczny sposób poruszać się po mieście. Miejskie Dynamo na paru przykładach pokazuje jak bez odrzucania wynalazków cywilizacji zmieniać miejskie utrudnienia na energię życiową.
Wśród pokazanych na wystawie prac znajdują się zarówno projekty ułatwiające bezpieczne oraraz przestrzennie ekonomiczne parkowanie rowerów (Parkower / Kompott i Rowerowy wyciąg / Dominic Hargreaves), pojazdy ułatwiające transportowanie przy użyciu energii własnych mięśni (Transporter / Dominic Hargreaves i Wózek-hulajnoga / Valentin Vodev), jak również rower składany pozwalający dzięki swoim właściwościom konstrukcyjnym na wygodne przenoszenie poprzez łatwe zmniejszanie do kompaktowego rozmiaru (Akrobata / Dominic Hargreaves). Pracą łączącą wygodę oraz projektowanie proekologiczne jest Rower na sprężone powietrze autorstwa Nicola’i Zocca i Harry’ego Thalera.

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Czas: 13-28.08.2009, otwarcie 13.08 [czwartek], godz. 19.00,
Miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

www.dizajnwawa.pl

Pierwsza odsłona cyklu Synchronicity_2, realizowanego w ramach Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, to Światłosłowa.
Dwoje młodych projektantów Karol Murlak i Magda Czapiewska, zamienią betonowe nabrzeże Wisły w nośnik myśli. Światłosłowa, będące cytatem z wiersza poety Andrzeja Sosnowskiego, rozbłysną na nadwiślańskim bulwarze.
Fragment wiersza poety naniesiony został na nawierzchnię bulwaru przeskalowanymi literami o wysokości ponad metra, reagującymi na światło. Najpierw prawie niewidoczne, teraz ujawniają się w świetle dziennym. Projektowi towarzyszy seria druków, do produkcji których wykorzystano farby reagujące na światło.

WIĘCEJ NA BLOGU AGNIESZKI KOWALSKIEJ: zrobtowwawie.blox.pl

Andrzej Sosnowski ur. 1959 w Warszawie, poeta, tłumacz, redaktor „Literatury na świecie”. Ukończył anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Uznawany za „naszą najdalej wysuniętą placówkę poetycką”, dziś prawdopodobnie najpilniej czytany i budzący najwięcej „kontrowersji” polski poeta współczesny. Kojarzony z opcją „lingwistyczną” i ponowoczesnym zwątpieniem we wszelkie narracje. Przysłowiowa stała się formułka, w której piszący o Sosnowskim krytycy tłumaczą się ze swojej porażki w uchwyceniu tej poezji lub spowiadają się z trudności w lekturze. Otrzymał większość nagród poetyckich, od nagrody im. Iłłakowiczówny za debiut po Kościelskich. Nominowany do Nike w 1997. Opublikował następujące książki poetyckie: Życie na Korei (1992), Sezon na Helu (1994), Stancje (1997), Konwój. Opera (1998), Zoom (2000), Taxi (2003), Gdzie koniec tęczy nie dotyka ziemi (2005) oraz Po tęczy (2007), a także tom niezwykłej prozy Nouvelles Impressions d’Amerique (1994). Był współpomysłodawcą albumu Warszawa, wraz z fotografem Markiem Atkinsem i Tadeuszem Piórą. Niedawno ukazały się jego szkice w zbiorze pt. Najryzykowniej. W 2006 r. większość jego wierszy została zebrana w tomie Dożynki, 1987-2003. Tłumaczył m.in. Ezrę Pounda, Johna Ashbery’ego, Elizabeth Bishop, Jane Bowles, Ronalda Firbanka, Jamesa Schuylera i Raymonda Roussela. Miłośnik wyrafinowanego popu, zwłaszcza Davida Bowie i Scotta Walkera. Mieszka w Warszawie.

Czas: start 7.08.2009, od 21:00-24:00
Miejsce: 515 kilometr Wisły (lewy brzeg Wisły między mostem Śląsko-Dąbrowskim, a mostem Gdańskim), na wysokości Starego Miasta, Warszawa

W pogodne wieczory w następujących terminach czynna wypożyczalnia latarek UV:
28-30.08, godz. 21-24
04-06.09, godz. 20-23
11-13.09, godz. 20-23
18-20.09 w godz. 20-23

Projekt, jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy
www.warszawa2016.pl

Od marca prezentujemy w Bęcu w ramach Biednale 2009 pracę Janusza Łukowicza zatytułowaną Kryzys. Co pewien czas wpadają do nas różne osoby i pytają: A Kryzys jest jeszcze? No więc jest, ale jakby ostatnio osłabł, sam z siebie, nic mu nie pomagaliśmy. Czy to zapowiedź zjawisk oraz procesów, czy  tylko osłabienie żaróweczek?

Artysta nadesłał w tej sprawie następujący komunikat:
Czy to już? Czy już można? Czy to dob_a w_óżba? Może można już udać się po podwyż_ę? Czy _ _yzys się wypala czy tylko pogłębia a deg_adacja neonu jest tyl_o zużyciem tandetnych mate_iałów? Jedna_ chyba należy uznać to za dob_ą w_óżbę i _ozejrzeć się dookoła czy p_zypad_iem nie _ozpoczyna się ja_aś hossa. Ja_a_olwie_. Może to być d_obny su_ces na d_odze samodoskonalenia _aizen lub zaakceptowanie fa_tu, że miesz_anie za ścianą _upił obco_ _ajowiec. Wszyst_o jedno. Zażegnanie _ _yzysu małżeńskiego p_zez wspólne szalone za_upy też może być su_cesem. Ja_ wię_szość e_spe_tów p_zest_zegałbym jedna_ p_zed zbytnim hu_ _a optymizmem.

Czas: od 3.08
Miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

<<<Janusz Łukowicz: __yzys, neon (styropian, deska, światła choinkowe), 2009

Zapraszamy na weekend (21-22.08) z samorządną, wolną i krytyczną kulturą. Jest on wynikiem połączenia sił Inicjatywy Indeks73, Wolnego Uniwersytetu Warszawy i Komuny Otwock. Naszym celem jest krytyczna refleksja nad obecnym stanem kultury i dążenie do wprowadzanie w życie nowych, bardziej demokratycznych, odważnych i innowacyjnych sposobów tworzenia i dystrybucji kultury.

BarCamp Wolnego Uniwersytetu Warszawy jest oddolną, samorządną i demokratyczną alternatywą wobec oficjalnie propagowanych sposobów rozmawiania o kulturze i społeczeństwie, oraz decydowania o ich dalszym kształcie. BarCamp WUW-u jest anty-konferencją, której program jest wypracowywany oddolnie i spontanicznie przez uczestników.
Wstęp wolny i powszechny. Zachęcamy wszystkich do wygłaszania referatów!

Zazwyczaj barcampy są ogłaszane w sytuacji, kiedy grupa programistów napotyka na problem możliwy do rozwiązania jedynie przy współpracy większej ilości osób. W celu jego przezwyciężenia mobilizowana jest sieć społeczna, uruchamiane są kolektywne zasoby intelektualne, tworzone jest wolne oprogramowanie, realizowana jest demokratyczna kultura współdziałania.
BarCamp jest zwoływany przez Wolny Uniwersytet Warszawy, inicjatywę Indeks73 i Komunę Otwock, w koordynacji z ogólnopolską siecią niezależnych inicjatyw kulturalnych i społecznych. Nasz barcamp odbywa się w specyficznych okolicznościach. Jest on organizowany na miesiąc przed oficjalnym Kongresem Kultury Polskiej, na którym przedstawione będą propozycje całościowych reform polskiej kultury.
 
W naszym przekonaniu zarówno Kongres, jak i planowane reformy, zupełnie pomijają kwestie oddolnej, niehierarchicznej i wolnej organizacji kultury i społeczeństwa. Formy działań, które stawiają na spontaniczną organizację, współdziałanie i entuzjazm, wymykają się spojrzeniu ministerialnych biurokratów i ich ekspertów.
Jednak w naszym przekonaniu, to właśnie z tych kłączy kiełkują najciekawsze idee i ruchy artystyczne oraz społeczne, to właśnie tutaj dokonują się eksperymenty z nowymi formami myślenia, bycia i organizacji politycznej. Jednocześnie ta sieć wymaga odpowiednich warunków do swojego zrównoważonego wzrostu. Jest to zbyt ważny aspekt rzeczywistości społecznej i artystycznej, żeby pozwolić na jego pominięcie przy planowaniu kolejnych reform kultury i państwa.  
 
Naszą odpowiedzią jest BarCamp Wolnego Uniwersytetu Warszawy – organizowany jako sieciowy, tymczasowy i spontaniczny think tank. Celem naszego (nie)kongresu jest sformułowanie alternatywnych scenariuszy rozwoju polskiej kultury niezależnej w zespoleniu z szerszą, demokratyczną przemianą społeczną.  Ten problem stawiamy przed uczestnikami barcampu, w celu jego wspólnego przedyskutowania i omówienia. Jest on osią przewodnią naszego spotkania. Interesują nas krytyczne analizy status quo, przedstawianie już istniejących alternatyw, utopijne myślenie o przyszłości, oraz postulaty realnych zmian czy reform.
 
UCZESTNICTWO
Do udziału w (nie)kongresie zaproszeni są wszyscy zainteresowani dyskusją nad stanem obecnym i przyszłością wolnej i samorządnej kultury w demokratycznym społeczeństwie. BarCamp nie ma z góry ustalonego programu - jest on projektowany przez uczestników. Nie ma podziału na ekspertów i biernych słuchaczy. Każdy jest zaproszony do zaprezentowania krytycznych analizy status quo, przedstawienia już istniejących alternatyw, utopijnego myślenia o przyszłości, czy postulatów realnych zmian i reform!

BarCamp w założeniu jest przeznaczony także dla uczestników pochodzących spoza Warszawy i większych ośrodków miejskich. Zależy nam na rozszerzeniu i wzmocnieniu sieci kontaktów, tak żeby objęła całą Polskę oraz na dyskutowaniu problemów, które wykraczają poza granice miejskich metropolii. W tym celu, w ramach BarCampu oferujemy skromną ilość mikrostypendiów, pokrywających część kosztów transportu do Warszawy. Pokrywamy koszty do 100 PLN, na podstawie biletów. W razie takiej potrzeby prosimy o rejestrację referatu na Wiki barcampu, oraz zgłoszenie swojej potrzeby do Agnieszki Szreder (aga@funbec.eu)

REJESTRACJA: http://pl.barcamp-wuw.wikia.com

Czas: 22.08, start godz. 14.00
Miejsce: Warszawa, Komuna Otwock, ul. Lubelska 32

www.wuw2009.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy


<<< BarCamp w San Francisco, 2006 (laughingsquid.com)

Czy to możliwe, by usłyszeć dźwięk, którego czas dobiegł już końca? Guglielmo Marconi, jeden z wynalazców radia, w późnym okresie życia twierdził, że możliwy jest odbiór wszelkich wypowiedzianych w przeszłości dźwięków, do czego trzeba tylko skonstruować odpowiednio czułe przyrządy.
Teorii Marconiego poświęcona zostanie pierwsza edycja cyklu interdyscyplinarnego Ekspektatywa, w której swój projekt przedstawią gdańska artystka, Kasia Krakowiak oraz współpracujący z nią specjalista od akustyki. Rozpoczęte badania koncentrują się wokół zagadnienia auratyczności fali dźwiękowej i możliwości jej istnienia wbrew upływowi czasu. Co dzieje się z dźwiękiem, którego czas dobiegł do końca i nie jest już słyszalny oraz jak i czy w ogóle, można usłyszeć go ponownie bez wcześniejszego zarejestrowania. Zespół zainspirowany opowieścią o próbie zidentyfikowania utworu, jaki grała w ostatnich minutach statku orkiestra na tonącym Titanicu,  rozpoczął tworzenie w pełni analogowego osprzętu nadawczo-odbiorczo-pomiarowego, dzięki któremu zbadana zostanie potencjalność odsłuchu wydobytych w przeszłości dźwięków na przykładzie echa. Koncentrując tym samym odbiorców na zagadnieniach tzw. „pejzażu dźwiękowego”.

O projekcie EKSPEKTATYWA:
Jak podaje słownik Michała Arcta z 1921 r., oznacza „oczekiwanie, wyczekiwanie, ubieganie się, nadzieję”. Ekspektatywa jest więc dosłownym odzwierciedleniem stanu oczekiwania i ciekawości wobec możliwych scenariuszy rozwoju przyszłości, których pomyślność zależy od innowacyjnego potencjału przedstawicieli danego społeczeństwa. Świadomie odnosząc się do niezrealizowanych wcześniej koncepcji podbudowywanych wiarą w technologię, projekt ma na celu wymianę doświadczeń dotyczących postępu naukowego oraz dialogu nauki ze sztuką. W sześciu odsłonach cyklu zaprezentowane zostaną różne stanowiska, metody badawcze oraz postawy twórcze. Każdorazowo do zrealizowania wspólnego projektu zaproszona zostanie co najmniej jedna osoba ze świata sztuki oraz nauki, czemu towarzyszyć będzie - oprócz części prezentacyjnej - specjalna publikacja podsumowująca każdą edycję. Rozpoczęcie pierwszej edycji już w najbliższą środę, 29.07. o godzinie 19.00.

www.ekspektatywa.pl

Kurator: Krzysztof Gutfrański
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Czas: 29.07 - 6.08.
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, Mokotowska 65

Projekt realizowany dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Po ubiegłorocznym sukcesie mapy USE-IT Warsaw, powstała zaktualizowana edycja 2009, wzbogacona o nowe miejsca - w sumie jest ich 105 . Tegoroczne wydanie akcentuje związek stolicy i Fryderyka Chopina. Mapa jest anglojęzyczna i przygotowana specjalnie z myślą o turystach w wieku 18-35, tzw. travellersach.
Publikacja powstała w wyniku współpracy europejskiej organizacji non profit USE-IT Europe, Stołecznego Biura Turystyki oraz Fundacji Bęc Zmiana.

Mapa jest bezpłatna, od 28 lipca dostępna będzie we wszystkich punktach Warszawskiej Informacji Turystycznej, w warszawskich hostelach, galeriach, miejscach uczęszczanych przez turystów, a także w wybranych miastach europejskich.
Wersja elektroniczna mapy USE-IT Warsaw jest dostępna na specjalnie stworzonej dla projektu stronie www.use-it-warsaw.pl, skąd można pobrać wersję mapy do wydrukowania na kartkach formatu A4.

Podobnie jak to było w edycji 2008, do tegorocznej mapy teksty przygotował Grzegorz Piątek architekt i krytyk architektury, a autorem projektu graficznego jest Dominik Cymer www.dominikcymer.pl, nagrodzony wieloma nagrodami, związany m.in. z offowym kolektywem artystyczno-industrialnym Będzin Beat. Ilustracje przedstawiające istotne elementy dla orientacji w warszawskim krajobrazie, powstały we współpracy z Rafałem Szczepaniakiem.

USE-IT Europe zajmuje się tworzeniem map i innych materiałów informacyjnych, skierowanych do młodych ludzi, którzy podróżują po Europie z niewielkim budżetem. Celem USE-IT jest robienie materiałów niekomercyjnych, pozbawionych wodolejstwa oraz możliwie aktualnych.
W ramach działania USE-IT Europe dotychczas ukazały się mapy i przewodniki opisujące takie miasta jak: Bruksela, Gandawa, Brugia, Antwerpia, Rotterdam, Oslo, Malmö, Kopenhaga, Ljubljana, Drezno, Warszawa, Łódź.

Premiera mapy Use-It Warsaw 2009:
Czas: 28.07.2009, wtorek, godz. 12.00
Miejsce: Warszawa Powiśle, Kruczkowskiego 3B, www.powisle.blog.pl

www.use-it-warsaw.pl

<<< USE-IT Warsaw, projekt graficzny: Dominik Cymer/www.dominikcymer.pl

Pierwsza mapa Łodzi dla travellersów, czyli młodych turystów, podróżujących z niewielkim budżetem, jest anglojęzyczna, prezentuje kilkadziesiąt punktów, wybranych przez autorów mieszkających w Łodzi i z nią związanych. Teksty do publikacji napisał Kuba Wandachowicz, członek zespołu Cool Kids of Death, a kształt graficzny nadał jej jeden z najbardziej oryginalnych grafików polskich ostatniej dekady, Jakub Stępień.
Wersja elektroniczna mapy jest dostępna na www.use-it-lodz.pl, skąd można pobrać wersję do wydrukowania na kartkach formatu A4 w domowych warunkach.
Mapa powstała w wyniku współpracy europejskiej organizacji non profit USE-IT, Biura Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą Urzędu Miasta Łodzi oraz Fundacji Bęc Zmiana.

W ramach USE-IT Europe dotychczas ukazały się mapy takich miast jak: Bruksela, Gandawa, Brugia, Antwerpia, Rotterdam, Oslo, Malmö, Kopenhaga, Ljubljana, Drezno, Warszawa. Wiele map wydawanych jest w odświeżanych co sezon edycjach. W tym roku mapa Warszawy ukazuje się w drugiej, zaktualizowanej edycji akcentującej związek Warszawy i Fryderyka Chopina.

O USE-IT EUROPE:
USE-IT zajmuje się tworzeniem map i innych materiałów informacyjnych, skierowanych do młodych ludzi, którzy podróżują po Europie i których budżet nie jest zbyt duży - tzw. travellersów. Celem USE-IT jest robienie materiałów niekomercyjnych, pozbawionych wodolejstwa oraz możliwie aktualnych.
www.use-it.info

Premiera mapy USE-IT Łódź:
Czas: 24.07 piątek, godz.12.00
Miejsce: Łódź, Boston Cafe, Ogrodowa 19 (ms2)

www.use-it-lodz.pl,

<<<USE-IT Łódź, projekt graficzny Jakub Stępień / www.hakobo.art.pl

Synchronicity 2 to kontynuacja bardzo udanego projektu Synchronicity Warsaw. Projekty dla Warszawy przyszłości zrealizowanego przez Fundację Bęc Zmiana w roku 2008. Na pierwszą edycję złożyła się wystawa prac kilkunastu architektów z całego świata, poświęconych m.in, Wiśle, oraz instalacja świetlna autorstwa Jakuba Szczęsnego, którą nadal można oglądać pod estakadą trasy Łazienkowskiej między parkami Agrykola i Na Skarpie.
W tym roku na cykl interdyscyplinarnych wydarzeń Synchronicty składają się projekty, których głównym punktem odniesienia jest woda, ale i inne płyny jako pochodne czystej wody, ruch rzeki, przepływy, przyjemność przebywania w pobliżu przepływającej wody, obserwowanie przyrody i tego jak wpływa na człowieka.
W ramach cyklu powstaje projekt badawczy prowadzony przez architekta Jakub Szczęsnego poświęcony możliwościom opracowania urządzeń pozwalających na niewielką skalę, dla punktowych potrzeb użytkowych oczyszczać wodę z Wisły, tak by mogła zasilać na przykład fontanny, sadzawki, napędzać swoją energią systemy doświetlające przestrzenie parkowe. Oprócz architekta, w projekcie uczestniczyć będą jako konsultanci specjaliści w dziedzinie hydrodynamiki, alternatywnych źródeł energii, systemów uzdatniania wody, ekologii. Projekt badawczy zakończy publikacja i wystawa prezentujące teksty oraz propozycje urządzeń nadwiślańskich.
Planujemy też realizację dwu projektów przestrzennych. Słowa, autorstwa dwojga młodych projektantów Karola Murlaka i Magdy Czapiewskiej, to naniesione na nawierzchnię nadwiślańskich bulwarów niewidoczne w dzień, a odbijające światło i widoczne w nocy, cytat z wiersza jednego z poetów warszawskich.
Drugi projekt to bardzo oczekiwany przez niektórych, zapowiadany już w ubiegłym roku, neon zaprojektowany przez Maurycego Gomulickiego. Neon ma stanąć na Kępie Potockiejm, przy Wisłostradzie. To pomnik radości, urody chwili, jej ulotności, przyjemności życia.

Czas: sierpień-wrzesień 2009
Miejsce: Warszawa, okolice Wisły

Projekt jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany realizowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy


<<<Magda Czapiewska, Karol Murlak, Słowa, 2009

Projekt Zniknij nad Wisłą to seria eksperymentów artystyczno-ekologiczno-egzystencjalnych. Ich celem jest zachowanie bogactwa dzikiej rzeki przy jednoczesnym promowaniu i popularyzacji tego skarbu. W ramach trwającego trzy miesiące projektu zaproszeni artyści wymyślą różne scenariusze znikania, kamuflażu, zlania się ze środowiskiem, a następnie przeprowadzą je w praktyce. Publiczność będzie miała okazję przekonać się o ich skuteczności „na własne oczy”. Zbadać, czy dany artysta faktycznie zniknął. Oczywiście – artyści – tak jak wielcy malarze – zachowają prawo do magicznych sztuczek, gier z percepcją, komunikacją, szarlataństwem i iluzją. Podsumowaniem działań będzie publikacja o relacji człowiek – środowisko, znikaniu, kamuflażu i rozpływaniu się z wielu różnych perspektyw.
Do udziału w przedsięwzięciu zostali zaproszeni wybitni twórcy, którzy w swojej twórczości poruszają się po paradoksalnej osi widzialności: Paweł Althamer, Kurant, Hubert Czerepok, Konrad Pustoła, Honza Zamojski, Joanna Rajkowska, Kasia Krakowiak, Roman Dziadkiewicz, Maciej Kurak, Robert Rumas, łukasz Jasturbczak, Natalia Romik.

Kurator: Kuba Szreder
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Czas: sierpień-październik 2009
Miejsce: Warszawa, brzegi Wisły

Projekt jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany realizowany jest z dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Warszawska premiera publikacji wydanej przez Galerię EL w Elblągu. Spotkanie z Jarkiem Denisiukiem, redaktorem książki.
„Notatnik Robotnika Sztuki” był jednym z ciekawszych wydawnictw drugiej fali polskiej awangardy z lat 70. Wolny Uniwersytet Warszawy stara się podążać wytyczanymi już wtedy ścieżkami autodydaktyzmu, samoorganizacji i współpracy. Stąd też nasza szybka decyzja sprowadzenia do Warszawy wznowionego „Notatnika…” i umieszczenia go w bęcowej dystrybucji. Przy jego premierze będzie obecny Jarek Denisiuk, redaktor obecnej, krytycznej edycji, który opowie o kontekście jego powstania i działaniach Gerarda Kwiatkowskiego, założyciela Galerii EL i redaktora „Notatnika…”.

„Notatnik Robotnika Sztuki" miał charakter nieregularnika i był wydawany pomiędzy IV Biennale Form Przestrzennych „Zjazd Marzycieli", a V Biennale Form Przestrzennych „Kinolaboratorium", w latach 1972-73. Redagowany przez założyciela Galerii EL – Gerarda Kwiatkowskiego był przedsięwzięciem wyjątkowym. Powstawał jako autentyczna oddolna inicjatywa, dzieło grupy pasjonatów bez żadnego wsparcia ówczesnych czynników oficjalnych. Drukowany był na powielaczu, na kiepskiej jakości papierze, zachowując nieformalny, zupełnie nowatorski charakter zinu. Na jego łamach formułowali programy wystąpień tak znani twórcy i krytycy jak Jerzy Ludwiński, Jerzy Rosołowicz, Zofia Kulik, Andrzej Kostołowski. Tam też zamieszczone są oryginalne realizacje sztuki lingwistycznej min. Janusza Haki, Pawła Dudy, Romualda Kutery oraz „Poezji aktywnej" Ewy Partum, czy „Zasady Sztuki Monodycznej" Andrzeja Partuma.

Więcej: www.galeria-el.pl

Czas: 21.07 (wtorek), godz. 20.00
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65

Spotkanie w ramach projektu Wolny Uniwesytet Warszawy www.wuw2009.pl
Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana

Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis
Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

W ramach Wolnego Uniwersytetu Warszawy staramy się uprawiać refleksję poza schematami wyznaczanymi przez akademicki kanon. Szczególnie latem zaduch zamkniętych sal wykładowych nikogo specjalnie nie zachęca do myślenia. Stąd też decyzja o organizacji wieczornego, plenerowego kina w nowo otwartym miejscu „Warszawa Powiśle”. W trakcie swojego wideowykładu AWANGARDOWE TECHNIKI WSPÓŁPRACY I SAMOORGANIZACJI W POLSKIM FILMIE EKSPERYMENTALNYM LAT 60. i 70. Łukasz Ronduda opowie o tym, jak w latach 60. i 70. twórcy neoawangardowi eksperymentowali z technikami tworzenia sztuki otwartymi na kolektywną współpracę, rozproszone autorstwo, grupową spontaniczność i samoorganizację. Opowie o fenomenie filmu asemblingowego, czy też „działaniach na jednominutówkach innych”. Będą prezentowane prace m.in. takich artystów, jak Paweł Kwiek, KwiekKulik, czy Józef Robakowski.

Łukasz Ronduda - historyk i krytyk sztuki, kurator sztuki nowych mediów Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Twórca Archiwum Polskiego Filmu Eksperymentalnego. Kurator wielu cenionych wystaw i programów filmowych, prezentowanych w najbardziej prestiżowych miejscach w Polsce i za granicą. Wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Stale współpracuje z pismem Piktogram. Redaktor publikacji, autor licznych tekstów o sztuce oraz książki „Strategie subwersywne w sztukach medialnych”, redaktor książki "Polska Nowa Fala. Historia zjawiska, którego nie było".

Czas: 23.07 (czwartek), godz 21:00
Miejsce: Warszawa Powiśle, Kruczkowskiego 3B, www.powisle.blog.pl

Kurator WUW: Kuba Szreder
Organizator WUW: Fundacja Bęc Zmiana
Partnerzy WUW: Fundacja Res Publica, Fundacja InSitu, Stowarzyszenie Komuna Otwock, Stowarzyszenie Artanimacje, Stowarzyszenie Duopolis

Projekt WUW 2009 finansowany jest z dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy


www.wuw2009.pl

<<<Kadr z filmu Józefa Robakowskiego Żywa Galeria, 1975